01 Ιουλίου 2015

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΔΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ.....

Ούτε ένα κ δεν έχω να προσθέσω..

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ 5Ης ΙΟΥΛΙΟΥ

H EΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ 5Ης ΙΟΥΛΙΟΥ
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Σε αυτά τα χώματα που σήμερα ζούμε και περπατάμε, για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, ο «ιδεολόγος» της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, ο φιλόσοφος Πρωταγόρας διακήρυξε «Πάντων μέτρον ‘Ανθρωπος».
Ο ελληνικός λαός, σε ένα από τα πιο κρίσιμα και δραματικά σταυροδρόμια μιας ιστορίας πολλών χιλιάδων χρόνων, για την οποία δικαιολογημένα πρέπει να νοιώθει περήφανος, καλείται, την ερχόμενη Κυριακή, να αποφασίσει πάλι αν πάντων μέτρον άνθρωπος, ή πάντων μέτρον χρήμα, όπως είναι το κεντρικό «σύνθημα» και «πιστεύω» της παγκόσμιας χρηματιστικής ολιγαρχίας, των ευρωπαϊκών «ελίτ» και των εγχώριων παραφυάδων που του επιτίθενται. Και, δια μέσου αυτού, στις κοινωνικές και δημοκρατικές κατακτήσεις όλων των Ευρωπαίων μετά τη νίκη του 1945 επί του φασισμού, αν όχι μετά από τη Γαλλική Επανάσταση.
Για τους ανθρώπους, τις κοινωνίες, τα έθνη έρχονται μερικές στιγμές που πρέπει να αποφασίσουν «με ποιόν θα πάνε και ποιόν θα αφήσουν». Η στιγμή αυτή ήρθε για τον ελληνικό λαό. ‘Ηρθε η στιγμή να αποφασίσει οριστικά ότι χάθηκε η «Αλεξάνδρεια» μερικών δεκαετιών σχετικά ήρεμης και δημοκρατικής ευημερίας, που ακολούθησαν την πτώση της δικτατορίας το 1974 και την ένταξη στην ΕΟΚ το 1981. Το πραγματικό ερώτημα μπροστά του είναι αν θα εγκαταλείψει  με αξιοπρέπεια αυτή την Αλεξάνδρεια, όπως τον καλεί ο μεγάλος Ποιητής του, αν θα πάρει τον δύσκολο και επικίνδυνο δρόμο για ένα καινούριο μέλλον, μια καινούρια προοπτική για τη χώρα του ή αν θα διαλυθεί υποδουλωνόμενος.
1940, 2004, 2015
Η σημασία της απάντησης που θα δώσουν οι ‘Ελληνες στο τελεσίγραφο των δανειστών δεν είναι μικρότερη από τη σημασία της απάντησης που έδωσαν στο τελεσίγραφο του Μπενίτο Μουσολίνι, στις 28 Οκτωβρίου του 1940, οδηγώντας στην πρώτη νίκη των Συμμάχων στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και σε μια κρίσιμη ίσως για την ίδια την έκβαση του πολέμου καθυστέρηση της γερμανικής επίθεσης κατά της ΕΣΣΔ. Και που ανάγκασε τον Ουίνστον Τσώρτσιλ, έναν άνθρωπο που φημιζόταν για την εύστοχη ακρίβεια των λόγων του, καθόλου φίλο των Ελλήνων, να πει: «δεν είναι οι ‘Ελληνες που αγωνίζονται σαν ήρωες, είναι οι ήρωες που αγωνίζονται σαν ‘Ελληνες».
Δεν έδωσε ο ελληνισμός αυτή την απάντηση στο τελεσίγραφο του Μουσολίνι γιατί συμπαθούσε  την ηγεσία του, ούτε γιατί βρισκόταν σε καλύτερη θέση από ότι σήμερα. Ούτε αντέταξε τη σημαντικότερη, αναλογικά με το μέγεθος της χώρας του,  αντίσταση σε όλη την κατεχόμενη από τους Ναζί Ευρώπη, γιατί τον ευνοούσαν οι συνθήκες και δεν είχε τίποτα να χάσει. Τάκανε αυτά, γιατί ένοιωθε, βαθιά μέσα του, ότι δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς αξιοπρέπεια. ‘Εχουμε, ως λαός, του κόσμου τα ελαττώματα. Αλλά δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι μερικές δεκαετίες καταναλωτισμού έφτασαν να υπονομεύσουν το φιλότιμο που μας διακρίνει στις κρίσιμες στιγμές.
Η σημασία ενός ‘Όχι το 2015 δεν είναι επίσης μικρότερη από τη σημασία του ‘Όχι που αντέταξαν οι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας στο δημοψήφισμα του 2004, αρνούμενοι να υποταγούν στις παγκόσμιες πιέσεις για αποδοχή ενός σχεδίου που καταργούσε το ανεξάρτητο και δημοκρατικό κράτος τους. Δεν είναι μικρότερη από τη σημασία του ‘Όχι των Γάλλων και Ολλανδών (δημοψήφισμα του 2005), των Ιρλανδών (δημοψήφισμα του 2008) και των Ισλανδών (2010) στον «ευρωφιλελευθερισμό», έστω και αν αυτά τα ‘Όχι, εκτός του ισλανδικού,  προδόθηκαν μετά από τις ηγεσίες τους.
Το κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των ‘Όχι, παρά τις διαφορές των περιστάσεων, ήταν η αντίθεση των λαών στην κατάλυση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας τους και της δημοκρατίας, στο μόνο πλαίσιο που αυτή εξακολουθεί κάπως να υφίσταται στον σημερινό κόσμο, στο επίπεδο του έθνους-κράτους. Αυτό επεχείρησε να κάνει το σχέδιο Ανάν στην Κύπρο, το ίδιο η ευρωπαϊκή συνταγματική συνθήκη στην Ευρώπη.
Αξιοπρέπεια
Αυτό που μας ρωτάει τώρα η Ιστορία, μέσω του ερωτήματος για την αποδοχή ή όχι του τελεσιγράφου των δανειστών, είναι αν εξακολουθούμε ή όχι να θεωρούμε την εθνική και ατομική μας αξιοπρέπεια, ως τη βασική αξία που επέτρεψε την επιβίωση του λαού μας και του πολιτισμού του, εν μέσω απίστευτων ηττών, απειλών και καταστροφών, επί μερικές χιλιάδες χρόνια. Πολλές φορές ηττηθήκαμε στο διάβα της Ιστορίας μας. Ποτέ όμως δεν υποδουλωθήκαμε με τη δική μας υπογραφή – γι’ αυτό ακριβώς υπάρχει σήμερα ελληνικό κράτος, έστω αυτό το μίζερο, άθλιο, αλλά το μόνο κράτος που διαθέτουμε. Θα υποφέρουμε ασφαλώς αν αντισταθούμε στη θέληση των ισχυρών. Αλλά που ακριβώς θα βρεθούμε χωρίς δικό μας κράτος, στο πέλαγος μιας βάρβαρης και ολοκληρωτικής παγκοσμιοποίησης, που προκαλεί την καταστροφή ολόκληρων εθνών;
Την Κυριακή δεν καλούμεθα μόνο να αποφασίσουμε αν αποδεχόμαστε το τελεσίγραφο των δανειστών. Καλούμεθα να αποφασίσουμε αν θεωρούμε την ύπαρξη στοιχειωδώς ανεξάρτητου και δημοκρατικού κράτους ως τη βασικότερη προϋπόθεση της εθνικής μας επιβίωσης. 
Πολλές φορές στην ιστορία λαοί κλήθηκαν να επιλέξουν μεταξύ καταστροφής και υποδούλωσης. Οι πιστωτές δεν μας θέτουν καν ενώπιον τέτοιου ερωτήματος. Θέλουν και την καταστροφή μας και την υποταγή μας! Το μόνο που μας «προσφέρουν» είναι η συνέχιση ενός «προγράμματος» που έχει ήδη προκαλέσει την αναμφισβήτητα, την αποδεδειγμένα, όπως παραδέχονται σχεδόν όλοι οι μεγάλοι οικονομολόγοι της Ευρώπης, της Αμερικής και της Ρωσίας, μεγαλύτερη οικονομική, κοινωνική και πολιτική καταστροφή στην Δυτική Ευρώπη μετά το 1945. Αντί να απολογούνται για μια τέτοια καταστροφή που προκάλεσαν, εμποδίζουν τώρα την ελληνική κυβέρνηση να πάρει έστω και στοιχειώδη μέτρα για να έχουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι λίγο φαί να φάνε, φάρμακα που χρειάζονται, ηλεκτρικό και θέρμανση, μια στέγη πάνω από το κεφάλι τους, σκοτώνουν την ελπίδα ενός ολόκληρου λαού. Σε αυτά τα χέρια αφήσαμε να πέσει η σημερινή Ευρώπη!
Η διάψευση των αυταπατών
Πολλοί, της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβανομένης, έτρεφαν μέχρι τώρα τεράστιες ψευδαισθήσεις και, δυστυχώς, δεν έχουν απαλλαγεί από δαύτες ούτε και σήμερα. Πίστευαν ότι η ελληνική καταστροφή δεν είναι παρά μια «παρεξήγηση», ένα «λάθος» των κυρίαρχων ευρωπαϊκών ελίτ. Αλλά μετά την Δευτέρα 22 Ιουνίου και οι τελευταίες ψευδαισθήσεις θα έπρεπε να έχουν τελειώσει. Η ελληνική κυβέρνηση κατέθεσε στους «θεσμούς» μια πρόταση που εντασσόταν, δυστυχώς, απολύτως στη λογική του προγράμματος, που συνιστούσε μεγάλη απομάκρυνση από τις κύριες εξαγγελίες, επί τη βάσει των οποίων ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές. Αν γινόταν αποδεκτή, δεν θα έλυνε κανένα πρόβλημα. Για πολλούς, ήταν μια απαράδεκτη πρόταση «συνθηκολόγησης».
Πως αντιμετωπίστηκε από τους «πιστωτές» αυτή η πρόταση; Εξέφρασαν αρχικά την ικανοποίησή τους, γιατί επιτέλους ο «κακομαθημένος» ηγέτης μιας «κακομαθημένης» χώρας αρχίζει και «λογικεύεται». Μετά άρχισαν να του ζητάνε όλο και περισσότερες παραχωρήσεις! Του είπαν περίπου «δεν πιάνουμε αιχμαλώτους, θέλουμε πλήρη παράδοση και την αυτοκτονία σου»
Ενώπιον της πολιτικής αυτοκτονίας που ζητούσαν από  τον ίδιο και της εθνικής-κοινωνικής αυτοκτονίας που ζητούσαν από τη χώρα, ο Αλέξης Τσίπρας και οι στενότεροι συνεργάτες του, που μόνο ρήξη δεν ήθελαν και δεν ετοίμαζαν (αντίθετα κατηγορούσαν όλους όσους τους λέγαμε μετ’ επιμονής να ετοιμάζονται για τα χειρότερα), κατέφυγαν – ορθώς - στην προκήρυξη δημοψηφίσματος, μιας ιδέας που «κυκλοφορούσε» από το 2012 στα ηγετικά κλιμάκια του ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι τώρα η ώρα του ελληνικού λαού να απαντήσει αν δέχεται ή όχι το τελεσίγραφο. Ελπίζουμε ότι θα το απορρίψει με συντριπτική πλειοψηφία, αν και η επαμφοτερίζουσα στάση της ίδιας της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, η αδυναμία της να  υπερασπιστεί αποτελεσματικά την ίδια την επιλογή της κινδυνεύει να έχει καταστροφικά αποτελέσματα, ενισχύοντας τις αμφιβολίες και τον φόβο του πληθυσμού.
Οι ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αντιληφθούν ότι έχουν διαβεί τον Ρουβίκωνα. Τον διέβησαν όταν ζήτησαν την ψήφο του ελληνικού λαού για να σταματήσουν την καταστροφική μνημονιακή πορεία. Τον διέβησαν ξανά όταν αποφάσισαν να πάνε σε δημοψήφισμα. Με αυτόν τον τρόπο έκοψαν τις γέφυρες. Θα πνιγούν και θα μας πνίξουν αν δοκιμάσουν να πάνε πίσω.
Αν τώρα κυττάξουν πίσω, έστω κι εκεί που βρίσκονταν πριν από μια βδομάδα, θα παραλύσουν όπως η γυναίκα του Λωτ. Αν συνθηκολογήσουν, αν παραιτηθούν από τις συνέπειες των επιλογών που ήδη έκαναν, τότε δεν θα ηττηθούν απλώς, θα προσθέσουν τη γελοιοποίηση στην ήττα.
Ας μην έχει αυταπάτες ο Αλέξης Τσίπρας. Αν δειλιάσει τώρα, δεν θα του επιτρέψουν ούτε καν την σχετικά ήρεμη αποστρατεία του Γιώργου Παπανδρέου, που ήταν και παραμένει ένας άνθρωπος της «οικογένειας», του «διεθνούς συστήματος». Θα τον ξευτελίσουν και θα τον ρίξουν στα σκυλιά, για να αποδείξουν σε όλους τους Ευρωπαίους πολιτικούς και σε όλους τους λαούς της Ευρώπης, τι παθαίνουν όσοι δοκιμάζουν να αμφισβητήσουν τα αφεντικά.
‘Ένα δρόμο μόνο έχει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Να απαλλαγεί από όποιες ψευδαισθήσεις μπορεί ακόμα να έχει και να ολοκληρώσει το βήμα που έκανε, παίρνοντας όλα τα μέτρα που χρειάζεται, για να οργανώσει τον αγώνα του ελληνικού λαού για τη σωτηρία της χώρας του, εξηγώντας στους ‘Ελληνες τι κάνει και γιατί το κάνει. Το ξαναείπαμε το ξαναλέμε: δεν κάνεις την έξοδο του Μεσολλογίου καλώντας για ουζάκια στην παραλία του Αιτωλικού. Α la guerre comme a la guerre, στον πόλεμο όπως στον πόλεμο, έλεγε ο Ναπολέων. Και η Ελλάδα είναι σε πόλεμο από το 2010, μόνο που μέχρι τώρα διάλεξε να μην απαντάει!
Ελπίζουμε ότι οι ‘Ελληνες πολίτες θα απαντάνε με περηφάνια στα παιδιά τους όταν θα τους ρωτήσουν κάποτε αν αποδέχθηκαν, οι ίδιοι  προσωπικά, το τελεσίγραφο της τρόικας το 2015. Ελπίζουμε επίσης ότι η ηγεσία που τώρα βρίσκεται εκ των πραγμάτων επικεφαλής της χώρας θα αποδειχθεί αντάξια της ιστορικής πρόκλησης.
Αθήνα, 30 Ιουνίου 2015

