OXI ΣΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΣΤΟ ΚΟΝΑΚΙ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ (ΚΑΡΥΕΣ)

Σύμφωνα με πληροφορίες στις Καρυές πολιορκείται το κονάκι της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, από αστυνομικές δυνάμεις...

Η Ιερά Μονή έχει χρόνια αγώνων ενάντια στην πολιτική του Οικουμενικού Πατριαρχείου (το Άγιο Όρος ανήκει στην δικαιοδοσία του Πατριάρχη). Το τι πιστεύουν και γιατί αγωνίζονται είναι θέμα ΔΙΚΟ τους. Δεν μπορεί το blog να γίνει φορέας των απόψεών τους γιατί απλά δεν θέλει.

Αποτελεί όμως γεγονός ότι το "μίσος" της εκκλησιαστικής εξουσίας έχει γιγαντωθεί και δεν ανέχεται καμιά διαφωνία...

Ο αγώνας που δίδουν ενάντια στις επιδοτήσεις της Ε.Ε. - που έφτασαν ως εκεί η χάρις τους -, ο αγώνας ενάντια στην Παν θρησκεία του Οικουμενισμού που αποτελούν άμεσο κίνδυνο διάβρωσης των Ελλήνων εργαζομένων, σε ιδεολογήματα σύγχυσις και ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ στην διαδικασία καπιταλιστικής ολοκλήρωσης της Ευρώπης ... Έ όλα τούτα με κάνουν να ανησυχώ...


Και πάνω από όλα οι κοινές εξορίες στα ξερονήσια με τους οπαδούς του πατρίου ημερολογίου και τα κοινά βάσανα που κουβαλάει η αριστερά και το πάτριο ημερολόγιο με κάνουν να θέλω να αναφωνήσω...


ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ....

Οι προσωπικές εμπειρίες με εργάτες του πατρίου ημερολογίου, Πόντιους δε στην καταγωγή, ήταν από τις αριστότερες... Απεργοί, ηθικά στοιχεία, γλετζέδες.
Όσοι ζούμε σαν εργάτες στην περιοχή Χαλκηδόνας, Φιλαδέλφειας, Μεταμόρφωση, ως το Μενίδι ζούμε στα εργοστάσια μαζί με τους ΑΕΚτζήδες και Παλαιομηρολογίτες..

Θα ήθεμα να αφιερώσω την ανάρτηση σε δύο σπουδαίους εργάτες πάντα συναπεργούς... Τον Τάσο... Α και την Μ. Κ. Οι άνθρωποι που πιστεύουν στο πάτριο ημερολόγιο δεν κονομάνε από το κράτος... Δεν τρώνε από τον κρατικό κορβανά όπως τα ράσα των Νεο-οικουμενιστών...

Κάθε τίμιος εργαζόμενος ΔΙΑΤΗΡΏΝΤΑΣ ΠΛΗΡΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ οφείλει να σταθεί δίπλα στους αγωνιζόμενους... Στο Σύνταγμα με τα δακρυγόνα, σάμπως από τους μαχητικότερους δεν ήταν οι του Πατρίου ; Θυμάμαι στην Μητροπόλεως, την παρέα με τις γυναίκες, με τα σύμβολά τους πως εμψύχωναν...

Δεν ξεχνά κανείς τίμιος αυτόν που μαζί έφαγαν τα δακρυγόνα...

πράξεις του Ελληνικού Συμβουλίου της Φλωρεντίας.- Φερράρας.... Πλήρες κείμενο με τις υπογραφές των παρευρισκομένων, και του Κ. Παλαιολόγου.... Σοβαρότατη επιτυχία του blog για θεολόγους, ιστορικούς και ΌΛΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ... Δύση ή Ανατολή το ιστορικό δίπολο.... Το κείμενο όπως δημοσιεύθηκε .....

Για την σύνοδο ακούγαμε, αλλά ποιό είναι το κείμενο ;

νομίζω ότι τώρα είναι καλύτερα....

ΕΡΩΤΕΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΕΣ ΣΤΗΝ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ...... Μια ρομαντική διάθεση του θέρους στην δυναστική βαρβαρότητα της Ανατολής...

Τα είπαμε, τα συμφωνήσαμε... Το blog είναι με την Δύση... Παιδί της Γαλλικής επαναστάσεως... Τελεία και παύλα...

Ωστόσο μην γίνουμε προτεστάντες μονόχνοτοι βρε αδελφέ.... Ο έρωτας, η αγάπη ε ;;;

Φλογίζει το ρημάδι.... Καίγονται οι ψυχές από ειλικρινή πάρε δώσε... Λοιπόν που λέτε φίλοι μου όσοι είσαστε μεγάλοι σαν εμένα και είχατε την τύχη να μεγαλώσετε με παππούδες και γιαγιάδες στο παρακάτω κείμενο θα βρείτε την φλόγα των παιδικών σας ονείρων, όπως μουά... Αυτή η γραφή μωρέ μου θυμίζει την γιαγιά μου που μου έλεγε Ελληνικά παραμύθια και ιστορίες του παππού...

Εμένα με φλογίζει στην ψυχή η  ανατολίτικη ραστώνη, η αφέλεια, η καλοσύνη, το μεγάλο, το ονειρικό...

