14 Μαρτίου 2018

ΝΕΑ ΠΕΡΙΟΔΟΣ .... 2018 ΕΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ....

Μπρρρ !!!!

Θα μου πείτε αδέλφια... Τι έπαθε αυτούνος και μας γράφει μετά από τόσους μήνες για θανάτους...
Να σας πω... Είναι που πάω αργά... Δηλαδή, είχα μπλέξει... Μπίζνες... Αγόρασα τρια μπαπόρια και οκτώ νταλίκες. Τζάμπα πράγμα...

Το που λέτε δύο φίλοι αντιμετώπισαν το θέμα του θανάτου των οικείων τους αυτό το διάστημα των τριών μηνώνε. Και ξαφνικά ανακαλύψαμε ότι γίναμε Ιταλιάνοι... !@#$^*^%^^&% .... Για να σε θάψουν στο Αθήνα θες τρεις ημέρες, έως μια βδομαδούλα.

Στην κατάψυξη αδέλφια, μας έχουν... Φυσικά, ήταν φτωχικές κηδείες. Όχι πολλών χιλιάδων. Θα ήθελα να ξέρω αν οι ακριβές κηδείες έχουν τόσο συνωστισμό.... Ή με τον παρά, ανοίγω το χώμα να διαβώ...

Ότι ακούγαμε για την Ιταλία και φρικάραμε ήλθε και εδώ... Μεταξύ μας δεν ήλθε, γιατί στο Ιτάλια κάνουν και οκτώ μηνάκια άταφοι...

Οι λόγοι, γνωστοί... Δεν υπάρχει χώμα. Οι νεκροί δεν λιώνουν... Τους ανοίγουν είναι άλιωτοι, τους σκεπάζουν βιαστικά βιαστικά, τους φορτώνουν σε κάτι μίνι μπουλτωζάκια και δρόμο για το "χωνευτήρι"... Εκτός αν πλερώσεις... Οι λόγοι που μένουν, χωρίς λιώσιμο είναι πολλοί. Προσωπικά, πιστεύω ότι φταίει το ότι έχουν γίνει πολλές ταφές. Αλλά, ειδικός δεν είμαι. Θέλει έρευνα... Ίσως και οι εγκλωβισμοί των τάφων από πολλά μάρμαρα. Ποιος ξέρει... Τι μάρμαρα... Αν είναι γρανίτες... Ποιος ξεύρει? Οι ειδικοί μόνον..

Το θέμα έχει όμως προεκτάσεις. Καταλαβαίνετε ότι ο χρόνος, που μένει άταφος κάποιος είναι χρόνος αγωνίας για τους οικείους. Πόνος. !!! Δεν τελεύει το μαρτύριο...
Για μένα, πρέπει να ανοιχτούν νέα "μίνι" κοιμητήρια. Κάθε συνοικία πρέπει να έχει το "μίνι" κοιμητήριο της. Πως έχει, το σχολείο της η συνοικία. Ε να έχει ανά συνοικία και το κοιμητήριο της. Γιατί, ο θάνατος είναι κάτι που υπάρχει και δεν μας αφορά η ανάγκη του καπιταλισμού, που θέλει να τον αποδιώχνει. Δηλαδή, το σύστεμ, θέλει να καταναλώνεις ατελείωτα. Ως τον τάφο. Μάλλον λίγο πριν... Και αφού πάψεις να καταναλώνεις λόγω θανάτου να σε στείλουμε μακριά στου διαβόλου την μάνα...
Τώρα δε τελευταία, επειδή δεν θέλουν να υπάρχουν και οι μνήμες των ανθρώπων, για τους αποθαμένους θέλουν να μας καίγουν. ΌΧΙ ΡΕ ΜΟΡΤΗ... Θέλουμε την υστεροφημία μας. Να έρχονται τα παιδιά (εγώ δεν έχω αλλά δεν κάνω το προσωπικό γενικό). Να παγαίνει η χήρα, ο χήρος να ανάβει κερί. Όχι αυτό περάστε, καήκατε σβηστήκατε...
Εδώ είναι Ρωμέϊκο, δεν είναι .... Θέμε τάφους μπόλικους, αφράτους και σε κάθε συνοικία...

Βασικά, έχω καιρό να γράψω μεγάλο κείμενο... Πω πω κακό πράγμα το FB...

2 σχόλια:

  1. Μακάβρια η ανάρτηση, αλλά και... ωμά αληθινή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σημαντικό το θέμα φίλε Akrat
    και μακάβριο ή όχι είναι το μόνο κανείς μας δε θα αποφύγει.
    Ας πω λοιπόν κι εγώ μια γνώμη, ως μελλοθάνατη και μελλοπενθούσα:

    Προσωπικά δεν είμαι υπέρ της γρήγορης ταφής. Δε μου αρέσει αυτή η βιάση που κατά πολύ οφείλεται στο κλίμα μας (προ ψυγείων). Το ισλαμικό έθιμο (εντός 24ώρου) που έχουμε και στην Ελλάδα στερεί τελετουργικό από την κηδεία καθώς όσοι πονούν είναι ακόμα παραζαλισμένοι, κουρασμένοι, έκπληκτοι και, επειδή τέτοια είναι η ζωή, απασχολημένοι με πρακτικά άλλα επείγοντα.
    Προτιμώ το δυτυκό τρόπο με τελετή λίγες μέρες μετά.

    Όμως αυτά τα προτιμώ ως επιλογές πενθούντων κι όχι λόγω έλλειψης χώρου.
    Φούρια, βιαστικό παράχωμα και 3 χρόνια μετά άνοιγμα, χημικά για λιώσιμο, νέος τάφος 'προσωρινός' ώσπου τελικά να καταλήξει ό,τι απέμεινε στο κουτί για το οστεοφυλάκιο.

    Μια είναι η λύση μα το χρήμα είναι πολύ και η Εκκλησία δεν αφήνει το προνόμιο: Καύση. Δηλαδή με λιγότερο πόνο, λιγότερα έξοδα φτάνουμε με μιάς από το βήμα 1 (τελετή) στο τελευταίο (κουτί με ό,τι απέμεινε) δίχως ταλαιπωρία και αναμονή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

λαλατε