Konstantakopoulos.blogspot.com

20 Ιουνίου 2015

"ΤΑ 40 ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ" μια εξαίρετος ποιητική συλλογή που διάβασα...




Η ποιητική συλλογή "ΤΑ 40 ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ" της Δάφνης Χρονοπούλου που εξεδόθη εκ του εκδοτικού οίκου ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ αποτέλεσε ένα δύσκολο στοίχημα δια εμέ.







Θα πω όμως εκ των προτέρων ότι ποιητής ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ και κρίσεις περί ποιήσεως δεν κάνω. Θέλω να πω δύο λόγια όμως απλά και σταράτα. Να πω εδώ, επί τη ευκαιρία, ότι αυτοί οι κριτικοί της ποιήσεως και της λογοτεχνίας γεννούν τέτοια πράγματα που απορώ καμιά φορά με τους ποιητές...  Όταν θα ακούν το ραπόρτο ανάλυση του κριτικού δεν θα λεν μέσα τους "γαμώτο εγώ τα εννοούσα όλα αυτά"...

"Ή πιες ή φύγε απ' αυτό το πανηγύρι.
  Άμα δε θέλεις άλλο ένα ποτήρι
  κάνε το βήμα
  πες το όχι στη ζωή....

  και καταλήγει η ποιήτρια

  .... Γιατί αν δεν πίνεις δε θα καταφέρεις
       ως το πρωί τους μεθυσμένους να υποφέρεις."

Όταν μια ποιητική συλλογή ξεκινά με τέτοια δύναμη πυρός καταλαβαίνεις ότι κάθε γραμμή είναι καταιγιστική.  Εγώ έμεινα άναυδος. Το ένα ποίημα αλληλομπλέκονταν και εμφανώς υπάρχει μια διαλεκτική σχέση ανάμεσα στον θάνατο και στην ζωή, ΠΡΟΥΠΟΘΕΤΟΝΤΑΣ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΣΑΦΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ του τέλους μας. Τέλος πνευματικό, ερωτικό, φυσιολογικό τέλος.

Η διαλεκτικότητα της ποιητικής αυτής συλλογής (την οποία την βλέπω αποκομμένη αντικειμενικά διότι δεν έχω μπανίσει τις προηγούμενες) ανάμεσα στην χαρά, την θλίψη, την ζωή, τον θάνατο, την φροϋδική ψυχανάλυση και τα πονεμένα σημεία της ύπαρξης μας είναι σε ρυθμό πολυβόλου στις σελίδες.

ΤΟ ΔΩΡΟ

"Αυτός που αγαπώ
μου χτίζει ένα τάφο.
Γι΄ αυτό τον αγαπώ.

Δε θα το ξαναπώ
μα εδώ ακριβώς που γράφω
θα έχω ένα τάφο.
Γι' αυτό τον αγαπώ.

Έτσι τελειώνει αυτή η ποιητική συλλογή και ανοίγει μια ολάκερη πάρλα με το είναι μας. Ζωή, θάνατος, αλκοόλ, ουσίες πνευματικές, ουσίες πάσης φύσεως, έρως, ασθένειες, θάνατος  ζωή... Τι θέλω να πω... ΑΥΤΗ Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ δεν είναι για να την διαβάσεις να την χώσεις στην βιβλιοθήκη σου και πάπαλα. Είναι να γυρίζεις εκείθε. Και αν αγανακτήσεις με το απροσδιόριστο με την έλλειψη θέσης και δόγματος στέρεας δηλαδή γήινης ύλης ΓΡΑΦΤΟ ΣΤΑ ΠΑΛΑΙΑ ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ  ΣΟΥ και άσε τον εαυτό σου να χαθείς στο απροσδιόριστο. Αφήσου στα χρώματα, τα αισθήματα το χάος. ΔΕΝ ΒΛΑΠΤΕΙ....

Με λίγα λόγια τι προτείνω. Να πας να αγοράσεις δύο αντίτυπα. Το ένα βάλτο στην βιβλιοθήκη σου και το άλλο βάλτο εκεί κάτω από το τραπεζάκι του σαλονιού. Και κάθε μια βδομάδα διάβαζε ένα ποίημα. Και έχε πάντα δίπλα σου ένα ποτί για να φεύγεις...



ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΜΟΥ ΘΕΜΑΤΑ...

Αυτήν την ποιητική συλλογή από την μέρα που την αγόρασα εκ του ΦΑΡΦΟΥΛΑ ήταν στην τσάντα μου σε κατάσταση παρανομίας... Ζώντας στο χάος του ΘΑΝΑΤΟΥ την διάβαζα κρυφίως. Είναι μια ποιητική συλλογή που ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΑ ΜΕΓΑΛΟΦΩΝΑ. Άρα σαν να μην την έχω διαβάσει ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ...

Και η χεσμένη η γκαντεμιά την ημέρα της παρουσίασης εις το ωραίο καφέ εκ του "κακού" με φώναξαν να πάω να την δω... Μετά από ενάμιση χρόνο... Και άκουσα  το ένα τρίτο... Γκαντεμοκατάσταση... Γκαντεμογαμόσαυρος ο ομιχλώδης εν μέσω θέρους... Δεν πειράζει όμως είμαι σίγουρος ότι η Δάφνη ΘΑ ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ... Εγώ πάντως δύο ημέρες τώρα δεν περνάω από τα στέκια γιατί ντρέπομαι που έφυγα στην μέση της Διονυσιακής μέθεξης...

Ξέρει όμως πόσο βαθιά την εκτιμώ...




07 Ιουνίου 2015

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ CHARLIE .... ΜΙΑ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΜΑΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΩΣ ΤΗΝ ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗ...





Πριν δύο ημέρες έμαθα για το πνεύμα του CHARLIE που έχει γίνει μανία στους εφήβους και όχι μόνο, σ' όλους τους εφήβους...

Συγγενικό πρόσωπο μας εκμηστηρεύτηκε την απόκοσμη εμπειρία του με τα δύο μολύβια... ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΜΙΛΗΣΕ.... Το πνεύμα του CHARLIE .....

Βάζεις δύο μολύβια, το ένα πάνω στο άλλο και απευθύνεις ερωτήσεις με απάντηση ΝΑΙ ή ΟΧΙ... Τα μολύβια μιλάνε και λένε πάντα ένα μανιχαιστικό ΝΑΙ ή ΟΧΙ...


Μη γνωρίζοντας αγγλικά έβαλα την σύζηγο να μου βρει στοιχεία για το γεγονός... Και ανακάλυψα ότι από τον Απρίλη του 2015 σε όλο τον πλανήτη οι έφηβοι κάνουν αυτό το πείραμα, αυτήν την εμπειρία, αυτό το απόκοσμο δέσιμο με το υπερφυσικό, με τον ιδεαλισμό, με το μεταφυσικό...

Τι οδηγεί άραγες όλα αυτά τα παιδιά που είναι μέσα στις υψηλές αναλύσεις των τεχνολογικών υπερσυσκευών, των κομπιούτερ, των τηλεοράσεων των διαδραστικών ψηφιακών εμπειριών να εμπειστεύονται δύο απλά μολυβάκια ;

               Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΑΒΑΣΤΑΚΤΟΣ...

Αυτή η μούρλα με τον CHARLIE δεν μπορεί παρά με δύο τρόπους να ερμηνευτεί... Ή το πνεύμα αποφάσισε να μιλήσει, από το υπερπέραν, δια μέσω των αγνών εφήβων, οπότε ας σάξουμε μερικές χιλιάδες ναούς.... Ή ο ορθολογισμός έχει υποχωρήσει αιώνες πίσω και η τεχνολογία δεν έχει καμμιά σύνδεση με τον ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ....

Και ναι η ζωή είναι αβάστακτη και πονάει κάθε ψυχή που είναι αγνή και δεν έχει αρωστήσει από τους εγωισμούς, τον καπιταλιστικό βαρβαρισμο και την ατομικοποίηση... Θέλει η ψυχούλα του νέου να αγγίξει το άγνωστο το μη ερμηνεύσιμο και είναι ένα προαιώνιο αναγκαστικό στάδιο του ανθρώπινου είδους....

Μην αρχίσουμε τα βλαμμένα αποφθεύγματα... ΑΣ ΠΛΗΣΙΑΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΜΕ ΑΓΑΠΗ δίνοντάς τους τον ΛΟΓΟ και την ΛΟΓΙΚΗ την ΟΥΤΟΠΙΑ το ΜΕΛΛΟΝ που δε θα είναι μια τεχνολογική ΆΔΕΙΑ ΣΟΥΠΑ....


CHARLIE CHARLIE σε ακούμε με αγάπη και χαιρόμαστε ΠΟΥ ΔΙΑΛΥΕΙΣ ΤΗΝ ΒΑΡΒΑΡΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ...

02 Ιουνίου 2015

THN KYΡΙΑΚΗ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ . Εις χαιρετισμός του κου Οτσαλάν εις το συνέδριον των Αλεβιτών

Οι Κυριακάτικες εκλογές εις την Τουρκιάν αποτελούν τις σπουδαιότερες και ίσως δημοκρατικότερες εκλογές εις την γείτοναν χώραν και ΊΣΩΣ μέλλουσα ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ.

Συμβολή για την κατανόηση είναι και ο χαιρετισμός του κου Οτσαλάν εις το συνέδριον των Αλεβιτών που παραθέτω.  Κάπου γράφει για τον πρόεδρο των Κεμαλιστών ο οποίος και αυτός είναι Αλεβίτης. Ψάχνοντας φίλος έμαθα ότι ο πατέρας του εν λόγω προέδρου ήταν Αλεβίτης και σφάχτηκε σε μια εξέγερση του 1938, εκ των Κεμαλιστών.... Τα έχει αυτά η ιστορία..


To HDP είναι μια σύμπραξη Αριστερών, Αλεβιτών, Αρμενίων, Ρωμιών, Πόντιων, Λαζών που αγωνίζεται να μπει στο κοινοβούλιο... Εδώ στην Σμύρνη ένα Ρωμιόπουλο ;; κάτι λέει στην εκδήλωση του κόμματος αυτού ... Αγγλικά δεν ξέρω... ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ... Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΘΕΛΗΣΕΙ ΝΑ ΓΕΝΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΞΑΝΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ Ή ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΩΣ ΕΙΝΑΙ...