Παρακολουθώ την Τούρκικη τηλεόραση στα Ελληνικά TRT Ελληνικά, για την ιστορία των Σουλτάνων, τους μεγάλους έρωτες στον κόσμο.... όπως αυτάρεσκα συνεχίζουν την Οθωμανική παράδοση όπου κόσμος = Οθωμανία... οι άλλοι είναι τίποτα... α και κανένα φαγητό αλλά δεν λένε μεταξύ μας και πολλά στην κουζίνα.... τα δικά μας σαφώς είναι καλύτερα.... απλά θα έχουν ωραιότερα υλικά πχ βουβαλίσιο γάλα... άντε βρες το εδώ...

Μετά γελάω που λένε του Κύπριους Ρωμαίους γενικά κάνω ένα ταξίδι πίσω στην Οθωμανία και νευριάζω, γελάω ένα ιμαμ μπαιλντή συναίσθημα..... Άντε τώρα σας έπηξα νιώθοντας ενοχές που θα σας γράψω Οθωμανικά πράγματα έρωτος κλπ...

Τες πάντων ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ... Και αφού μου αρέσουν τα διαβάζω και γίνομαι 5 ετών με την Σίφνια την γιαγιά να μου λέει ιστορίες με μεγάλους έρωτες.... Άμα πια που θα νοιώθω και τύψεις....


ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΜΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΜΑΓΚΙΟΡΙΣΕΣ

 

 

 

Ο έρωτας μεταξύ του ποιητή Ebubekir Kani και της κόρης του παπά

 

 

Ίσως τα περισσότερα λόγια στην ιστορία ειπώθηκαν για τον έρωτα. Ο έρωτας ήταν αυτό που έδινε νόημα στον λόγο. Ο έρωτας δεν γνώριζε κανόνες και προϋποθέσεις. Ίσως ο έρωτας δεν έχει κανόνες αλλά θέλει πίστη και αυτοθυσία. Ένας από τους μεγάλους έρωτες που βιώθηκαν στην ιστορία μας ήταν εκείνος μεταξύ του Ebubekir Kani και της ρωμιάς νεαρής από τη Σιλίστρα. Αυτή η πραγματική ιστορία αγάπης από όπου πηγάζει και ο ιδιωματισμός «ο Kâni σαράντα χρόνων πως να γίνει Γιάννη» και συνεχίζεται να αφηγείται μέχρι και τις ημέρες μας, μας αποδεικνύει ότι ένας από τους κανόνες που κρατά ζωντανό τον έρωτα είναι η πίστη.

Ο Ebubekir Kani ο οποίος γεννήθηκε σε μια από τις πόλεις της Ανατολίας, αφού στα είκοσι του χρόνια ήρθε στην İstanbul επωφελούμενος από την πρώτη ευκαιρία παρασύρθηκε από τις αναρίθμητες φιλοδοξίες του. Κατά την εποχή που ασκούσε το καθήκον του γραμματέα χάρη στις ποιητικές του ικανότητες είχε γίνει αρκετά γνωστός στις συγκεντρώσεις και τις μουσικές βραδιές. Ζούσε μια ζωή γεμάτη απολαύσεις χωρίς ανησυχίες σχετικά με το παρελθόν και το μέλλον. Ενώ παρασύρονταν από αυτή τη ξέγνοιαστη ζωή είχε ξεχάσει και τις προσευχές που είχε μάθει σε εκείνη τη μικρή πόλη της Ανατολίας. Είχε πολλές αγαπημένες, μελαχρινές, ξανθιές. Όλη αυτή την περίοδο δεν είχε καταλάβει πως πέρασαν τα χρόνια και πως άσπρισαν τα μαλλιά του.

Ήταν περίπου σαράντα χρονών όταν ο αυλικός ποιητής Ebubekir Kani πήγε μια μέρα στη Σιλίστρα. Είχε αποφασίσει ότι θα ήταν κατάλληλο να φτιάξει το σπιτικό του εδώ μιας που η ηλικία του ήταν πια ώριμη για γάμο. Ήθελε να βρει μια νεαρή υποψήφια σύζυγο στον εαυτό του. Το όνειρο του έγινε πραγματικότητα μια καλοκαιρινή μέρα στις ακτές του ποταμού Δούναβης. Τότε είδε για πρώτη φορά τη ρωμιά καλλονή μέσα στα νερά του ποταμού. Η κοπέλα, η οποία έπαιζε με το νερό χωρίς να αντιληφθεί ότι τον παρακολουθεί κάποιος έμοιαζε με ένα τέλειο άγαλμα.

Ο Ebubekir Kani για ένα την παρακολούθησε με θαυμασμό. Εκείνη τη στιγμή η κοπέλα τον αντιλήφθηκε. Ενώ η ντροπαλή κοπέλα μάζευε τα πράγματα της ανήσυχη ο Kani αυτή τη φορά θάυμασε την σεμνότητα και την αγνότητα της κοπέλας. Ήθελε να εξηγήσει στην κοπέλα ότι δεν έχει κακό σκοπό αλλά όταν η όμορφη Ρωμιά προσπάθησε να απομακρυνθεί από εκεί τρέχοντας, εκείνος τον ακολούθησε.

Αν δεν έκανε τίποτα θα έχανε τελείως αυτή την κοπέλα που δεν γνώριζε καν το όνομα του. Τέλος σαν λύση βγήκε στον δρόμο από το οποίο θα περνούσε η κοπέλα και είπε Ή θα με καταπατήσεις ή θα με χαιρετήσεις. Αλλά η Ρωμιά αφού ξίνισε το πρόσωπο της σαν να εννωεί την ηλικία του Ebubekir συνέχισε το δρόμο της. Αλλά ο Kani την ακολούθησε μέχρι την πόλη.

