ΣΜΗΝΟΣ ένα ταξίδι ενδιαφέρον....

Είμαστε σε διαρκή αέναη κίνηση,

κρώζουν γύρω μας αρπακτικά,

κοιτούν τους απογόνους μας,

να φαν ορέγονται τους νεοσσούς.



Το σμήνος παλεύει μέσα του, αντάρα μεγάλη,

γύρω μας σκούζουν αλεπούδες, αλυχτούν λύκοι...

Και εμείς ακίνητοι χωρίς προορισμό αβέβαιο το μέλλον...



Άλλοι ζητούν να πάμε ανατολή και άλλοι στην δύση θέλουν.

Και μόνοι έρημοι στην άγονη πέτρα, τρώμε τα λυσακά μας, τις σάρκες μας ξεσκίζουμε.

Διάλυσις, απαρηγόρητοι νεοσσοί λαχταρούν το πρώτο πέταγμα.

Παίρνουν τα όνειρα του ταξιδιού κατηγορούν εμάς και τους άλλους...

Εμείς...

Εσείς...

Αδιέξοδο ταξίδι γύρω σφαδάζουν τα κύματα με ορμή στις προκεχωρημένες θέσεις...

Το σμήνος φοβάται οργίζεται ανταριάζει...



Ποιος μας διάλυσε?

Ποιος μας διέσπασε?



Ποιος καθήλωσε το σμήνος στον βασανιστικό θάνατο της αταραξίας?

Αλίμονο να στις παρυφές κινά το σμήνος ή μου φαίνεται?



Συζήτησις μεγάλη και δίπλα έρως... έρως για το μεγάλο ΕΠΏΔΥΝΟ ταξίδι,

ταξίδι του μεγάλου θανατικού και τις ΛΥΤΡΩΣΙΣ...