Μήνυμα του Οτζαλάν στο Συνέδριο των Αλεβιτών
Ο ηγέτης των Κούρδων, Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, έστειλε μήνυμα στο 5ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας Δημοκρατικών Συλλόγων Αλεβιτών (FEDA), που έγινε στην πόλη Gelsenkirchen, με τη συμμετοχή 200 συνέδρων, στις 11-12 Μαΐου 2013.
Οι σύνεδροι εκπροσώπησαν συλλόγους από τη Γερμανία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ελβετία, την Ολλανδία, την Αυστρία, την Αγγλία, τη Σουηδία και τη Δανία.
Στο συνέδριο παρέστησαν επίσης Κούρδοι επίσημοι απ’ όλες τις κουρδικές οργανώσεις και κόμματα της Τουρκίας, καθώς και εκπρόσωποι των Κούρδων Αλεβιτών του Δυτικού Κουρδιστάν (ΒΑ Συρία) και των Τουρκομάνων Αλεβιτών!
Στο συνέδριο διαβάστηκε και το μήνυμα που έστειλε ο Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, το οποίο έχει ως εξής:
«Ο Αλεβιτισμός είναι μεγάλη ανάγκη να ανανεωθεί και να ενσωματώσει ξανά τη νοοτροπία της αντίστασης. Υπό την έννοια αυτή, πρέπει να υπερασπιστεί τις ιστορικές του αρχές και την παράδοση του Τζεμ*. Η παράδοση του Τζεμ και του Ζικίρ** είναι μια μεγάλη ιστορία αντίστασης. Το Ζικίρ είναι επαναστατική προπαγάνδα. Όσο για το Σεμάχ***, αυτό θεωρώ ότι είναι κάτι σαν την πορεία των ανταρτών.
Εμείς συμμετείχαμε σε Σεμάχ αλλά και σε Ζικίρ, και μάλιστα με το παραπάνω. Όποιος προσεγγίζει το κίνημα και τον αγώνα μας επιφανειακά και υπεραπλουστευμένα, κάνει μεγάλο λάθος.
Μάλιστα, εμείς είμαστε ένα κίνημα σαν την Κερμπέλα και έχουμε ευθύνη να μην επιτρέψουμε να επαναληφθούν αντίστοιχα γεγονότα. Η πορεία τους στην Ιστορία ήταν άγρια και οι Αλεβίτες υπέστησαν σφαγές. Επί αιώνες οι Αλεβίτες καταπιέστηκαν από τους Γεζίτες, οι Ζωροάστρες εσφάγησαν ανελέητα από τις ισλαμικές ηγεσίες, οι Κούρδοι και οι Κομουνιστές συνεθλίβησαν από τους Κεμαλιστές. Οι Αλεβίτες να εξετάσουν με υψηλό αίσθημα ευθύνης, με επιστημονικότητα και σε βάθος αυτά τα γεγονότα, θα αποτρέψουν νέες Κερμπέλα και θα καταφέρουν, τελικά, να βγουν αλώβητοι από όλους αυτούς τους κινδύνους.
Στην Ιστορία υπάρχουν πολλές παραδόσεις των Αλεβιτών, των Ζωροαστρών, των Δερβίσηδων. Θα πρέπει κάποια στιγμή όλα αυτά να βγουν στο φως, να μας προβληματίσουν και να μας διαφωτίσουν. Αν δεν γίνει αυτό, θα ζήσουμε χειρότερα από αυτά που υποστήκαμε στην ιστορία. Σήμερα, το Τζεμ, το Ζικίρ και το Σεμάχ συνεχίζονται ως παραδόσεις και βοηθούν στην επιτυχία του αγώνα.
Όταν συγκρίνουμε την αλεβιτική πραγματικότητα στα πλαίσια της κουρδικής πραγματικότητας, διαπιστώνουμε ότι οι Αλεβίτες Κούρδοι έχουν διατηρήσει την κουρδική τους ταυτότητα, πλην όμως έχουν μείνει αρκετά πίσω από τους υπόλοιπους Κούρδους. Οι Αλεβίτες είναι ένα τμήμα του λαού μας, που ξέρει να παραμένει πιστό στις εθνικές και πολιτιστικές μας παραδόσεις, που ξέρει να αντιστέκεται στους ξένους κατακτητές, στη βία και την εκμετάλλευση, που εμφορείται από τις αξίες της δικαιοσύνης και του δικαίου. Όμως όλα αυτά δεν έχουν οργανωθεί και δεν έχουν θεσμοθετηθεί σε σωστή βάση. Και αυτό το εκμεταλλεύεται με το χειρότερο τρόπο το κράτος και το σύστημα, το οποίο βρίσκει εύκολα συνεργάτες για να ελέγχει εκ των έσω τους Αλεβίτες. Ο Κεμαλισμός, όπως έκανε εναντίον του Κομουνισμού και του Σοσιαλισμού, επιτέθηκε εναντίον των Κούρδων, ενώ με ακόμα μεγαλύτερη μανία επιτέθηκε εναντίον των Αλεβιτών. Οι εκάστοτε εξουσίες διήρεσαν τους λαούς και έστρεψαν τους Σαφί Σουνίτες εναντίον των Αλεβιτών, των Ασσυρίων και των Γεζιντήδων. Εκμεταλλεύτηκαν εθνοτικές και θρησκευτικές διαφορές και οδήγησαν στη σφαγή τους ανθρώπους.
Εμείς όμως συνδέσαμε όλους τους κύκλους, τους Αλεβίτες, τους Γεζιντήδες, τους Σοσιαλιστές, και κάναμε τη σύνθεση μέσα στο ΡΚΚ. Αυτή η ανθρώπινη ενότητα ήταν η πιο βασική αναγκαιότητα για τον αγώνα προς την ελευθερία. Αυτό μπορώ να πω ότι το πετύχαμε.
Είναι ο πιο σωστός δρόμος να κατανοήσουμε πλήρως την αξία αυτών των παραδόσεων.
Να έλθω και σε ένα άλλο θέμα. Θεωρώ ότι έχει σημασία να ιδρυθεί η «Ένωση Αλεβιτών του Κουρδιστάν». Οι ηγέτες των Αλεβιτών (Πιρ), που μπορούν να καθοδηγούν τα Τζεμ και τα Σεμάχ, πρέπει να οργανωθούν. Εγώ δίνω μεγάλη σημασία στις τελετές των Αλεβιτών, αφού στην ουσία το κίνημα του ΡΚΚ είναι μια σύγχρονη αντίληψη αυτών των τελετών.
Κατά την άποψή μου, η ιδεολογία του ΡΚΚ είναι πιο κοντά στον Αλεβιτισμό από οποιοδήποτε άλλο δόγμα. Επίσης είναι κοντά στο Ζωροαστρισμό. Δηλαδή, να το πούμε με άλλα λόγια, μέσα στο ΡΚΚ οι Αλεβίτες και οι Ζωροάστρες μπορούν να νιώθουν περισσότερο άνετα από όλους τους άλλους. Και επαναλαμβάνω, οι Αλεβίτες και οι Ζωροάστρες, πρέπει να αποκτήσουν και πάλι συνείδηση και να αυτοοργανωθούν κατάλληλα.
Είναι γνωστό ότι ο Αλεβιτισμός είναι συνώνυμος της αγάπης. Εμείς πιστεύουμε ότι η κάθε θρησκευτική και εθνοτική ομάδα πρέπει να εκφράζεται ελεύθερα, κάθε άνθος θα πρέπει να ανθίζει, υπό την προϋπόθεση αυτό να μην είναι εναντίον του άλλου. Αυτό που θέλω, λοιπόν, είναι όλα αυτά τα άνθη, που καταπιέστηκαν και υπέφεραν επί αιώνες, να ανθίσουν και πάλι.
Είμαστε σε μια περίοδο που τα εδάφη μας είναι μάρτυρες μιας νέας άνοιξης, που ανθίζουν και πάλι όλα τα άνθη των πολιτισμών. Είναι η εποχή μιας άλλης Άνοιξης. Θα υπερασπιστούμε την ιστορική κληρονομία του Αλεβιτισμού και θα κερδίσουμε.
Με το σεβασμό μου,
Αμπντουλλάχ Οτζαλάν»
Σημειώσεις
Τζεμ: Είναι τόπος συνάθροισης, συζήτησης, λήψης αποφάσεων και πραγματοποίησης τελετών της κοινότητας των Αλεβιτών. Στο Τζεμ συμμετέχουν ισότιμα άνδρες, γυναίκες, νέοι, γέροι και παιδιά.
Ζικίρ: Η επίκληση του Προφήτη Αλί, στον οποίον πιστεύουν οι Αλεβίτες.
Σεμάχ: Κυκλική τελετή, που απεικονίζει την πορεία σε έναν άλλον κόσμο, στον κόσμο της αγάπης και της αλληλοκατανόησης. Είναι μια από τις δώδεκα τελετές που τελούνται στο Τζεμ.


26 Μαΐου 2015

SIGMA FAY υπέροχος εκπρόσωπος της DISCO εν Ελλάδι....

Δεν είμαι οπαδός της εν λόγω μουσικής. Αλλά η χώρα μας έχει μια άψογη εκπρόσωπο. Και από φωνή δέκα καντάρια δεν φτάνουν να την μετρήσουν..


Ας δούμε τι γράφουν σε ένα βίδεο στα σχόλια...

"1979 Στην περιοδο της κυριαρχιας της ντισκο εμφανιζεται στο προσκηνιο η Ευτυχια Αθανιτη,οπου καλλιτεχνικα βαφτιστηκε "Sigma Fay".Εως τοτε,ειχε εμφανισθει το'74 στη "Μεδουσα" μαζι με τον Γιωργο Μαρινο και την αδελφη της Κατιανα Μπαλλανικα,για να συνεχισει στο "Κυτταρο" με τον Κωστα Τουρνα.Οταν γνωριζεται με τον πρωην "Aphrodites child"Λουκα Σιδερα γινονται ζευγαρι,και εκεινος αναλαμβανει την προωθηση της καρριερας της.Το 1979 κυκλοφορησε το "Loves fool" και το 1980 το "Dead Line".Απετελεσε μελος των "Iron Loko band" και στην επιστροφη της στα 90ς,μετα απο μεγαλη σκηνικη απουσια,ηταν τραγουδιστρια στους "Diesel" που ιδρυσε ο συζυγος της Λουκας Σιδερας."


25 Μαΐου 2015

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΑΛΕΒΙΤΗ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΕΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΚΟΥΡΔΙΑ. αναδημοσιεύεται εκ του ΑΜΑΖΟΝSDAY. blogspot

Αναδημοσιεύω συνέντευξη μαγκιόρα και σπεσιάλε περί θεμάτων Τουρκίας, Αλεβιτών, Κουρδίας και άλλων τινών ζητημάτων. Για να μην είμαστε επαρχιοτάκια και Ελληνοκεντρικοί χωριαταρέοι... Από το μαγκιόρικο ..... http://amazonsday.blogspot.gr/2015/05/2013.html

Η «Ποντιακή Γνώμη», όλα αυτά τα χρόνια, κάλυψε αρκετά παραστατικά τις εξελίξεις γύρω από το Κουρδικό Ζήτημα, που είναι μια από τις δυο σημαντικές παραμέτρους του Νέου Ανατολικού Ζητήματος. 
Τώρα που το Κουρδικό Ζήτημα έχει πάρει το δρόμο προς την πολιτική λύση, αναδεικνύεται σταδιακά το ζήτημα των Αλεβιτών, που ξεπερνούν τα 15 εκατομμύρια στο σύνολο της τουρκικής επικράτειας.
Οι Αλεβίτες είναι λαός που έχει υιοθετήσει έναν ειρηνικό τρόπο ζωής, ο οποίος στηρίζεται σε βασικές αρχές όπως ο σεβασμός της ζωής, ο διάλογος, η ανεκτικότητα προς τους άλλους, ο σεβασμός της γυναίκας, αρχές που πρεσβεύει η πίστη τους, την οποία οι ίδιοι δεν θεωρούν καν θρησκεία, αλλά φιλοσοφία και τρόπο ζωής.
Παραθέτουμε παρακάτω μια συνέντευξη του Γενικού Προέδρου της Ομοσπονδίας Συλλόγων Αλεβί - ΜπεκτασίΣελαχατίν Οζέλ, που έδωσε στη δημοσιογράφο Εζκγί Μπασαράν, της εφημερίδας Ραντικάλ, στην οποία περιγράφεται και ορίζεται με αδρές γραμμές το πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται το ζήτημα των Αλεβιτών της Τουρκίας. Οι Αλεβίτες και το Κουρδικό Κίνημα
Οι Αλεβίτες, που μέχρι τώρα είχαν μεταξύ τους διαφορές για τις προτεραιότητες του αγώνα τους, ανέλαβαν μια σημαντική πρωτοβουλία το περασμένο Σάββατο στην Καισάρεια. Συγκεντρώθηκαν κάτω από μια στέγη όλες οι οργανώσεις των Αλεβιτών και συζήτησαν για τη διαδικασία επίλυσης του Κουρδικού, για τις εξελίξεις στη Συρία και για άλλα θέματα που επηρεάζουν την πορεία του Αλεβιτικού Ζητήματος. Στη συγκέντρωση αυτή συναντηθήκαμε με τον κ. Οζέλ και συζητήσαμε αυτά τα θέματα.