Όταν η κοπέλα αντιλήφθηκε ότι παρακολουθείται προσπάθησε να διαφύγει αλλά ταυτόχρονα της άρεσε αυτό. Στην ουσία είχε επηρεαστεί από τις φιλοφρονήσεις και ωραία λόγια του Ebubekir και είχε ξεκλειδώσει την πόρτα της καρδιάς της.

Όταν ο Kani είδε ότι η κοπέλα μπήκε στο σπίτι του ιεροκύρηκα της Σιλίτρας κατάλαβε ότι είναι κόρη ενός παπά και απογοητεύτηκε. Την επόμενη μέρα και για αρκετές ημέρες περιμένε στο δρόμο για να ξαναδεί την κοπέλα ενώ προσπάθησε να βρει παρηγοριά με την φαντασία της τα βράδια. Είχε παραμελήσει τις δουλειές του αλλά δεν έδινε σημασία. Αλλά όταν πέρασαν πολλές ημέρες και ο Ebubekir δεν μπόρεσε να δει την κοπέλα, η λύπη του μεγάλωσε μέρα παρά μέρα. Κάθε βράδυ ξενυχτούσε μεταξύ των καπνών, των κρασιών και των χαρτιών γράφοντας ωραία ερωτικά ποιήματα. Δεν μπορούσε να ζητήσει το χέρι μιας κοπέλας από τον πατέρα της, που δεν ήξερε αν τον αγαπάει. Ο παπάς θα έδινε την κόρη του σε ένα μουσουλμάνο. Ενώ θα ήταν σωστό να ζητήσει μια νεαρή κοπέλα ενώ ήταν στα σαράντα του. Μια μέρα που ένιωθε πάλι απεγνωσμένος ο Ebubekir δεν άντεξε και διακινδυνεύοντας τα πάντα πήγε στην εκκλησία. Μπροστά από την πόρτα που άνοιξε τον κοιτούσαν άναυδοι η κοπέλα και ο παπάς. Ο ποιητής αφού συγκέντρωσε την αυτοπεποίθηση του ζήτησε το χέρι της κοπέλας από τον πατέρα του. Δεν παρέλειψε να σημειώσει ότι η ηλικία του είναι μεγάλη αλλά η υγεία του είναι σε καλή κατάσταση, ότι έχει ένα καλό επάγγελμα και ότι κόρη του μαζί του θα ζήσει μια άνετη ζωή.

Αλλά ο παπάς όχι μόνο δεν έδωσε την κόρη του στον Ebubekir Kani αλλά τον ρεζίλεψε στην κοινωνία. Ο λαός κορόιδευε τον Ebubekir που ήθελε να παντρευτεί κόρη ενός παπά και μάλιστα αψηφώντας την ηλικία του. Αλλά εκείνος δεν έδωσε σημασία και συνέχισε να ζει στη Σιλίστρα για χρόνια. Αν και τον περιφρονούσαν και τον επέκριναν ο Kani έβρισκε παρηγοριά με τα ερωτικά γράμματα που του έστελνε η κοπέλα στα κρυφά.

Πέρασαν αρκετά χρόνια, ο παπάς ο οποίος βαρέθηκε από τις φήμες, σκεπτόμενος ότι αν τα πράγματα συνεχιστούν έτσι δεν θα μπορέσει να βρει άλλο γαμπρό στην κόρη του κάλεσε τον Ebubekir. Υποσχέθηκε ότι θα του δώσει το χέρι της κόρης του αλλά είχε έναν όρο. Ο Ebubekir Kani έπρεπε να αλλάξει την θρησκεία του και να γίνει Χριστιανός.

Ο Ebubekir η μοναδική παρηγοριά του οποίου ήταν ότι κατάκτησε τουλάχιστον την καρδιά της κοπέλας εκνευρίστηκε στην πρόταση του παπά και είπε τον εξής λόγο που πέρασε στην ιστορία « Έλεος κύριε παπά, ο Kani σαράντα χρόνων πώς να γίνει Γιάννη».

Ο Kani όσο περνούσαν τα χρόνια μερικές φορές μετάνιωνε που δεν είχε δεχτεί την πρόταση του παπά αν και μόνο στα λόγια αλλά ήταν πια αργά. Όταν ο παπάς αποφάσισε να στείλει την κόρη του στο νησί Λήμνο για να την απομακρύνει από τον Ebubekir, οι δυο ερωτευμένοι συναντήθηκαν στα κρυφά το βράδυ. Αφού υποσχέθηκαν ο ένας τον άλλον ότι θα αγαπιούνται μια ζωή το πρωί χώρισαν. Όταν η ρωμιά πήγε στη Λήμνο και ο Ebubekir εγκατέλειψε τη Σιλίστρα. Συνέχισε να ζει όπως ζούσε πρωτύτερα περιπλανώμενος από πόλη σε πόλη. Αλλά χωρίς να σηκώνει το κεφάλι του να κοιτάξει άλλη γυναίκα.

