Η ΑΕΚ ΑΠΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ Β ΕΘΝΙΚΗΝ ΚΑΙ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΚΥΒΕΡΝΩΣΙΝ ΤΑ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ... ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΑΙΣΧΟΣ....

Η αλήθεια είναι μία.... Η ΑΕΚ η ομάς της προσφυγιάς υποβιβάζεται μάλλον εις την Β' Εθνικήν. Θα ακολουθήσει την πορείαν του αγαπημένου Εθνικού Πειραιώς, του Απόλλωνα Ριζούπολης του Ηρακλέως και άλλων ιστορικών ομάδων, όπως του Φωστήρος, του Βύζαντα, του Πανεγειαλίου, της Δόξης Δράμας κλπ κλπ...

Επίσης το τμήμα βόλεϋ του Παναθηναϊκού θα υποβιβαστεί εις την Β' Εθνικήν κατηγορία.

Το γεγονός ούτω από μόνο του αποτελεί ευθεία βολή εις την προσφυγικήν τάξην της κοινωνίας μας. Μετά την αναψηλάφησην της δίκης που οδήγησε εις την εκτέλεσιν των έξ εις το Γουδί, κατά την οποίαν οι εκτελεσθέντες εδικαιώθηκαν, η πτώσις εις την Β' εθνικήν της Ενώσεως αποτελεί μια ύστατη βολή εις τον προσφυγικόν κόσμον.

Ως γνήσιος Αμπελοκηπιώτης, ως άνθρωπος όστις εμεγάλωσα εις συνοικίαν προσφυγικήν και ακούων ομιλίας εις το γλωσσικόν ιδίωμα της Πόλεως και ζώντας με προσφυγικά σωματεία πέριξ ημών ως πχ η ομάς ΠΕΡΑ ΚΛΟΥΜΠ ή η ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών εις την Δ. Σούτσου και Αλεξάνδρας ή πολύ περισσότερο έχων φίλον - αδελφόν Πολίτην ευρίσκομαι εις μέγιστον συναισθηματικήν φόρτισιν.

Δεν κρύβω τα φιλοπαναθηναικά μου συναισθήματα. Αλλά η ΑΕΚ απετέλεσε η τετάρτη συμπάθειά μου. Μετά τον Παναθηναικό, είχον τον Απόλλωνα Αθηνών, τον Εθνικόν Πειραιώς, την Πέρα Κλουμπ και φυσικά την Ένωση. Η Ένωσις με εξόργιζε διότι είχε μιάν ψευτοαντικειμενικήν εις τα όμματά μου στάσιν. Ηρνείτο να εγερθεί εις μέγα σωματείον, ενώ το εδικαιούτο. Είχε μίαν έντιμον συμπεριφορά ίδιον της αριστεράς εις την χώραν μας. Δεν ήτο μέσα στο κλαμπ των κερδισμένων και ηρνείτο να αγωνιστεί δι αυτήν της την τιμήν.

Όταν πρόσφατα της πήραν το πρωτάθλημα εις τα χαρτιά είχον απογοητευθεί τα μάλα. Έλεγα μέσα μου... Αυτοί ως βαδίζουσιν θα φάγωσιν την κεφαλήν τους. Και εδικαιώθην....

Όστις αναζητήσει τα αίτια της καταπτώσεως δεν μπορεί να μην ερωτήσει τον εαυτόν του.... Ποίος ευθύνεται ; Μετά θλήψεως παρατηρώ ότι οι οπαδοί της εν λόγω ομάδος αναζητώσιν τον αίτιον εις την εσώτερον διοικητικήν των πολυδιάσπασιν. Τω όντι είναι αληθές όσον και το κρόμιον να ονομασθεί παλαμίς... Η αλήθεια είναι ότι η ομάς του ΟΣΦΠ έχουσιν λάβει τόσα πρωταθλήματα όσα όλες οι υπόλοιπες ομάδες εν τω συνόλω ασκώσιν μια επεκτατικήν ολοκληρωτικήν λογικήν...

Αφού έλαβον το σημερινόν γήπεδον του Φαλήρου εκδιώκοντες τον συμπαθέστατον Εθνικόν Πειραιώς εκυριάρχησον και απαξίωσαν άπαντας τας ομάδας. Έχοντας την δευτέραν ομάδαν όμηρον δια μέσω του μεγαλομετόχου του ..... όστις εννόησον... εννόησον... αλώνιζον και εσάρωσαν τα πάντα.... Οικονομικώς ασθμαίνοντες άπασες οι ομάδες αποδεχόμενοι την μοίρα των Ή ΚΡΥΦΊΩΣ ΠΡΙΜΟΔΟΤΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΤΑΣ..... απαξιώθηκαν...