Ερώτηση: Το Σάββατο συγκεντρώθηκαν όλοι οι σύλλογοι των Αλεβιτών στην Καισάρεια, για να συζητήσουν τη στάση τους στη διαδικασία επίλυσης του Κουρδικού. Το επέβαλαν κάποιοι ειδικοί λόγοι;
Απάντηση: Όχι. Εμείς είναι αρκετός καιρός που συγκεντρωνόμαστε όλοι μαζί. Άλλωστε, έχουν ειπωθεί τόσα πολλά ρατσιστικά εναντίον μας, που μας έκαναν να ξεχάσουμε τις όποιες μεταξύ μας διαφορές. Άλλωστε, το ποιοι είναι οι σύλλογοι Αλεβιτών που είτε τους ίδρυσε το κράτος για τους δικούς του λόγους είτε ιδρύθηκαν για ιδιοτελείς και προσωπικούς σκοπούς, άρχισε σιγά-σιγά να βγαίνει στην επιφάνεια. Εμείς είμαστε μια κοινότητα που στηρίζεται στο διαρκή διάλογο. Και μέσα από αυτόν συμφωνήσαμε σε μερικά ζητήματα, όπως να γίνει μουσείο το ξενοδοχείο Μαντιμάκ1, να αναγνωριστούν οι ιεροί μας χώροι, να επανακαθοριστούν οι αρμοδιότητες και οι δράσεις της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων. Φυσικά, να πούμε πως το γεγονός ότι συγκεντρωθήκαμε όλοι μαζί, παραμερίζοντας τις όποιες διαφορές, το χρωστάμε στη διαλεκτική του Πρωθυπουργού μας!

Ερώτηση: Πώς δηλαδή;
Απάντηση: Οι δηλώσεις αλλά και η πολιτική πρακτική που ακολουθεί ο κ. Ταγίπ για μας τους Αλεβίτες, μας κρατά σε εγρήγορση και ενωμένους όλους τους Αλεβίτες. Να είναι καλά, όταν αναφέρεται στους Αλεβίτες, ο λόγος του είναι διασπαστικός, ρατσιστικός. Με αφορμή αυτή τη συμπεριφορά, μας δόθηκε η ευκαιρία να κατανοήσουμε όλοι μας, πόσο άνευ σημασίας και πόσο άκαιρες είναι οι όποιες διαφορές και διαφωνίες που έχουμε μεταξύ μας. Μας δόθηκε η ευκαιρία να καταλάβουμε ότι βρισκόμαστε στη μέση ενός αγώνα επιβίωσης. Στη διάρκεια του δημοψηφίσματος ο Πρωθυπουργός στο πρόσωπο του Κιλιτσντάρογλου έκανε τα πλήθη να γιουχάρουν όλους τους Αλεβίτες. Αν δεν είχαμε συσπειρωθεί σε μια τέτοια κατάσταση, πότε θα συσπειρωνόμασταν;

Ερώτηση: Φυσικά, δεν ήταν η πρώτη φορά που ακούσατε ρατσιστικά σχόλια για τους Αλεβίτες στη διάρκεια της Δημοκρατίας (από το 1923);
Απάντηση: Έχετε δίκιο. Πόσα και πόσα δεν υποστήκαμε. Και από τους δεξιούς και από τους αριστερούς. Τι Τανσού Τσιλέρ και τι Μετούτ Γιλμάζ είδαμε. Όμως ποτέ ως τώρα δεν αντιμετωπίσαμε μια τόσο συστηματική στοχοποίηση. Και είναι συστηματική γιατί πρόκειται για μια στρατηγική. Γι’ αυτό θεωρούμε ότι δεν ήταν κάποια γκάφα κάθε φράση που εκτοξεύθηκε εναντίον των Αλεβιτών. Όλα εντάσσονται στα πλαίσια ενός σχεδίου, μιας στρατηγικής! Αυτό το έχουμε αντιληφθεί πλέον!

Ερώτηση: Ποιος είναι ο στόχος τους;
Απάντηση: Θέλουν να δημιουργήσουν ένα σουνιτικό μέτωπο-μπλοκ στη Μέση Ανατολή. Σχεδιάζεται δε η Τουρκία να έχει ηγετικό ρόλο σ’ αυτό το μπλοκ. Για μας τους Αλεβίτες υπάρχει χώρος σ’ αυτήν την εικόνα; Αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται να υπάρχει. Γι’ αυτό ο αγώνας μας έχει μετατραπεί σε έναν αγώνα επιβίωσης, κάτι που επιβάλλει την ενότητά μας σ’ αυτόν τον αγώνα. Κοιτάξτε, σε σφαγές που γίνονται στο Ιράν και το Ιράκ, η Τουρκία δεν βγάζει άχνα. Αν παρατηρήσετε, οι άνθρωποι που σφάζονται είναι Σιίτες ή Αλεβίτες. Δυστυχώς, αν δεν είσαι Σουνίτης, δεν έχεις τύχη σ’ αυτά τα χώματα.

Ερώτηση: Στο ζήτημα της Συρίας ποια είναι η στάση των Αλεβιτών της Τουρκίας;
Απάντηση: Ακόμα και να κάνετε αυτήν την ερώτηση σ’ εμάς, είναι άτοπο και αδιανόητο. Εμείς είμαστε Αλεβίτες. Το όνομά μας είναι ειρήνη, το επώνυμό μας ειρήνη, η θρησκεία μας ειρήνη. Όταν πεθαίνουν σε κάποιο σημείο της γης άνθρωποι, εμείς δεν περιμένουμε να μάθουμε την ταυτότητά τους για να επαναστατήσουμε. Εμείς δεν υποστηρίζουμε ούτε τον Άσαντ ούτε τον λεγόμενο Ελεύθερο Συριακό Στρατό (ΕΣΣ). Πρέπει να σημειώσουμε όμως ότι οι Νουσαϊρίτες της Αντιόχειας επηρεάζονται άμεσα από την υπόθεση αυτή. Όχι μόνο επειδή έχουν συγγενείς στη Συρία. Άρχισαν να τους συμπεριφέρονται άσχημα μέσα στην ίδια τους την πατρίδα, μόνο και μόνο επειδή είναι Νουσαϊρίτες. Φοβούνται πολύ από τον ΕΣΣ. Τα δε ΜΜΕ, όταν αναφέρονται στις εξελίξεις και τα προβλήματα που προέρχονται από τα γεγονότα στη Συρία, πάντα ξεχνούν να αναφερθούν στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συμπατριώτες μας οι Νουσαϊρίτες. Πρέπει να σημειώσουμε το εξής: Πριν αρχίσει αυτός ο πόλεμος, το 90% των Αλεβιτών της Τουρκίας δεν γνώριζε ότι ο Άσαντ είναι Αλεβίτης. Το μάθαμε μετά, αφ’ ότου άρχισε ο πόλεμος. Τότε τα ΜΜΕ «ανακάλυψαν» ότι είναι Αλεβίτης, όταν άρχισαν να αναφέρονται στα εγκλήματά του! Όμως ο Άσαντ δεν έγινε Αλεβίτης όταν άρχισε ο πόλεμος. Ήταν και πιο πριν, όταν έκαναν στενές σχέσεις μαζί του, όταν τον παρουσίαζαν ως φίλαθλο και τον φιλοξενούσαν στους αγώνες της Φενερμπαχτσέ. Όμως εμείς τότε δεν το γνωρίζαμε. Όταν ένοιωσαν την ανάγκη να τον παρουσιάσουν ως δικτάτορα, τότε θυμήθηκαν ότι είναι και Αλεβίτης. Αυτό γινόταν πάντα σε ζητήματα που αφορούσαν εμάς τους Αλεβίτες.

Ερώτηση: Τι σημαίνει αυτό;
Απάντηση: Αυτό σημαίνει ότι δεν χάνουν την ευκαιρία να διασυνδέουν πάντα οτιδήποτε κακό με τον Αλεβιτισμό. Όταν ξέσπασε το σκάνδαλο Σουσουρλούκ, είπε κανείς ότι ο Αμπντουλλάχ Τσατλί ήταν Χανεφί Σουνίτης; Όχι. Όταν όμως αναφέρονταν στον Χουσεΐν Κοτζαντάγ, που βρισκόταν μαζί με τον Τσατλί στο ίδιο αυτοκίνητο, μίλησαν για Αλεβίτη Αστυνομικό Διευθυντή. Στις αναφορές που γίνονται εσχάτως για το ΡΚΚ, παρατηρούμε την ίδια πρακτική.

Ερώτηση: Τι εννοείτε;
Απάντηση: Βλέπουμε άρθρα που μιλούν για μια πτέρυγα που υπάρχει μέσα στο ΡΚΚ η οποία δεν θέλει τη λύση και πως η πτέρυγα αυτή είναι γεράκια του πολέμου. Αυτή η πτέρυγα, λοιπόν, αποτελείται από Αλεβίτες, σύμφωνα με τους διακινητές αυτής της άποψης. Με άλλα λόγια, αυτοί που θέλουν τη συνέχιση του πολέμου, είναι Αλεβίτες. Άρα, αν εκκαθαριστούν όλοι αυτοί από τις τάξεις του ΡΚΚ, όλα θα κυλίσουν πιο εύκολα και πιο ομαλά! Και θα πρέπει να καταβάλει κανείς πολλές προσπάθειες για να παρουσιάσει μια θρησκεία που είναι ταυτισμένη με την ειρήνη και την αδελφότητα, ως πολεμοκάπηλη και ως πολεμοχαρή. Το κράτος μας πάντα κατέβαλε τεράστιες προσπάθειες γι’ αυτό κι εμείς του επιστρέφουμε τους χαρακτηρισμούς! Κοιτάξτε, εγώ συνδέω όλα όσα λένε για τους Αλεβίτες του ΡΚΚ με το έγκλημα που έγινε στο Παρίσι. Εγώ δεν είμαι κράτος και δεν διαθέτω πηγές πληροφοριών, όμως σε κάθε περίπτωση δεν απαγορεύεται να ενώνω τα κομμάτια του παζλ και να βγάζω συμπεράσματα. Αμέσως μετά την εμφάνιση αυτών των δημοσιευμάτων, που παρουσίαζαν τους Αλεβίτες του ΡΚΚ ως γεράκια που ήθελαν τη συνέχιση του πολέμου, έγινε το έγκλημα στο Παρίσι. Και τα τρία κορίτσια που σκοτώθηκαν στο Παρίσι, ήταν Αλεβίτισες. Δεν είναι δυνατόν αυτό να μην προκαλεί τις υποψίες μας.

Ερώτηση: Δεν έχουμε καταλάβει τη στάση που τηρούν οι σύλλογοι των Αλεβιτών στη διαδικασία πολιτικής λύσης του Κουρδικού.
Απάντηση: Η θέση μας είναι ξεκάθαρη, όμως μάλλον δεν την εξηγήσαμε σωστά. Πάντως μένω έκπληκτος, γιατί όταν δεν είχε κανείς το θάρρος να πει μια λέξη εναντίον του πολέμου και των εγκλημάτων που γίνονταν, προτού ξεκινήσει η διαδικασία της εκεχειρίας και της κατάπαυσης του πυρός, εμείς ήμασταν στο Ντιγιάρμπακιρ, το Ρομπόσκι… Μήνες πριν συγκροτήσαμε επιτροπές και είπαμε να μεσολαβήσουμε για να απελευθερωθούν οι αιχμάλωτοι που κρατούσε το ΡΚΚ. Δεν πήραμε απάντηση. Μετά, όταν άλλαξε η κατεύθυνση του ανέμου, το ΡΚΚ αποφάσισε να τους απελευθερώσει. Στην αντιπροσωπεία που πήγε να τους παραλάβει, δεν υπήρχε ούτε ένας εκπρόσωπος των Αλεβιτών. Το BDP θα μπορούσε να πει τότε ότι «οι οργανώσεις των Αλεβιτών κατέβαλαν προσπάθειες επί μήνες για την απελευθέρωση αυτών των ανθρώπων, ας συμπεριλάβουμε στην αντιπροσωπεία έναν εκπρόσωπό τους». Δεν το έπραξε. Αυτό δεν έπρεπε να γίνει.