Είχαν περάσει πολλά χρόνια και ένα πλοίο που μετέφερε κατάδικους στη Λήμνο αγκυροβόλησε στο λιμάνι της Λίμνου. Επειδή ήταν χειμώνας οι κάτοικοι του νησιού είχαν συγκεντρωθεί στην παραλία με την ελπίδα ίσως το πλοίο να έφερε και τρόφιμα. Μεταξύ αυτών ήταν και η Ρωμιά που είχε γίνει καλόγρια. Ενώ οι κατάδικοι που είχαν αποβιβαστεί από το πλοίο μεταφέρονταν εκείνη προσευχόταν για την συγχώρεση των αμαρτιών τους. Αλλά προσέλκυσε την προσοχή της η σιλουέτα ενός άντρα που βγήκε τελευταίος. Όσο πλησίαζε ο άντρας η κοπέλα τον αναγνώρισε και όλο το σώμα της άρχισε να τρέμει διότι ο άντρας που περπατούσε πια δυσκολία ήταν ο Ebubekir Kani ο οποίος είχε εξοριστεί στη Λήμνο εξαιτίας ενός δημόσιου αξιώματος.

Όταν ο Kani πλησίασε την καλόγρια και την αναγνώρισε λιποθύμησε. Ενώ έπεφτε κάτω εξασθενημένος ψυθήρισε το όνομα της κοπέλας. Η ρωμιά κοπέλα αφού έβαλε το κεφάλι του αγαπημένου της που είχε πέσει πάνω στον πάγο στα γόνατα της, τον αγκάλιασε. Επειδή ο Ebubekir δεν μπόρεσε να συνέλθει τον μετέφεραν σε από τα σπίτια στο νησί. Όταν πήγαν όλοι στα σπίτια τους έμεινε μόνο η καλόγρια κοντά στον Ebubekir. Κάθισε δίπλα του και ενώ σκέφτονταν τις παλιές αναμνήσεις χάιδευε τα γένια του που είχαν ασπρίσει πια τελείως.

Το πρωί ο Ebubekir ξύπνησε ευτυχισμένος με ένα άρωμα που γνώριζε πριν από πολλά χρόνια. Έλπιζε μάλιστα ότι ίσως μπορούσαν να ζήσουν με την αγαπημένου της ανολοκλήρωτη ευτυχία τους. Αλλά όταν είδε το άψυχο σώμα της κοπέλας να έχει απλώσει δίπλα του κατέρρευσε για ακόμη μια φορά. Του έπιασε το παράπονο για το γραφτό αυτού του έρωτα που δεν είχε αίσιο τέλος.

Ο Ebubekir Kani Efendi επί δυο χρόνια τα ξημερώματα προσευχήθηκε δίπλα στον τάφο της ρωμιάς κοπέλας. Οι άνθρωποι που έρχονταν στο νησί στα επόμενα χρόνια θεώρησαν την κοπέλα Άγια, επισκέπτονταν τον τάφο της και της έκαναν τάματα.

Ενώ ο Ebubekir Kani ο οποίος απεβίωσε έξι μήνες μετά από την επιστροφή του στη İstanbul έσβησε από τις μνήμες μαζί με τα ποιήματα του. Αλλά τα λόγια του «ο Kani σαράντα χρόνων πώς να γίνει Γιάννη» συνέχισε να χρησιμοποιείται για αιώνες.

EΣΥ ΠΟΥ ΒΡΙΖΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΝΕ ΛΙΓΟ ΚΡΑΤΕΙ .... ΜΑΣΤΟΡΑ....

Εσύ σούπερ ντούπερ επαναστατημένε.... που στις μπύρες, πνίγεις τους καημούς και τους αναστεναγμούς.... Εσύ πομφόλυγα που κατακεραυνώνεις τα κακώς κείμενα "εκ του ασφαλούς"... κάτσε λίγο να τα πούμε...

Εσύ κατακαημένε που με τιμή σε ονομάζουν "μέσος όρος", που κοιτάς την δουλίτσα σου και πάντα ήσουν με το δίκαιο.... Τώρα που είστε άνεργος πήγες στο σωματείο σου και βρήκες ξαφνικά να αναφέρεις τόσα...!!!!!! κακά....

Όπως έλεγε ο παππούς μου στους Ιταλούς φασίστες διηγούμενος τις μάχες του ενάντια στους Τούρκους... "στάσου Τούρκε να γεμίσω"...

Εσύ μικρέ ανεκδιήγητε μπυροαναρωφητή και ΔΕΙΛΕ που κάνεις κριτική...

1) Πόσες ώρες είστε στο σπίτι σου δηλαδή στο σωματείο σου ; Μια ωρίτσα την εβδομάδα ; Μπα ε ; Θα μου πεις τι να κάνω με τους γραφειοκράτες... Πως να συναναστρέφομαι εγώ σουπερ ντούπερ "επαναστάτης" με υποδεέστερους γραφειοκράτες... Στην εκλογοαπολογιστική συνέλευση να κάνεις κριτική σε κόβω να πηγαίνεις... Που μια φορά την εβδομάδα...

2) Εσύ σούπερ ντούπερ φοβισμένε απεργοσπαστάκο ... που φοβάσαι την σκιά σου ; Ξέρω, ξέρω... Μια φορά που σε απέλυσαν πήγες στο σωματείο δεν σε βοήθησαν... ΕΣΕΝΑ... ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑΣ ΤΗΝ ΔΟΥΛΙΑ ΣΟΥ ....
Και τώρα που "έσκασες μύτη" στο σωματείο, τάχα δήθεν δεν καταλαβαίνεις γιατί διαφωνούν... Τάχα μου, δήθεν τώρα δεν σε προσέχει κανείς... ΕΣΕΝΑ ΠΟΥ ΚΟΙΤΑΓΕΣ ΤΗΝ ΔΟΥΛΙΑ ΣΟΥ.... Και τι μας λες... ΕΣΕΝΑ που απήργησες το 1978 μια ολόκληρη...!!!!!!!!!! ημέρα.... Απαπα... Τι να πει κανείς.... Δεν δίνουν σημασία "την σήμερον" στους οικογενειάρχες, στον "μέσο όρο"....

Εσείς οι δύο που με την ασημαντότητα σας πάντα τα βρίσκετε .... στην κριτική εκ του ασφαλούς.... !!!! ακούστε λίγο την αλήθεια...


Ποιος ξυπνά και κοιμάται στα γραφεία, σε συσκέψεις, σε απεργιακές φρουρές, που τα γραφεία του σωματείου έχουν γλυτσιάσει από την ύπαρξή του ; Ο συνδικαλιστής....

Ποιος κάθε ημέρα ακούει πρωί, μεσημέρι, βράδυ τα παράπονα του Μήτσου, του Κίτσου και της Κατίνας ; Που ασχολείται με το μακρύ και το κοντό του κάθε ένα μας στο σωματείο ;

Ποιος προσπαθεί να αντεπεξέλθει σε άπειρες ώρες με τον κάθε τσουτσέκι εργοδότη μπας και ελαφρύνει την κατρακύλα του κλάδου σου ; Εσύ κατακαημένη Αράχωβα σαν τον βλέπεις λακίζεις τον εργοδότη σου... Τρέχεις να κρυφτείς πίσω από τις μηχανές... Και σαν σε καλέσει ο προϊστάμενος του λες αυτάρεσκα.... "εγώ ξέρετε πάντα το καλό της εταιρίας θέλω..." και αυτός σε αποζημιώνει με το αριστείον της ..... ναι ναι ξέρεις μάστορα μείον 4 μεροκάματα για να μάθεις για το καλό της εταιρίας...

Και κλαίγοντας, εσύ σούπερ ντούπερ επαναστάτη και φοβισμένε εργατάκο... τρέχεις μετά στο σωματείο να κλαυτής...

Γιατί πορδοστάλαγμα του ΕΓΩΙΣΜΟΎ σαν μίλαγε ο συνδικαλιστής με τον εργοδότη σου.... ο εργοδότης όταν.... λέμε όταν τον δέχονταν στο γραφείο του του έλεγε αυτάρεσκα ο χοντρομπαλάς κεφαλαιοκράτης... "ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΑΠΕΡΓΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΙΧΙΣΜΕΝΟΙ.... ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΩ ΣΟΥΛΙ... ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ... ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 10 ΧΡΟΝΙΑ...."

Και θες τώρα μικρούλη μου ο συνδικαλιστής να σε εκπροσωπήσει... Πως με ποια προωθητική ενέργεια στις αποσκευές του ;

Κάτσε λοιπόν καλά μάστορα και μαστόρισσα... Κοίτα να πηγαίνεις σπίτι σου ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ... και όπως έλεγε ο ΤΖΑΚ ΛΟΝΤΟΝ σαν δεν σου δίνει δουλειά το σωματείο πάρε μια μάπα και καθάριζε... Πάρε την εφημερίδα του σωματείου σου και δώστην στον διπλανό...

ΓΙΝΕ ΒΡΕ ΑΔΕΛΦΕ ΛΙΓΟ ΠΟΙΟ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΝΕΡΓΟΣ ΕΓΚΡΑΤΗΣ ΚΑΙ ΣΟΦΡΩΝ...

Και μάθε κάτι... Μεσσίες δεν υπάρχουν... Ο ρημάδης ο συνδικαλιστής τρώει χρόνια τα λυσακά του.... Είναι βλαξ ; άλλαξε τον... Είναι γραφειοκράτης ; Έλα εσύ με την ψήφο των συναδέλφων σου στα πάνω του σωματείου σου...


ΑΛΛΑ ΑΜΑ ΣΕ ΞΑΝΑΚΟΥΣΩ ΝΑ ΜΙΛΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ θα λέω μέσα μου... Ρε τον φοβιτσιάρη, τον ριψάσπη, τον μπούρδα του γλυκού νερού.....

ΝΑ ΦΟΡΟΛΟΓΗΘΟΥΝ ΞΑΝΑ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΟΙ ΑΠΑΝΤΡΕΥΤΟΙ ΟΙ ΖΩΝΤΑΧΗΡΟΙ ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΟΙ ΧΗΡΟΙ.... ΑΜΑΝ ΠΙΑ...

Αυτή η χώρα είναι απίστευτο και συνάμα αληθινό. Δεν θέλει να κάνει ρούπι προς την πρόοδο... Και τουλάχιστον αν στα επιτελεία τους είχαν ένα ιστορικό, ένα γραμματιζούμενο πάνω στην οικονομία θα καταλάβαιναν πως γίνονται πράξη οι οικονομικές εργασίες...


Γέμισε.... η Ελλάδα από σκυλάκια ράτσας ή μη... Για να τα μεγαλώσεις τα ταΐζεις, τα πλένεις, τα κουρεύεις, τα εμβολιάζεις κλπ... Από όλο αυτό το νταλαβέρι το κράτος δεν πρέπει κάτι τις να βάλει στο μπαγιόκο του ;

Μούλοι ήταν το 1897 ; Όπως μας θυμίζει ο εξαίσιος εκδότης της εφημερίδος
"Ο ΜΙΚΡΟΣ ΡΩΜΙΟΣ"....

http://mikros-romios.gr/506/%CE%B7-%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%83%CE%BA%CF%8D%CE%BB%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CF%86%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%84%CF%8C%CF%82-%CE%B8/

Να φορολογηθεί πχ με 200 ευρώπουλα ο "μπούμπης" και με 190 η "μπούμπα" γιατί θέμε να αυγατίζουν τα ζωντανά...