Ερώτηση: Είναι αλήθεια ότι οι Αλεβίτες είναι θυμωμένοι το τελευταίο διάστημα με το κουρδικό πολιτικό κίνημα;
Απάντηση: Θυμωμένοι όχι, πιο σωστά δυσαρεστημένοι. Εμείς δεν είναι δυνατόν να αποδεχτούμε την αναφορά που έκανε ο Οτζαλάν σε «ισλαμική ένωση», στο μήνυμα που έδωσε στο Νεβρόζ. Εμείς έχουμε υποφέρει χρόνια τώρα από αυτό που λέγεται τουρκοϊσλαμική σύνθεση. Τώρα ακούμε για Κουρδο-Τουρκο-Ισλαμική σύνθεση, και αυτό που έχουμε να περιμένουμε απ’ αυτό, είναι πάλι καταπίεση και προβλήματα. Ως ένας λαός που υποφέραμε πολλά από πολιτικές που μας διαφοροποιούσαν και μας περιθωριοποιούσαν επί δεκαετίες, θα θέλαμε κάτι πιο περιεκτικό και κάτι πιο δημοκρατικό, κάτι που δυστυχώς δεν έγινε!

Ερώτηση: Όμως πιο μετά και ο Οτζαλάν, αλλά και άλλα ηγετικά στελέχη του Κουρδικού Κινήματος, όπως ο Καραγιλάν, ο Ζουμπεΐρ Αϋντάρ και ο Ρεμζί Καρτάλ, προσπάθησαν να διορθώσουν τα πράγματα, λέγοντας ότι δεν κατανοήσατε σωστά το μήνυμα…
Απάντηση: Μάλιστα, ακούσαμε και διαβάσαμε αυτές τις εξηγήσεις, όμως αυτό δεν αρκεί. Θα δούμε με τον καιρό πόσο περιεκτικοί και πόσο ανεκτικοί είναι. Μην ξεχνάτε ότι εμείς ζήσαμε περιπτώσεις όπως ο Ιδρίσι Μπιτλίσι2… Αυτά που λένε τώρα, όταν τα συνδυάσει κανείς με εκείνες τις μνήμες… Πώς να μην ανησυχούμε λοιπόν;

Ερώτηση: Το κουρδικό πολιτικό κίνημα από την πλευρά του λέει ότι «εμείς τόσα χρόνια πολεμήσαμε και υπερασπιστήκαμε τα δικαιώματα των Αλεβιτών. Τώρα αυτοί κόλλησαν σε μια λέξη και μας υποψιάζονται»…
Απάντηση: Μα εμείς αυτό δεν το αποδεχόμαστε. Όχι. Το Κουρδικό Κίνημα υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των Κούρδων, έδωσε αγώνες γι’ αυτά. Όμως δεν έχω καταλάβει τι έκανε επί χρόνια για τη θέση και τα δικαιώματα των Αλεβιτών. Δεν γνωρίζω. Μετά την πυρπόληση των Αλεβιτών στη Σεβάστεια, έγινε η σφαγή στο χωριό Μάσμπαγλαρ3. Το έκανε το ΡΚΚ. Αν το Κουρδικό Κίνημα υπερασπίστηκε μ’ αυτόν τον τρόπο τα δικαιώματα των Αλεβιτών, εμείς δεν το ζητήσαμε, δεν το θέλουμε. Εκεί που είναι το αίμα και ο πόλεμος, δεν είμαστε εμείς. Δεν επιλέγουμε αυτόν το δρόμο για να υπερασπιστούμε και να εξασφαλίσουμε τα δικαιώματά μας, κανείς να μην επιλέξει αυτόν το δρόμο, χρησιμοποιώντας το όνομά μας. Εγώ εδώ μιλώ για τις βασικές μας αρχές, να μη θεωρήσει κανείς ότι είμαστε εναντίον της ειρήνης.

Ερώτηση: Δηλαδή, οι οργανώσεις των Αλεβιτών θα συμβάλλουν στη διαδικασία ειρηνικής επίλυσης του Κουρδικού;
Απάντηση: Εμείς πάντα αυτό προσπαθούσαμε, όμως δεν μας άκουγε κανείς. Αν ο πρωθυπουργός μάς ζητούσε να επιλέξουμε εμείς μια προσωπικότητα ανάμεσά μας, για να εκπροσωπήσει τους Αλεβίτες στην Επιτροπή Σοφών που συγκροτήθηκε για το Κουρδικό, θα ήταν πιο σωστό. Όμως αυτός επέλεξε μόνος του τον κατά τη δική του άποψη κατάλληλο, τον Ιζεττίν Ντογάν. Καλώς. Εμείς παρακολουθούμε αυτήν τη διαδικασία με καλές προθέσεις. Και θέλουμε να μοιραστούμε τους προβληματισμούς μας. Ολόκληρη η Τουρκία θέλει να σταματήσει η αιματοχυσία. Όμως υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για το αν μετατραπεί ή όχι αυτή η κατάπαυση του πυρός σε δημοκρατία. Εμείς θέλουμε να μοιραστούμε τις απόψεις μας γι’ αυτό το θέμα. Χθες η Σεμπαχάτ Τουντζέλ, από το BDP, μας κάλεσε σε ένα συνέδριο (εννοεί ένα από τα τέσσερα συνέδρια που πρότεινε να γίνουν ο Οτζαλάν). Θα αξιολογήσουμε την πρόσκληση αυτή και θα αποφασίσουμε σχετικά.

1. Το έγκλημα του Μαντιμάκ: Στις 2 Ιουλίου 1993, Αλεβίτες διανοούμενοι απ’ όλη την Τουρκία συγκεντρώθηκαν στο ξενοδοχείο Μαντιμάκ της Σεβάστειας, στα πλαίσια των εκδηλώσεων του πολιτιστικού συλλόγου Πιρ Σουλτάν Αμπντάλ. Ισλαμιστές, υποκινούμενοι από τις μυστικές υπηρεσίες του τουρκικού κράτους, πυρπόλησαν το ξενοδοχείο, με αποτέλεσμα να καούν 33 συγγραφείς, ποιητές, καλλιτέχνες και διανοούμενοι Αλεβίτες. Φυσικά, κανένας δεν τιμωρήθηκε για το έγκλημα αυτό.
2. Ιδρίσι Μπιτλίσι: Κούρδος πολιτικοθρησκευτικός ηγέτης, που βοήθησε τον Σουλτάνο Γιαβούζ Σελίμ στον πόλεμο εναντίον του αλεβιτικού βασιλείου των Σαφαβιδών (1514). Κατηγορείται ότι μαζί με τον σουλτάνο διέπραξε απίστευτες σφαγές εις βάρος των Αλεβιτών - Μπεκτασίδων της Ανατολίας.

3. Μάσμπαγλαρ: Μόλις τρεις ημέρες μετά το έγκλημα στο ξενοδοχείο Μαντιμάκ, στις 5 Ιουλίου 1993, αντάρτες του ΡΚΚ επιτέθηκαν στο σουνιτικό χωριό Μπάσμπαγλαρ, του νομού Ερζιγκιάν, και σκότωσαν 33 χωρικούς. Μιλώντας για την επίθεση στο χωριό, ο Οτζαλάν παραδέχτηκε ότι το έκαναν αντάρτες του ΡΚΚ, χωρίς την έγκρισή του και κατόπιν πρωτοβουλίας του τοπικού διοικητή δόκτορα Μπαράν, ο οποίος ήταν Αλεβίτης.
Μήνυμα του Οτζαλάν στο Συνέδριο των Αλεβιτών
Ο ηγέτης των Κούρδων, Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, έστειλε μήνυμα στο 5ο Συνέδριο της Ομοσπονδίας Δημοκρατικών Συλλόγων Αλεβιτών (FEDA), που έγινε στην πόλη Gelsenkirchen, με τη συμμετοχή 200 συνέδρων, στις 11-12 Μαΐου 2013.
Οι σύνεδροι εκπροσώπησαν συλλόγους από τη Γερμανία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ελβετία, την Ολλανδία, την Αυστρία, την Αγγλία, τη Σουηδία και τη Δανία.
Στο συνέδριο παρέστησαν επίσης Κούρδοι επίσημοι απ’ όλες τις κουρδικές οργανώσεις και κόμματα της Τουρκίας, καθώς και εκπρόσωποι των Κούρδων Αλεβιτών του Δυτικού Κουρδιστάν (ΒΑ Συρία) και των Τουρκομάνων Αλεβιτών!
Στο συνέδριο διαβάστηκε και το μήνυμα που έστειλε ο Αμπντουλλάχ Οτζαλάν, το οποίο έχει ως εξής:
«Ο Αλεβιτισμός είναι μεγάλη ανάγκη να ανανεωθεί και να ενσωματώσει ξανά τη νοοτροπία της αντίστασης. Υπό την έννοια αυτή, πρέπει να υπερασπιστεί τις ιστορικές του αρχές και την παράδοση του Τζεμ*. Η παράδοση του Τζεμ και του Ζικίρ** είναι μια μεγάλη ιστορία αντίστασης. Το Ζικίρ είναι επαναστατική προπαγάνδα. Όσο για το Σεμάχ***, αυτό θεωρώ ότι είναι κάτι σαν την πορεία των ανταρτών.
Εμείς συμμετείχαμε σε Σεμάχ αλλά και σε Ζικίρ, και μάλιστα με το παραπάνω. Όποιος προσεγγίζει το κίνημα και τον αγώνα μας επιφανειακά και υπεραπλουστευμένα, κάνει μεγάλο λάθος.
Μάλιστα, εμείς είμαστε ένα κίνημα σαν την Κερμπέλα και έχουμε ευθύνη να μην επιτρέψουμε να επαναληφθούν αντίστοιχα γεγονότα. Η πορεία τους στην Ιστορία ήταν άγρια και οι Αλεβίτες υπέστησαν σφαγές. Επί αιώνες οι Αλεβίτες καταπιέστηκαν από τους Γεζίτες, οι Ζωροάστρες εσφάγησαν ανελέητα από τις ισλαμικές ηγεσίες, οι Κούρδοι και οι Κομουνιστές συνεθλίβησαν από τους Κεμαλιστές. Οι Αλεβίτες να εξετάσουν με υψηλό αίσθημα ευθύνης, με επιστημονικότητα και σε βάθος αυτά τα γεγονότα, θα αποτρέψουν νέες Κερμπέλα και θα καταφέρουν, τελικά, να βγουν αλώβητοι από όλους αυτούς τους κινδύνους.
Στην Ιστορία υπάρχουν πολλές παραδόσεις των Αλεβιτών, των Ζωροαστρών, των Δερβίσηδων. Θα πρέπει κάποια στιγμή όλα αυτά να βγουν στο φως, να μας προβληματίσουν και να μας διαφωτίσουν. Αν δεν γίνει αυτό, θα ζήσουμε χειρότερα από αυτά που υποστήκαμε στην ιστορία. Σήμερα, το Τζεμ, το Ζικίρ και το Σεμάχ συνεχίζονται ως παραδόσεις και βοηθούν στην επιτυχία του αγώνα.
Όταν συγκρίνουμε την αλεβιτική πραγματικότητα στα πλαίσια της κουρδικής πραγματικότητας, διαπιστώνουμε ότι οι Αλεβίτες Κούρδοι έχουν διατηρήσει την κουρδική τους ταυτότητα, πλην όμως έχουν μείνει αρκετά πίσω από τους υπόλοιπους Κούρδους. Οι Αλεβίτες είναι ένα τμήμα του λαού μας, που ξέρει να παραμένει πιστό στις εθνικές και πολιτιστικές μας παραδόσεις, που ξέρει να αντιστέκεται στους ξένους κατακτητές, στη βία και την εκμετάλλευση, που εμφορείται από τις αξίες της δικαιοσύνης και του δικαίου. Όμως όλα αυτά δεν έχουν οργανωθεί και δεν έχουν θεσμοθετηθεί σε σωστή βάση. Και αυτό το εκμεταλλεύεται με το χειρότερο τρόπο το κράτος και το σύστημα, το οποίο βρίσκει εύκολα συνεργάτες για να ελέγχει εκ των έσω τους Αλεβίτες. Ο Κεμαλισμός, όπως έκανε εναντίον του Κομουνισμού και του Σοσιαλισμού, επιτέθηκε εναντίον των Κούρδων, ενώ με ακόμα μεγαλύτερη μανία επιτέθηκε εναντίον των Αλεβιτών. Οι εκάστοτε εξουσίες διήρεσαν τους λαούς και έστρεψαν τους Σαφί Σουνίτες εναντίον των Αλεβιτών, των Ασσυρίων και των Γεζιντήδων. Εκμεταλλεύτηκαν εθνοτικές και θρησκευτικές διαφορές και οδήγησαν στη σφαγή τους ανθρώπους.
Εμείς όμως συνδέσαμε όλους τους κύκλους, τους Αλεβίτες, τους Γεζιντήδες, τους Σοσιαλιστές, και κάναμε τη σύνθεση μέσα στο ΡΚΚ. Αυτή η ανθρώπινη ενότητα ήταν η πιο βασική αναγκαιότητα για τον αγώνα προς την ελευθερία. Αυτό μπορώ να πω ότι το πετύχαμε.
Είναι ο πιο σωστός δρόμος να κατανοήσουμε πλήρως την αξία αυτών των παραδόσεων.
Να έλθω και σε ένα άλλο θέμα. Θεωρώ ότι έχει σημασία να ιδρυθεί η «Ένωση Αλεβιτών του Κουρδιστάν». Οι ηγέτες των Αλεβιτών (Πιρ), που μπορούν να καθοδηγούν τα Τζεμ και τα Σεμάχ, πρέπει να οργανωθούν. Εγώ δίνω μεγάλη σημασία στις τελετές των Αλεβιτών, αφού στην ουσία το κίνημα του ΡΚΚ είναι μια σύγχρονη αντίληψη αυτών των τελετών.
Κατά την άποψή μου, η ιδεολογία του ΡΚΚ είναι πιο κοντά στον Αλεβιτισμό από οποιοδήποτε άλλο δόγμα. Επίσης είναι κοντά στο Ζωροαστρισμό. Δηλαδή, να το πούμε με άλλα λόγια, μέσα στο ΡΚΚ οι Αλεβίτες και οι Ζωροάστρες μπορούν να νιώθουν περισσότερο άνετα από όλους τους άλλους. Και επαναλαμβάνω, οι Αλεβίτες και οι Ζωροάστρες, πρέπει να αποκτήσουν και πάλι συνείδηση και να αυτοοργανωθούν κατάλληλα.
Είναι γνωστό ότι ο Αλεβιτισμός είναι συνώνυμος της αγάπης. Εμείς πιστεύουμε ότι η κάθε θρησκευτική και εθνοτική ομάδα πρέπει να εκφράζεται ελεύθερα, κάθε άνθος θα πρέπει να ανθίζει, υπό την προϋπόθεση αυτό να μην είναι εναντίον του άλλου. Αυτό που θέλω, λοιπόν, είναι όλα αυτά τα άνθη, που καταπιέστηκαν και υπέφεραν επί αιώνες, να ανθίσουν και πάλι.
Είμαστε σε μια περίοδο που τα εδάφη μας είναι μάρτυρες μιας νέας άνοιξης, που ανθίζουν και πάλι όλα τα άνθη των πολιτισμών. Είναι η εποχή μιας άλλης Άνοιξης. Θα υπερασπιστούμε την ιστορική κληρονομία του Αλεβιτισμού και θα κερδίσουμε.
Με το σεβασμό μου,
Αμπντουλλάχ Οτζαλάν»
Σημειώσεις
Τζεμ: Είναι τόπος συνάθροισης, συζήτησης, λήψης αποφάσεων και πραγματοποίησης τελετών της κοινότητας των Αλεβιτών. Στο Τζεμ συμμετέχουν ισότιμα άνδρες, γυναίκες, νέοι, γέροι και παιδιά.
Ζικίρ: Η επίκληση του Προφήτη Αλί, στον οποίον πιστεύουν οι Αλεβίτες.
Σεμάχ: Κυκλική τελετή, που απεικονίζει την πορεία σε έναν άλλον κόσμο, στον κόσμο της αγάπης και της αλληλοκατανόησης. Είναι μια από τις δώδεκα τελετές που τελούνται στο Τζεμ.
Ποντιακή Γνώμη
Η εφημερίδα εκδίδεται από το Μάρτιο του 2008 από τις εκδόσεις ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ.
Βιβλιοπωλείο: Φιλελλήνων 14, Σύνταγμα, Αθήνα