Αμ' το άλλο ; Δύο φορές το 1897 και το 1932 το ΔΝΤ προσπάθησε να φορολογήσει τους άγαμους... Αλλά που μυαλό οι αχαΐρευτοι προ γόνοι μας... Ξανά "Ο ΜΙΚΡΟΣ ΡΩΜΗΟΣ" μας υπενθυμίζει.....

http://mikros-romios.gr/%CE%BF-%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CE%B3%CE%AC%CE%BC%CF%89%CE%BD/

Ο AKRAT  με πλήρη συναίσθηση ευθύνης προτείνει...


Α) Άμα κλείνεις άντρας ή γυναίκα τα 23 και δεν έχεις βάλει στεφάνι, πάει να πει ότι είσαι ρεμπέτ ασκέρ θα πλερώνεις 1500 ευρά ετησίως... Άμα δεν έχεις θα κάνεις ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ την καθαρίστρια στα υπουργικά γραφεία ή στα γραφεία Γενικών διευθυντάδων για 6 ώρες ημερησίως... Οι άντρες θα κάνουν τα δουλάκια στις γυναίκες των εν λόγω κρατικών υπαλλήλων.... Κάθε παρεκτροπή όπως κουτούπωμα κλπ θα έχει κλιμακωτές ποινές... πχ μαστίγωμα, ως και ευνουχισμό....

Β) Άμα δήθεν παντρευτείς, δηλαδή πάρεις μια ασχημότερη ή ασχημότερο από εσένα μικτές ηλικιακές ομάδες ανά γειτονιά θα μπανίζουν τα ζευγάρια και αν κρίνουν μαϊμού γάμο θα υπόκεινται σε ηλεκτροσόκ στην κατά τόπου ΔΟΥ....


Γ) Οι πουτάνες θα προμηθευθούν ειδικά γουόκι τόκι συνδεδεμένες με τον έφορο και όταν σκάσει μύτη ο άγαμος θα καλούν τον έφορο και σαν δώρο το κράτος θα δίνει στρίγκ μισοτιμής...

Δ) Όποια κοπέλα καταδώσει τον γκόμενο και αποδείξει ότι την πήγε σε μπαρ....!!!!!!! ή σε ταβέρνα απαπα...!!!!!!!! θα λαμβάνει δωρεάν εκδρομή στο ζούμπερι...


Νομίζω ότι πρέπει να αναφερθούν και άλλες σκέψεις φορολογήσεως...


Αναμένω... πρωτότυπες ιδέες

ΈΝΑΣ ΚΟΥΜΙΩΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΑ ΕΝΑΝ ΚΟΥΜΙΩΤΗ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ CUMA ΣΕ ΕΝΑ BLACK ΜΠΕΕ ΈΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ.....

Το ντοκιμαντέρ αυτό θέτει επί τάπητος την ύπαρξη του έθνους μας. Δύση ή Ανατολή ; Εθνικό κράτος ή Ελλάδα διεσπαρμένα στην Μεσόγειο ;

Ελλάδα είναι το κούτσικο κράτος μας ; Κάθε έναν μας μας τρώει το μαράζι.

Έχω πολλές διαφωνίες με το ντοκιμαντέρ και την οπτική του. Ωστόσο δεν μπορώ να μην αναφωνήσω ότι αποτελεί καθαρή ματιά στα πράγματα. Στο τέλος αρνείται την Ανατολική μας πλευρά αλλά .... αυτό είναι μια άλλη συζήτηση...

Φυσικά οι σύγχρονοι Κουμιώτες πολύ λίγα ψυλλιάζονται... Πρόσφατα μετά από 30 χρόνια ο Δήμαρχός μας ο κος Θωμάς επισκέφτηκε την CUMA στο BACOLI...

Αλλά το θέμα δεν είναι η Κύμη ή η Αθήνα ή η Κόρινθος... Το θέμα είναι ο Ελληνισμός και η φύση μας...

Και φυσικά το θέμα δεν είναι ο εθνικισμός... Θέμα μας είναι ο σύγχρονος άνθρωπος...

Ευχαριστούμαι τον σκηνοθέτη και όλους όσους συμμετέχουν....

ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΡΙΧΝΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΟΜΠΟΥΣ ΤΗΣ ΕΡΤ

ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΡΟΣΟΧΗ

Σήμερα το βράδυ οι εισαγγελικές αρχές και η αστυνομία ρίχνουν τους πομπούς και τους αναμεταδότες καθ' όλη την Ελληνική επικράτεια...

Το κλίμα φόβου, τρόμου επιβάλλει και τις λιγοστές χαραμάδες να κλείσουν...


Δεν κάνω συνταυτισμό με το βίντεο που θα δείτε. Δηλ. δεν ισχυρίζομαι ότι είναι χιτλερικοί οι κυβερνώντες αλλά ανατριχιάζω σήμερα το βράδυ

SNOOKER ΤΟ ΩΡΑΙΟΤΕΡΟ ΜΠΙΛΙΑΡΔΟ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΟΙ ΕΓΓΛΕΖΟΙ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΚΑΜΟΥΝ...

Θα σας μιλήσω για μια μικρή πολυτέλεια που κάμνω δύο φορές τον μήνα... Υπάρχει ένα είδος μπιλιάρδου που εδώ και ένα χρόνο με έχει συναρπάσει... Είναι το SNOOKER το οποίο είναι το ωραιότερο είδος μπιλιάρδου, για τις μάζες...

Ξέρω δεν έχει την ομορφιά του Γαλλικού που σίγουρα είναι ο Βασιλιάς. Αλλά πόσο μπορεί να σε κερδίσει ένα σερί τεράστιο από ένα τύπο που βαράει ατελείωτα δύο μπάλλες ? Θα μου πείτε υπάρχουν και οι τρίσπονδες... Σίγουρα... Μετά το Αμερικάνικο... Βαρετό... Αμερικανιά....

Το SNOOKER παίζετε στο μεγαλύτερο σε μήκος τραπέζι.... Και οι τρύπες στα άκρα και την μέση είναι τόσο μα τόσο κούτσικες που απορείς πως μπορείς να βάλεις τις μπάλλες μέσα... Γι αυτό σε κάθε τραπέζι SNOOKER υπάρχουν δύο βοηθητικές στέκες που έχουν υποδοχές για να φτάνεις να παίξεις... Και υπάρχει και μια στέκα τόσο μεγάλη που φτάνει σχεδόν το μήκος του τραπεζιού....

Το παιχνίδι όπως μου είπε ο φίλος - κουμπάρος μου, το βρήκαν οι Εγγλέζοι. Γι αυτό είναι πονηρό και στόχος δεν είναι να κερδίζεις αλλά να κρύβετε κανείς...

Ακούστε πως παίζετε...

Βάζεις μια μπίλια κόκινη και παίρνεις ένα βαθμό. Μετά βάζεις μια μπίλια οποιαδήποτε χρώματος και παίρνεις ανάλογους βαθμούς... Πχ. βάζεις μαύρη μπίλια παίρνεις 7 βαθμούς ή κίτρινη 2 βαθμούς..... κοκ... Κάθε φορά που στήνεις την άσπρη μπίλια σε θέση που ο άλλος δεν έχει οπτική επαφή κάνεις SNOOKER... Αν ο παίκτης δεν πετύχει καμμιά μπίλια κόκκινη τσουπ τιμωρείτε με 4 βαθμουλάκια ώσπου να βρει μπίλια.... Τώρα τα πράγματα στο παγκόσμιο  SNOOKER έφτιαξαν... Παλαιά αμέτι μουχαμέτι να κάνεις SNOOKER και το πόπολο παραληρούσε.... Ένα παιχνίδι δηλαδή κακίας και κρυφτού... Επίσης κάθε φορά που βάζεις μια μπίλια χρώματος ο διαιτητής την βγάζει από το δίχτυ και την βάζεις στην προκαθορισμένη της θέση... Δεν θέλω να σας πήξω με τους κανόνες....

Ένα χρόνο τώρα έχω κερδίσει 3 παιχνίδια.... και έχω χάσει 803.... χαχα αλλά ο κουμπάρος ήταν αθλητής του Γαλλικού οπότε καταλαβαίνετε... Και άμα τον νευριάσω... κρύβετε και άντε παίξε...

Σας δίνω να μπανίσετε το ωραιότερο παιχνιδι που έχω δει εγώ με τους μαξιμουμ βαθμούς που κερδίζετε σε κάθε παιχνίδι 147 πόντοι... Παίζει ο πολυνίκης O' SULIVAN που το έπαιξε σε 5 λεπτά και 20 δευτερόλεπτα...!!!!!!!!!!





και μερικά μαγικά...





το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι τα λίγα τραπέζια... Να σήμερα θέλω να παίξω... Θα είναι ελεύθερο άραγες το τραπέζι ??? Ένα στους Αμπελόκηπους...

ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΝΩΣΙΣ ΝΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΛΛΗΚΑΡΑΔΩΝ....

Το "ποίημα" εγράφη κάποτε...

Το ξαναθυμήθηκα γιατί σκεπτόμουν τον πατέρα μου και ήθελα να τιμήσω την μνήμη του....

Ξεύρω δεν είναι ποίημα βαρβάτο και πολύ ωραίο... Αλλά μου θυμίζει τον πατέρα μου. Η ατάκα Αθλητική Ένωσις Νέων και Παλληκαράδων ήταν η αγαπημένη του πατέρα μου.

Έβλεπε ένα γέροντα και αλληλοδουλεύονταν... Είχε πηγαίο χοντρό αστείο - κατά καιρούς ιδίως όταν πάγαινε στο χωρίον του - και ήτο αδύνατος και καλλίγραμμος..

Στην μνήμη σου "αγόρι" .... Έτσι τον έλεγα...

 

 

       Αθλητική ένωσις νέων και παλληκαράδων...