http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2013/06/blog-post_4734.html#.Ua3Bv0Awdyg


ΤΏΡΑ ΤΑ ΠΗΡΕ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΦΙΝΟ ΤΟΥ ΚΛΟΠΥ ΠΕΙΣΤ. ΚΑΙ ΤΟ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ ΑΡΚΕΙ... ΑΡΚΕΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ ΝΑ ΤΑ ΦΙΛΤΡΑΡΟΥΜΕ... δεν πιστεύουμε ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΜΑΣ...ψάχνουμε και ερευνούμε αλάνια

20 Μαΐου 2015

ΠΟΙΑ ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΩΡΑΙΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΑΣΜΑΤΟΣ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ;

Το είπε ο κυρ Στέλιος



το είπε ο κυρ Ξανθόπουλος



Για αυτούνο ;



Βρε μπας και σας αρέσει η ΘΕΑ Dilek Koc

είναι και αυτή η ετέρα θεά



 

 

08 Μαΐου 2015

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΠΑΤΖΑΝΟΣ ή YORGO BACANOS ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΥ ΑΘΙΓΓΑΝΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ















Εις την εποχή των αυτοκρατοριών, όπου ήταν όλοι ανάκατα οι λαοί, οι θρησκείες (αρκεί να είχες φραγκόπουλα)  και οι μουσικοί ήταν για να καθαρίσουν την ψυχή εγεννήθη η Γεώργιος Μπατζανός. 

Γεννήθηκε στην Σιληβρία στα 1900 και πόθανε στα 1977. Παιδί μουσικού, μάγεψε την Τουρκία με τους ήχους του ΟΥΤΙ του. Ήταν στο ραδιόφωνο της Τουρκίας από το 1927 ως το 1977 που έφυγε. 

Λατρεύτηκε όσο λίγοι αλλά δεν ήταν και ο μοναδικός Ρωμιός. Μπόλικοι ήταν μουσικοί, τραγουδιστές, συνθέτες κλπ.

Τώρα δεν θα σας πρήξω με πολλά πολλά που θα τα βρείτε στο δίκτυο πχ. http://www.oud.gr/bacanos_gr.html

Με μάγεψε η μουσική του παίδες και δείτε κανένα ωραίο βιδεάκι να ηρεμήσει το πνεύμα μας...












02 Μαΐου 2015

ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΤ' ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΝΕΥΡΙΑΣΜΕΝΩΝ..... ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΝΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΑΡΑΣ ΚΑΙ ΧΑΡΑΣ ΜΕ ΧΑΡΑ ΜΠΟΛΙΚΗ...


ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΣΠΑΝΕ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΟΙ ΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ ΕΠΙΣΤΗΤΟΥ ΓΝΩΣΤΕΣ...

ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΠΙΕΖΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΣΤΡΟΠΟΥΣ ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ

ΝΑ ΕΞΕΓΕΡΘΕΙΤΕ ΠΑΡΑΥΤΑ...



                                          ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΣΚΑΤΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ...



Δύο από τα τρομερότερα χαρακτηριστικά ΠΟΥ ΜΕ ΑΗΔΙΑΖΟΥΝ του Έλληνα είναι

Α) Οι στρατηγοί χωρίς στρατό...

Β) Ο αληθινός και ο ΔΗΘΕΝ εκνευρισμός που βγαίνει παντού...


Όλοι ξεύρουν τα πάντα... "Δώσε μου μια μέρα το κουβέρνο και θα δεις "....  "Θα σου πω Εγώ τι φταίει". Μετά μπαίνεις να ψωνίσεις σε ένα μαγαζί βλέπεις το "αφεντικό" του εαυτού του με ύφος κουρασμένο, με μούτρα κάργα νευριασμένο ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΠΕΥΘΥΝΕΙ ΤΟΝ ΛΟΓΟ...

Προχτές πήγα στο μικρότερο φούρνο της γειτονιάς δηλαδή ανάμεσα σε 5 γιγάντιους φούρνους, γιατί θέλω να βοηθάω τον μικρομεσαίο Ο ΒΛΑΚΑΣ.... Και τον ρωτάω αφελώς "είναι σημερινό" και τι μου απαντά ο χαρχάλας... "ΌΧΙ ΠΕΡΣΙΝΟ". Φυσικά δεν θα με ξαναδεί... Θα παγαίνω στον νταβατζή τον εθνικό μας ΝΤΑΒΑΤΖΗ αυτόν που είχε εκατοντάδες πόρνες στην δούλεψή του.... Σιγά μην δίνω στον αγενή μικροβλάκα τα 60 σέντσια μου...

Μετά σκεπτόμασταν την τσάρκα του Βαρουφάκη εις τα Εξάρχεια. Πότε τα πήραν στην γκράνα τα καλόπαιδα... Πως διάβολο νευριάζουν έτσι με την μια; Ή είναι μονίμως νευριασμένοι από το σπίτι τους;

Επειδή δουλεύουμε στα εργοστάσια, κυκλοφορώντας με τα λεωφορεία, τα τραίνα έχουμε παρατηρήσει ότι ένα μεγάλο ποσοστό του πόπολου έχει ένα έμφυτο εκνευρισμό. Ένα δύστροπο χαρακτήρα ακατανοήτου προελεύσεως...

Θεωρούμε ότι κορυφαίο έργο της Ελληνικής λογοτεχνίας και θα λέγαμε ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗΣ είναι το ΤΡΙΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ του Ταχτσή. Βρε παιδί μου όποιος δεν το έχει διαβάσει είναι ανίκανος να κατανοήσει την χώρα του.... Εκδότης φίλος μου είπε τις προάλλες... " Οι...........  πιάνουν την κοινωνία από τα αρ.....α και την ξέρουν καλά" ή κάπως έτσι...

Ένα αναγεννητικό κίνημα της χώρας θα πρέπει να πει μεγάλες αλήθειες στον εαυτό μας...


ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΔΙΑ ΔΥΟ ΩΡΕΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ ΕΙΣ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ...

ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΗΜΙΣΕΩΣ ΩΡΑΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΟΠΙΚΟΝ ΕΠΙΤΡΟΠΟΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΑΝΑΤΑΣΕΩΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΙΟΥ


ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΑΚΟΜΟΥΤΣΟΥΝΩΝ....

ΟΙ ΔΥΣΤΡΟΠΟΙ ΘΑ ΕΞΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΦΗ

ΠΑΣ ΕΙΣ ΕΧΕΙ ΑΠΟΨΗ ΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ ΕΠΙΣΤΗΤΟΥ ΘΑ ΕΙΣΠΡΆΤΤΕΙ ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΕΠΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΡΟΧΑΛΕΣ

ΠΑΣ ΟΣΤΙΣ ΔΕΝ ΛΕΓΕΙ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΘΑ ΥΠΌΚΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΠΟΜΠΕΥΣΗ....

ΘΑ ΔΩΘΕΙ ΕΙΣ ΤΑ ΑΕΙ ΚΟΝΔΥΛΗ ΠΑΧΥΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΞΟΥΝ ΜΗΧΑΝΗ ΜΕΤΡΗΣΕΩΣ ΕΚΝΕΥΡΙΜΟΥ.... ΤΟ ΕΚΝΕΥΡΙΟΣΟΜΕΤΡΟΝ....

ΠΑΣ ΟΣΤΙΣ ΥΨΩΝΕΙ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΘΑ ΤΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΎΕΤΕ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΕΠΙΔΟΜΑ ΗΔΟΝΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΘΕΣΠΙΣΕΙ Η ΝΕΑ ΚΕΝΩΝΙΑ...


ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ

Ο στρατηγός akrat


Υποστράτηγος akrat

Διοικητής akrat

Υπεύθυνος τύπου akrat



ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΤΟΥ ΠΟΠΟΛΟΥ...


akrat ...................... έπονται....



21 Απριλίου 2015

ΠΑΡΕ ΤΗΝ ΤΣΟΥΠΡΑ ΣΟΥ .... ΚΑΙ ΒΟΥΡ ΕΙΣ ΤΑΣ ΜΠΟΥΑΤ ΤΗΣ ΣΑΛΟΝΙΚΗΣ...... ΠΑΝΟΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ





Θες να βρεθείς αντάμα με το προσώπατο...... 

Θες να το θωπεύσεις άθλιο πλάσμα.. δήθεν τυχαία....

Είσαι λάτρης του πιάνου και της κιθάρας.... Βαρέθηκες τα πολλά γκαρίσματα..



Άγνωστοι , ατυχώς σε μας ΗΜΙΘΕΟΙ του πενταγράμμου εις υμάς τους νεωτέρους.... Και πως μας ηρεμούν.... 

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ...

Εϊναι η νέα μου ανακάλυψη ο Π. Σαββόπουλος. Λάτρεψα τα άσματά του







Η ΠΡΩΤΗ ΜΕΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ ΕΙΣ ΣΑΛΟΝΙΚΗΝ















ΠΑΝΟΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΜΠΟΥΑΤ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ





υ










....










18 Απριλίου 2015

ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΕΩΣ ΕΣΣΔ


Εις την Αλβανία υπάρχει η ωραία Ελληνική μειονότης που διαμένει κυρίως εις τα χωριά της Βορείου Ηπείρου. Χωριά ωραία με πλούσια παράδωση αγώνων και καθημερινότητας.  Υπάρχει όμως και ένα πλήρωμα Ορθοδόξων Αλβανών που διαμένει στην χώρα αυτή. Όπως φυσικά και μια μεγάλη μειονότητα εις την νότιον Ιταλίαν οι πασίγνωστοι Αρμπαρέσηδες που είναι Ορθόδοξοι πλην όμως Παπικοί... Αυτό όμως είναι αλλού παπά Ευαγγέλιον....
Εις την σημερινήν Αλβανία η μειονότης ψήφισε μαζικότατα το Σοσιαλιστικόν Κόμμα και διαθέτει τρεις υπουργούς και υφυπουργούς. Επίσης μειονοτικής καταγωγής είναι και ο πρόξενος της χώρας αυτής εις τα Ιωάννινα. Θα ήθελα να προσθέσω ότι είναι πλέον καιρός να λυθεί και το ζήτημα της επιστροφής της περιουσίας των Τεκέδων εις την Μπεκτασίδηκην θρησκεία ΑΝ ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ειδάλως να διατεθούν τα κτήματα εις τους πτωχούς της χώρας μας.



Ο ωραίος ναός που κτίζεται εις τα Τίρανα της ορθοδόξου εκκλησιάς..

Η ζώσα Ελληνική μειονότης της Β. Ηπείρου
    με τους υπουργούς της στο Αλβ;ανικό κουβέρνο. 

                                            



Εις την τέως ΕΣΣΔ υπάρχει ένας Ελληνόφωνος πληθυσμός Ποντιακής καταγωγής αλλά και παλαιότερης καταγωγής. Ας μην ξεχνάμε ότι ο ΤΣΑΡΟΣ δηλαδή εις τα Ελληνικά ΚΑΙΣΑΡΑΣ παρέλαβε όλη την ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ παράδωση, διασώζοντας χιλιάδες ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥΣ που εκεί βρήκαν αποκούμπι. Σήμερις λοιπόν τα ήθη και τα έθιμα διατηρούνται και πρέπει να το πούμε καθαρά. Εις την Κριμαία στο μόρφωμα που λέγεται Ουκρανία διασώζονται Έλληνες οίτινες μεγαλουργούν.... 









                          
Εδώ θα δείτε την συνέντευξη του ήρωα μιας απελευθερωμένης πόλης που πλέον ανήκει εις την Λαικήν Δημοκρατία !!!!!!!!!!!! του Ντονένσκ Ελληνικής καταγωγής..

http://gr.rbth.com/international/2015/04/06/anatoliki_oykrania_sasa_o_ellina_-_to_symbolo_toy_ntempaltsebo_36367.html


Και η ιστορία ενός άλλου Έλληνος της Λαικής Δημοκρατίας !!!!!!!!!! του Ντονέσνκ ο λεγόμενος ΙΠΤΑΜΕΝΟΣ ΣΑΣΑ...


http://gr.rbth.com/international/2015/04/11/anatoliki_oykrania_apostoli_-_o_iptameno_ellina_ti_laiki_dimokr_36499.html




05 Απριλίου 2015

Η ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΦΡΑΓΚΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΜΗΝ.






Ο Κωνσταντής ξανά, έσκυψε και ακούμπησε το αυτί του στην άσφαλτο. Ήταν στο ύψος του «τεκέ», σήμερα το λένε, «στροφή του Γιαννάκη».

Δύο τρεις ξέμπαρκοι γέροντες χασκογέλασαν και απευθυνόμενοι προς τον Κωνσταντή τον πείραξαν.... Δεν τους έφτασε όμως αυτό, άρχισαν να κάνουν φασαρία, κτυπώντας τα μπαστούνια στην άσφαλτο. Αυτός σηκώθηκε τους έβρισε και έτρεξε γρήγορα προς το Χεσόρεμα. Οι σπιτονοικοκυρές της Κούμης πήγαιναν με τα τυλιγμένα γιογιό τους και με ένα μπουκάλι νερό στο άλλο χέρι για να ξεπλύνουν το σκεύος. Άδειαζαν τις βραδινές ... συγκομιδές στο ρέμα και γύρισαν όλες κοιτάζοντας τον φουριόζο τον Κωσταντή που τρέχοντας έφτασε στον χωματόδρομο. Έσκυψε κουρελής και ξυπόλυτες ως ήταν, ξαναβάζοντας το κεφάλι στο χώμα, τον «άλυπα» όπως τον λεν, οι παλαιοί.

«Κωνσταντή Κωνσταντή με το μακρύ πουλί

σε γυρεύει η Μαργιορή»

Με τούτα τα χουνέρια, άρχισαν να γελάν οι Κυρίες με τον σαλό. «Πω δίπλα» φάνηκε η Ρούσα, η μάνα του Κωνσταντή, με ένα «στειλιάρι» και τον πήρε στο «κατόπι» βρίζοντας, όχι τον τρελοΚωσταντή, αλλά τον ανεπρόκοπο τον άντρα της, που την παράτησε για μια τσούπρα στην Κωστάτζα, με το καίκι του.

Η ζέστη είχε αρχίσει να γίνεται ανυπόφορη στην Κύμη. Τα μελτέμια δεν είχαν αρχίσει ακόμα. Το χεσόρεμα έβραζε. Οι κινήσεις γινόντουσαν όλο και πιό αργές. Χτες είχαν «φτάκει» τα μουλάρια, από τα βουνά του Μετοχίου, κουβαλώντας στις λινάτσες πάγο από το χιόνι που έβρισκαν, στις χαράδρες. Δεν είναι εύκολη δουλιά... Παράτολμοι νέοι, χωριάτες, από τα χωριά της Κούμης, σκαρφάλωναν, κατέβαιναν σε γκρεμούς κακορίζικους, με ένα σωρό κινδύνους.

Στα καφενεία της πλατείας ήταν μαζωμένοι, όλοι με τα καλά τους, οι «κόπρουνες» ντυμένοι με τα καλά τους. Κάθε εις είχε τον πύλον του, ακουμπισμένο εμφανώς. Δίπλα τους οι Κυρίες της καλής κοινωνίας. Ενδεδυμένες κοσμίως, με τα μακριά πανωφόρια τους, τις πολύχρωμες βεντάλιες και τις θερινές ομπρελίτσες.

«Κάτου» από την φλαμουριά έπαιζαν, ντυμένα ναυτάκια, όλα τα παιδιά της καλής κοινωνίας. Ο Κωνσταντής χαρούμενος με τόση μαρίδα δίπλα του γέλαγε από καρδιάς. «Κάτου» από την πλατεία «πω κάτου» πέρναγε ο φτωχόκοσμος. Άλλος πήγαινε στο σαμαράδικο, να πιει ένα ουζάκι. Άλλος πουλούσε χταπόδια. Είχε πέσει και παλαμίδα στην Λιανή Άμμο, κυνηγημένη από κανένα ξιφία και είχαν πάει πρωί πρωί με τα ταγάρια και την μάζεψαν. Δώρο, θείο, από το πουθενά. Τις καλύτερες τις πάστωνε το κάθε σπιτικό. Η Κούμη είχε μια χαρούμενη μέρα. Τζάμπα φαγί.
Ήταν μια συνηθισμένη ημέρα Κυριακής, με τον πάγο, κατεβασμένο από τα βουνά, να δροσίζει τους προύχοντες και τα παιχνίδια από τα χαμίνια στην πλατεία και «ούλες» τις γειτονιές...



Πέρασε το απόγευμα, ήλθε η νύχτα και το εργοστάσιο της Ηλεκτρικής Εταιρίας, έκλεισε το φως. Μόνο στην πλατεία, υπήρχαν φανοστάτες, με πετρέλαιο που είχε βάλει ο δήμαρχος. Ούλη η Κούμη κοιμόταν. Από τον Εριτσία, βγήκε δειλά δειλά ο κυρ Μανώλης, τράβηξε σιγά σιγά και αθόρυβα προς την Παναγιά και συνάντησε τον φίλο του τον Μ.... Αυτός κατέβηκε από το βουνό, με ένα τενεκέ ασβέστη. Τον είχε αγοράσει από το καμίνι, στην είσοδο της Κούμης που ‘σαχνε ασβέστη... Κίνησαν κατά «κάτου» το καλντερίμι, έκαναν τον σταυρό τους, μπρος από την Λιαουτσάνισα την Παναγιά, πέρασαν το ξωκλήσι του Άγιου Κυπριανού και σταμάτησαν. Ο κυρ. Μανώλης, έβγαλε από μια μάζα εφημερίδες, ένα μεγάλο πινέλο, βρήκαν ένα ξύλο, χοντρό και ανακάτεψαν τον ασβέστη.

Η Δευτέρα βρήκε την Κούμη, με το πρώτο μελτεμάκι. Χαρές και πανηγύρια. Κέφια, πάει η ζέστη που μας πήρε από κάτω. Όμως εις την τράπεζα, οι υπάλληλοι συζητούσαν αναμεταξύ τους. «Κι άλλος σταυρός», στην νέα άσφαλτο προς την Ενορία...

Όλη η Κύμη συζητούσε τα γεγονότα. Νέος σταυρός...Αυτήν την φορά ήταν κοντά δύο μέτρα... Ταυτόχρονα ένα νέο περίεργο γεγονός διαδραματίζονταν στις γειτονιές... Άφηναν ελεύθερη μια γουρούνα με τα μικρά τα γουρουνάκια της στέκουνταν πάνω στους τοίχους και σε απόλυτη ησυχία και τάξη περίμεναν το αφεντικό να τσιγκλίσει την γουρούνα με μια αξίνα. Αυτή αφηνιασμένη άρχιζε τότε να τρέχει και ξοπίσω της τα γουρουνάκια. Σχεδόν κανείς δεν ανέπνεε... Όλοι αφουγκράζονταν τον καλπασμό, τις φωνές και τις στριγγλιές των μικρών.... Μετά την έδεναν και έφευγαν όλοι.... Μετά  έκαναν και ένα άλλο «κουζουλό».

Όλο και πιότεροι έτρεχαν στις εισόδους την πόλης στα τρίστρατα, στις πλατείες και όπου ήταν ήσυχα και με σπουδαία ακουστική. Τούρλωναν τον κόλο πάνω και έβαζαν το αυτί τους στον άλυπα ή την άσφαλτο... Και συνοφρυωμένοι συζητούσαν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΙΓΑΝΑ.... Σαν πλησίαζε παιδί σταματούσαν ή παπάς.... Τι συμβαίνει άραγες... Τι είναι αυτό που υπάρχει κάτω στα έγκατα της Κύμης?

Τα νυχτερινά σούρτα φέρτα, τα μεθύσια οι έρωτες μέρα με την ημέρα μειωνόντουσαν. Κάθε ημέρα ένας νέος σταυρός ζωγραφίζεται επί του εδάφους...


Απεσταλμένοι στέλνονται σε ούλα τα χωριά. Φτάνει ο πρώτος από την Οκτωνιά. Η ανωτάτη επιτροπή διάσωσης ακούει με προσοχή τον γέροντα.... « Στο χωριό Οκτωνιά της Εύβοιας, στη «βρύση του Άι Λια», οι χωρικοί λένε ότι όταν περνά κανείς από ‘κεί τα μεσάνυχτα, βλέπει ένα φάντασμα, ένα φάσμα, βλέπει μια γουρούνα με τα γουρουνόπουλα της»....

Σκέψεις... Τι είναι αυτό που μας συμβαίνει... Από το Νεοχώρι δηλαδή τα δύο χωριά την Νικολέτα και το άλλο το αρβανιτοχώρι φτάνει ο έτερος απεσταλμένος... Τίποτα... Κανείς δεν έχει ακούσει τίποτις. Ο δημοδιδάσκαλος βρίσκει την ευκαιρία να ξιφουλκήσει.... «Ας αφήσουμε τις μωροφιλοσοφίες. Θα εξηγείται το φαινόμενο επιστημονικώς» και κινεί να φύγει θυμωμένος. Ο ξυλουργός τον ειρωνεύεται... «Φύγε φύγε με τις επιστημονικούρες σου... Και σαν γίνει η Κούμη ένα γουρουνάδικο ολάκερο να σε δω τι θα κάμεις»... Έκλεισε την πόρτα πίσω του νευριασμένος και κοίταξε δεξιά αριστερά... Κανείς δεν τον έβλεπε.... Έσκυψε ακούμπησε το αυτί... και άκουσε με προσοχή τα τεκταινόμενα κάτω στα έγκατα της Κούμης... Σταυροκοπήθηκε.