 

 

 

Εδόθη εκκίνησης λαμπρού αγώνος,
φλας, δημοσιογράφοι, φαφούτηδες τηλεοπτικοί αστέρες
και εγώ πανέτοιμος, εις την αφετηρία του έρωτος...
Γεμάτος πίστη, στόχους, ιδανικά,
καταλλήλως προετοιμασμένος, αναψοκοκοκινισμένος
αναμένω το μεγάλο ΜΠΑΜ.
Εδόθη, η εκκίνησης, ανταγωνισταί κινούσιν ταχέως
και εγώ εκεί κολλημένος, στήλη άλατος
με μια έκφραση πονεμένου χαζοβιόλη ουρλιάζω,
μη μη μη με ξεχνάτε...
αθλίατροι, γκουρού ψυχικής ασθένειας καρδίας
πλησιάζουν για να με κουράρουν...
Τι πόνος τι κάματος.
Σαν σκύλος, λύκος, εις θάλασσαν με το ένα ποδάρι,
κουνιέμαι, σέρνομαι, αγκομαχώ.
Ώσπου φάνηκες εσύ η άγνωστη,
πλανεύτρα γιάτρισσα της καρδιάς μου...
και όλα έγιναν μαγικά, φωτεινά.
Ευωδιά χαράς από την αστρική τριανταφυλλένια
δεντροστοιχία, γέμισε το ιατρικόν δωμάτιο...
Ύστερα μια παντόφλα, προσγειώθηκε επί της κεφαλής,
η σποιτονυκορικά μου η χαρχάλο μπαμπόγρια,
ζητώντας νοίκι εδώ και τώρα με ξεσκέπασε ουρλιάζοντας.
Και ξάφνης μαλάκωσε ηρέμησε .... χάιδευε, χάιδευε
γλυκά μου είπε άστο μωρό μου το νοίκι.
Και εγώ με τα ρούχα υπό μάλης τρέχω τρέχω
στα παγκάκια να κοιμάμαι.....


κάποτε το αγόρι έχοντας πάθος με το βόλευ είχε ιδρύσει ερασιτεχνικότατον .... πιό ερασιτεχνικό σωματείο δεν γίνεται χαχα στην Κύμη Ευβοίας με ονομασία ΗΡΑΚΛΗΣ ή ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ... 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΜΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΕΜΑΛ ΑΤΤΑΤΟΥΡΚ....

Το θέμα μας σήμερα είναι η ιστορία ενός πλοίου... Ένα πλοίο που συνδέει την Αγγλία, την Κύμη και τον Κεμάλ Ατατούρκ...

Στα Αγγλικά ναυπηγεία το 1878 καθελκύεται το φορτηγό πλοίο TROCANTERO, το οποίο σύντομα πουλιέται στην εταιρία εξόρυξης λιγνίτη που εδρεύει στην ΚΥΜΗ ΕΥΒΟΙΑΣ και εκεί σύντομα αλλάζει όνομα και ονομάζεται εφ' εξής σαν ΚΥΜΗ....

Κάνει δρομολόγια από το λιμάνι της Κύμης προς όλα τα σημεία της Ελλάδας. Τότε η Κύμη ήταν ένα "Ελντοράντο" για τους Βαυαρούς και τους Έλληνες. Η Βαυαροκρατία πίστευε ότι υπήρχε "μαύρος χρυσός" και δημιούργησε πολλές "μπούκες" ορυχείων. Μάλιστα ως και συνοικισμό ίδρυσαν, την γνωστή ΚΑΖΑΡΜΑ που σημαίνει στα βαυαρικά ΣΤΡΑΤΌΠΕΔΟ. Δηλαδή στρατόπεδο εργατών. Στην ευρύτερη περιοχή αναπτύχθηκαν πολλά ορυχεία και αναπτύχθηκε ένα σπουδαίο ειδικευμένο προλεταριάτο, που μετά το κλείσιμο των ορυχείων πήγε και στο Βέλγιο αλλά και στο Λαύριο (συνοικισμός Κουμιότικα...). Αλλά αυτά είναι άλλα θέματα...

Το πλοίο για χρόνια εξυπηρετεί τις ανάγκες των ορυχείο και σκίζει τα πελάγη αναπτύσσοντας την ευημερία της Κύμης. Ήταν 328 τόνους, μήκος 45.7 μέτρα και πλάτος μόλις 6.8 μέτρα !!!! 


Το πλοίο μάλιστα συγκρούεται με την Ελληνική βασιλική θαλαμηγό την ΑΜΦΙΤΡΙΤΗ και μετά από χρόνια πουλιέται σε μια Οθωμανική εταιρία και πλέον μετονομάζεται σε BADIRMA που σημαίνει ΠΑΝΟΡΜΟΣ.....!!!!!!!!!!!! 

Τα στοιχεία αυτά τα βρήκα από ένα σπουδαίο forum το οποίο πρέπει να αναφέρω για να το επισκέπτεσθε...

http://www.nautilia.gr/forum/showthread.php?142456-%CA%FD%EC%E7-Trocadero-Kymi-Bandirma&s=2260c9716ee08153e4719fcc35f39024 


Στο βαπόρι ( vapuru) από εκεί και πέρα επιβιβάζεται ο ΚΕΜΑΛ ΑΤΤΑΤΟΥΡΚ και αγωνίζεται για την κατάρρευση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και την ίδρυση της Τούρκικης χώρας. Στα πλαίσια αυτά επισκέπτεται την ΣΑΜΣΟΥΝΤΑ το 1919 με 18 συμπολεμιστές του και πυρπολούν τις Τούρκικες συνειδήσεις υπέρ της επανάστασής τους.

Έτσι για την ιστορία του Τούρκικου λαού το πλοίο έχει μια ιδιαίτερη σημασία... Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι είχε τρία Ελληνικά ονόματα σε τρεις διαφορετικές γλώσσες... Αγγλικά, σαν TROCANTERO, ΚΥΜΙ, και BADIRMA δηλαδή ΠΑΝΟΡΜΟΣ στα Τουρκικά...!!!!!!!!!!!!!!!

Τελικά αυτό το πλοίο ήταν γούρικο από πολλές πτυχές.....