Την επαύριον κυκλοφόρησε από την εφημερίδα ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ του Αυγουστίνου Καντιότη που είχε φύγει από την Κύμη και μάλλον είχε πάει να νυμφευθεί την Φλώρινα σαν Επίσκοπος το εξής άρθρο.


ΔΙΑΤΙ ΠΑΤΕΙΤΕ ΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΣΤΑΥΡΟ...


Ολίγας μέρας πρ τς ναχωρήσεώς μου κ Κύμης, κποια ελαβς ψυχ μ πεσκέφθη κα μ πόνον ψυχς μο επε τ ξς·«Βλέπω να μεγάλο τοπον. Ες τος δρόμους τς πόλεώς μας, πάνω ες τά λιθάρια κα τς πλάκες χουν χαράξει τ σημεον το Σταυρο. Ενα εδα ες τν νορίαν τς Παναγίας. Αλλο ες κεντρικν δρόμον. Κα τρίτον ξω π τν Ι. Μητρόπολιν. Τώρα τελευταίως εδα ν χαράσσουν σταυρος κα ξω π τν Κύμην, ες τν δημοσίαν δν Κύμης-Χαλκίδος. Παντο Σταυροί! ᾿Απ τος δρόμους τς πόλεως περνον παιδιά, γυνακες, νδρες, παπάδες, δεσποτδες. περνον κα ζα κατάφορτα πο πατον κα κοπρίζουν τν Τίμιον Σταυρόν. Φρίκη μέ καταλαμβάνει. Δν ξέρω πολλ γράμματα κα λθα ν σ ρωτήσω· Ενε καλν ατ πο γίνεται; ᾿Επιτρέπει κκλησία ν τυπώνεται χάμω ες τν γν τ σημεον το Σταυρο; Τ λέγουν δι᾿ ατ τ ζήτημα τ βιβλία τς κκλησίας;» ᾿Ιδο πορία νς πιστο

Δι ν λύσω τν πορίαν ατήν, λαμβάνω τ ΠΗΔΑΛΙΟΝ, ναγιγνώσκω τν ΟΓ´. Κανόνα τς 6ης Οκουμενικς Συνόδου κα τν ρμηνεύω ες τν πισκέπτην μου· «᾿Επειδ μερικο χαράσσουν ες τ δαφος τν τύπον το Σταυρο, Οκουμενικ Σύνοδος προστάτει, πουδήποτε ερεθ κατ γς Σταυρς τυπωμένος ν ξαλείφεται κα ν χαλται δι ν μ καταπατται κα τιμάζεται δόξα μας, σημαία μας, τ νδοξον τρόπαιον τς χριστιανοσύνης. Οσοι δ ες τ ξς θελον χαράξει Σταυρος ες τ δαφος ν φορίζωνται». Κα ο χριστιανο τς ποχς κείνης συνεμορφώθησαν πρς τν διαταγν τς κκλησίας. κανες πλέον δν τόλμα ν χαράξει χάμω ες τν δρόμον τ ερν σύμβολον. Ο Τίμιος Σταυρς τιμτο πρεπόντως. Εφέρετο ες τς κεραίας τν πλοίων, ες τς κορυφς τν ατοκρατορικν λαβάρων κα σημαιν, ες τ ψη τν τρούλλων κα κωδωνοστασίων, ες τς εκόνας, ες τ ξαπτέρυγα. ᾿Εστόλιζε τ στήθη παιδιών κα παρθένων κα φυλάσσετο ελαβς ες τος κόρφους τν πιστν. Κα Σταυρς ατς στω κα ἐὰν το π ξύλον πεύκης πο ρράντιζον τ δάκρυα βοσκο καμε θαύματα. Ο Σατανς βλέπων τν Τίμιον Σταυρν φριττε κα φευγε μακράν. Φύλαξ τς Οκουμένης, πλον ἀήτητον, λπς κα σωτηρία το κόσμου Σταυρός. — ᾿Αλλ τώρα. γαπητέ μου φίλε, πο πίστις σβύνει, Σταυρς περιφρονεται, χαράσσεται πάνω ες τος δρόμους, κα καταπατεται π πόδια ζώων κα νθρώπων. κανες δν συγκινεται. Οτε ο λεγόμενοι «ρμόδιοι». Τέτοιαν περιφρόνησιν δν εδον ο αἰῶνες. Κύριέ μου! Ο Σταυρός Σου καταπατεται κα λιος δν κρύπτει τς κτνας κα γ δν σείεται; Δόξα τ μακροθυμίᾳ Σου, Κύριε —Ποοι ράγε ν ενε κενοι, ο ποοι χάραξαν ες τος δρόμους τς Κύμης τν Σταυρν κα διατ τ καμαν; ᾿Αγνο. ᾿Αλλ ποιοι κα ἐὰν σαν διέπραξαν σέβειαν ξίαν θρήνων πολλν. ᾿Εκολάσθησαν. Κα χι μόνον ατοί, λλ κα σοι περνον π τος δρόμους κα τν καταπατον. Ομοιοι μ ατούς κα χειρότεροι, ενε σοι δν πατον μν μ τ πόδια, λλ μ τν γλσσαν πο βλασφημε μέραν κα νκτα τν παίρνουν κα τνῥίπτουν ες τν λάσπην, τν τιμίαν.
Κυμαοι! Γνωρίζω τν πρς τ κήρυγμα γάπην κα κτίμησίν σας. Δι τοτο μ τ φυλλάδιον «ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ» σς φωνάζω κα σς παρακαλ, πως νδιαφερθτε ζωηρς. ρευνήσατε κα που νακαλύψετε χάμω ες τν δρόμον τν τύπον το Σταυρο ν τν ξαλείψητε, δι ν μ καταπατετε. Δι κάθε πάτημα Σταυρο χετε εθύνην μεγάλην. Δν εσθε λλόπιστοι, πο βάζουν χάμω τν Σταυρόν κα τν πατον. Εσθε χριστιανο Ελληνες. Σημαα σας Σταυρός. Πς τν πατετε; ᾿Εν μως παρ τν γραπτν ατν εδοποίησιν διαφορήσητε κα τ παιδιά σας κα α γυνακες σας κα τ ζα σας ξακολουθον ν πατον τ ερν σύμβολον, τότε κλαίω δι σς. Φοβομαι, μήπως δυστύχημα, συμφορά, πιδημία, ξεσπάση ες τν ραίαν σας πόλιν κα δν προφθάνετε ν κάμετε σταυρος δι μνήματα. ᾿Αλλ Κύριε! Φεσαι το λαο σου, διότι ν γνοίᾳ μάρτησεν. Δν εχε διαφωτισθ καταλλήλως. ᾿Αλλ τώρα πο διαφωτίζονται λοι θ κινηθον δι τν ξάλειψιν το κακο.
Τατα, γαπητοί, Κυμαοι, κα προφορικς θ σς λεγον π το μβωνος το Μητρ. Ναο το Αγίου ᾿Αθανασίου ες τ σπεριν κηρύγματα, ες τ ποα μ τόσην προθυμίαν μικρο κα μεγάλοι τρέχατε. ᾿Αλλ τώρα ερίσκομαι μακράν. Τ διατ ενε γνωστν ες λους σας. Ιλεως ς γίνη Θες ες τους διώκτας το κηρύγματος. ᾿Αλλ κα μακρν ερισκόμενος δν θ παύω π καιρν ν κδίδω τ ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ κα ν καλμεν τν λαόν μας ες μετάνοιαν κα πιστροφήν. Καί, πλν τν συγχρόνων γραμματέων κα Φαρισαίων, λαός μας κούει τν φωνν τς ᾿Αληθείας.
᾿Εκλεκτ παιδι τς Κύμης. ᾿Εμπρς κινηθτε. ᾿Εντός μις βδομάδος χάμω ες τν γν οτε νας Σταυρς δν πρέπει ν ενε ζωγραφισμένος. Σβύσετέ τον Κανένα μ φοβηθετε. ᾿Εκτελετε κανόνας Οκουμενικν Συνόδοων, τος ποίους ποστηρίζει τό Σύνταγμα τν Ελλήνων. Ο Θεός μαζύ σας.
ΤΥΠΟΙΣ- ΙΩ. ΚΑΛΛΙΑΝΟΥ-ΚΥΜΗ


Διχογνωμία Η μισή Κύμη έσβηνε τους σταυρούς. Η άλλη μισή τις νύχτες έβαφε σταυρούς. Στην ανωτάτη επιτροπή έγινε σχίσμα. Οι γραμματιζούμενοι και οι θεοσεβούμενοι έφυγαν. Έμειναν οι πρακτικοί άνθρωποι. Οι άνθρωποι που ακούν το υπόγειο σούρτα φέρτα των εγκάτων της Κύμης.

Τώρα από τα μπαλκόνια οι γυναίκες της εκκλησίας έριχναν νερό με τους κουβάδες σε όσους έστηνα αυτί στους δρόμους.

Την επομένη έφτασε πο το Αλιβέρι ο κυρ Γιακουμής. Ήτο μελανός και κάτωχρος. Πήγε ντουγρού στην επιτροπή. Όμως κυνηγημένη αυτή από τους θρησκόληπτους που τους κατηγορούσαν για οπαδούς του σατανά είχαν αφήσει το στέκι τους. Με τα χίλια ζόρια έμαθε ότι συνεδριάζουν το απόγευμα στο νταμάρι μεταξύ Κύμης και Ενορίας. Έτρεξε ήπιε νερό στην δημόσια βρύση και τους βρήκε συνοφρυωμένους... Και τους τα είπε χωρίς περικοκλάδες.

« Στο Αλιβέρι της Εύβοιας, στέκει από την εποχή των Ενετών ένα κάστρο στον λόφο κοντά στο Μυλάκι, κι ένας πύργος στη θέση Ματσουκέλα (κοντά στις εγκαταστάσεις της ΔΕΗ). Το κάστρο και ο πύργος συνδέονται με υπόγεια στοά που έχει μήκος περίπου δύο χιλιόμετρα. Το κάστρο λέγεται «Ριζόκαστρο» (το παλαιότερο φράγκικο οχύρωμα της Εύβοιας, προσβάσιμο από τον δρόμο που πάει στην Κύμη).
Στο εσωτερικό του υπάρχει ένας μικρός τετράγωνος πύργος που αποτελούσε τελευταία προφυλακή στην περίπτωση που ο εχθρός κυρίευε το κάστρο, κι από εκεί κάτω ξεκινάει η στοά. Αυτά τα οχυρώματα τα κατασκεύασε η ενετική οικογένεια Protimo. Ο φράγκικος θυρεός της οικογένειας και του κάστρου απεικονίζει μια Γουρούνα με επτά γουρουνάκια. Ο θρύλος λέει ότι τα χρυσά ομοιώματα αυτής της Γουρούνας με τα γουρουνάκια της είναι θαμμένα εκεί…»

Tον ευχαρίστησαν και σώπασαν σκεπτικοί. Σκώθηκε ο ταβερνιάρης ο Σκυριανός και ξεφώνησε ένα λόγο αποφασιστικό...

«Η Κούμη αδέλφια χάνεται. Κάθε ημέρα από τα έγκατα της γης οι γουρούνες και τα γουρουνάκια τους αβγαταίνουν. Από παντού ακούγονται καλπασμοί και στριγκλιές. Ήδη σε μερικά σπίτια ραγίζουν οι τοίχοι σαν να θέλουν οι τρίβολοι να βγουν στην επιφάνεια.... Θα πρέπει να κάνουμε ένα τέχνασμα... Την ημέρα που μαζεύονται ούλοι στον Προφήτη Ηλία με τις εικόνες πο όλες τις εκκλησιές της Κύμης θα δράσουμε... Θα πάμε σε όλα τα ορυχεία στις μπούκες γύρω πω την Κύμη και στο Έτζι και θα λευτερώσουμε τις γουρούνες με τα γουρουνάκια τους θα ξεσφραγίσουμε όλες τις μπούκες και θα τις οδηγήσουμε στις χαράδρες και θα τις κάψουμε με βέλη Ελληνικά. Έτσι θα γλιτώσουμε από τους Φράγκους τους δαίμονες της υφηλίου...»...

Την ημέρα που όλοι ήταν στον Προφήτη Ηλία στην Κούμη συνετελέστη η μεγαλυτέρα σφαγή Φράγκων εις την σύγχρονον ιστορία... Πλην όμως και χάρις στην αμέλεια δύο τσομπάνηδων δύο τρεις γουρούνες ξέφυγαν.... Γι αυτό σαν βάλετε το αυτί σας χάμω ..... Ετοιμαστείτε για το μέλλον...