Οι νικητές με θράσος λέγουσιν εις τους νικημένους.... Δεν φταίμε εμείς ... Φταίχτες είναι οι χαμερπείς διοικούντες σας.... Ουέ φαρισαίοι, παραγγίτες.... Ουέ νικητές φαύλοι και έρποντες πλουτοκράτες.... Από την βασιλείαν σας εξευτελίζετε και ενδροπιάζετε τους ηττημένους..... Με τα ποταπά σας αργύρια βδέλες επί του κράτους ηγοράζετε συνειδήσεις και μαυροσφυριχτράκηδες.... Και από τις ψευτονίκες σας κατακεραυνώνετε τους επί του εδάφους ευρισκόμενους....

Και το κράτος, ως Πόντιος Πιλάτος ενώ εις την πραγματικότητα λαμβάνον όστις εις πολιτικός αργύρια και αργυραμοιβήν λαμπράν έδωκεν εις τον νικητήν πλείστα όσα πλεονεκτήματα.... Διατί και κόστος θα είχεν άλλη πολιτική, αλλά και διότι ήτοι όλοι ευρισκόμενοι εις την φαρέτραν του νικητού κεκοσμημένοι μετά των άθλιων συμπεριφορών των. Διότι και επλάγιαζων μετά νεανίδων καλλίγραμων, και διότι εις ακόλαστας συναναστρωφάς είχον περιπεπλεχθεί εις τρόπον τινά να θυμίζωσιν Σόδωμα και Γόμωρα και ο αρχι-κατάσκοπος εγνώριζε και είχον καταγράψει.... Διότι είχεν πρόνοια νεανικήν και μυστικήν υπηρεσίαν εις την διάθεσίν του....

Έτσι που σήμερα ερωτάται τις εις τα μύχια της συνειδήσεώς του... Ποιός είναι εις την Β" Εθνικήν. Ο υποβιβασθείς ή ο Πρωταθλητής ; Και εις την δικήν μου συνείδησιν ο ηθικός αυτουργός της υποβιβάσεως της Ενώσεως είναι ο Πρωταθλητής και ο νικών μετά βασάνων και μαύρων διαδικασιών... Και αποδεικνύεται επίσης ότι εις το κοινωνικόν σύστημα ο έχων το κράτος κραταιά κρατεί.... Όλα τα υπόλοιπα εισίν φαύλες μπούρδες... Και τα μυξοπάρθενα, οι κλαυθμοί και οδυρμοί εις τας τηλεοράσεις αποτελώσιν στάχτη εις τα όμματα των οπαδών της Ενώσεως....


Παίδες μην βαρούτε για τους βαρβαρισμούς εις την ορθωγραφίαν... έλεος....

MIA EK BAΘΕΩΝ ΑΥΤΟ - ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ Κου AKRAT

ΚΑΦΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ  Καλησπέρα κε Akrat

ΑΚRAT Καλησπέρα σας

ΚΑΦΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ Γιατί έχετε καιρό να εμφανιστείτε στο κοινό. Τι σας κρατά αυτόν τον καιρό δέσμιο και δεν αφήνεστε ;

ΑΚRAT Πριν από καιρό, κουρασμένος γαρ, είχα κλείσει τα μάτια μου για να χαλαρώσω. Ευρισκόμουν στην εργασία μου η οποία είναι κοπιώδης και ιδιαιτέρως σημαντική, όπως δεν γνωρίζετε. Τότε σκέφτηκα ότι πρέπει να πάρω τον θείο μου τον Α....η τηλέφωνο. Και αμέσως μετά μου ήλθε η ΘΕΙΑ ιδέα η οποία έλυσε τον βασανιστικό γρίφο στην γραμμή παραγωγής που με βασάνιζε. Συγκεκριμένο το χημικό συστατικό ΘΕΙΟ έπρεπε να βρεθεί σε αλληλουχία με το ΒΑΡΕΙΟ....

ΚΑΦΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ Πήξατε στις σκέψεις και το ΘΕΙΟ...

AKRAT  Ακριβώς!!! Η λέξη ΘΕΙΟ είναι αυτό που αποστερεί την επαφή μου με το πλατύ κοινό. Ο θείος μου, το θείο με την θεική διάσταση και το χημικό συστατικό θείον.... Έκτοτε σκέπτομαι ότι είναι ένα σημάδι από το οποίο ξετυλίγετε ένα κουβάρι. Είμαστε στην απαρχή μιας διαδικασίας υπαρξιακής σαν ανθρωπότητα. Είναι η ώρα να αναλύσω τα βαθύτερα νοήματα. Να βοηθήσω στο ξετύλιγμα μιας αλληλουχίας ερμηνειών γύρω από την ύπαρξή μας. Οπότε... Κατανοείτε... Που καιρός για ευτελής συναναστροφές και άλλα τινά... Όπως είπε ο μέγας δάσκαλός μου, ο πασίγνωστος κος Μαχραπόδης, γίγας στην φιλοσοφική σκέψη, "το ένα φέρνει το άλλο"... Το θείο είναι το θείο ή ο θείος είναι ξεχασμένος ;

ΚΑΦΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ Aχα! Μάλιστα! Αλήθεια πως ήταν η ζωή σας ;

ΑΚRAT Η ζωή μου... Είναι μια απλή ζωή ενός συνηθισμένου ανθρώπου. Μεγάλωσα, στο ίδρυμα για την ανάπτυξη του ΘΕΙΚΟΥ ΕΙΝΑΙ σε μια πάροδο του Λυκαβηττού. Το ίδρυμα ήταν υπό την ευλογία του Μακαριστού ,,,,,,, τώρα φυσικά εκοιμήθη. Θυμάμαι με αγάπη το ίδρυμα και την έντονη ιδεολογική ζύμωση που αναπτυσόταν. Μια ιπτάμενη καρέκλα μια μέρα μου ήλθε στο δόξα πατρί όταν ένας ζηλωτής του ΟΡΘΟΥ ΘΕΙΚΟΥ ΕΙΝΑΙ την πέταξε στον μοναχό που υποστήριξε το ΘΕΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΘΕΙΚΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ. Ήμουν ένα μπαλάκι ανάμεσα στις τάσεις που αναπτύσονταν με αγάπη. Η ζωή εκεί ήτο εγκρατής. Τρώγαμε χαχα τώρα το τρώγαμε είναι μια λέξη... Όποτε... Αλλά είχαμε ιδεολογική τροφή.

ΚΑΦΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ Η πρώτη σας σχέση ;

AKRAT Η πρώτη σχέση μου ήταν η σχάση.... Συγκεκριμένα μελετώντας πυρηνική φυσική ανακάλυψα την σχάση. Ήταν μια ωραία κοπέλα. Με τα ούλα της. Μου ανέλυε τα θεωρήματα της σχάσης και κοίταγα το αφράτο μπούστο της. Με έπιασε ένας πόνος... ξέρετε κάτω χαμηλά και εσπευσμένως οι μοναχοί με πήγαν στον ιατρό. Αυτός μου είπε ότι αυτά παθαίνει όποιος λοξοκοιτά... Οπότε καταλαβαίνετε... Μέχρι τα 45 δεν είχα σχέση.

ΚΑΦΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ Δηλαδή αυνανιζόσασταν ;

AKRAT Να μην χαμηλώνουμε το επίπεδο...


ΚΑΦΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ Ποιά η σχέση σας με την πολιτική ;

AKRAT Στρατεύτηκα μικρός στην εθνικόφρωνα παράταξη. Ακολούθησα πιστά την αντι- ιμπεριαλιστική της πολιτική, βοηθώντας τους εργαζόμενους να απελευθερωθούν από τα δεσμά τους στον άλλο κόσμο φυσικά. Η εργατική τάξη πρέπει να ζήσει με εγκράτεια και αγάπη στον μάταιο τούτο τόπο, για να βρει την αιώνια αγάπη.... Τελικά, η ιστορία με δικαίωσε.

ΚΑΦΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ Και με τα χρεωστούμενα ; Μας χρωστάς τρία μηνιάτικα...

ΑΚRAT Ευχαριστώ για την συνέντευξη, θα τα ξαναπούμε

ΚΑΦΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ Ρε παλιοκερατά.... ρε βρωμόσκυλο....


ΑKRAT τον πούλοοοοοοοοοοοοο

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΕΙΣ ΤΟ BLOG ΜΟΥ.... Ο Κος ΜΠΙΛΗΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ !!!!!

Είναι γνωστός ο Κος Μπίλης. Τουλάχιστον στους κύκλους μας έχει δώσει σπουδαίες απαντήσεις και αποτελεί ιδιαίτερη τιμή που τον συναντήσαμε και συνομιλήσαμε.

Η συνάντησις έγινε εις τα Φιλιατρά.... και εδόθη μετά από μια κοπιώδη ημέρα. Συνεχείς αναβολές και ενοχλητικές συναντήσεις κορύφωσαν την αγωνία. Όμως στην αίθουσα του ξενοδοχείου ( ΛΟΥΣΙΟΝ ) και για δύο ολόκληρες ώρες συζητήσαμε και ανακάλυψα ποιος ο λόγος της πανελληνίου αναγνωρίσεως...

-Επιτέλους κατάφερα να σας συναντήσω, είμαι ο ....... από το blog ΑΚΡΑΤ..

_ Ναι βέβαια κάτι έχω ακούσει. Βοηθήστε με να ξεκαθαρίσω κάτι για το blog σας..

-Ότι θέτε


_ Πιστεύεις (μου επιτρέπεις να μιλάω στον ενικό)

-Ναι βέβαια

_Πιστεύεις ότι αυτά που γράφεις είναι σπουδαία ; Γιατί βλέπω ότι αυτοκαθορίζεστε και είσαι αυθύπαρκτος και εμμονιακός με τις ιδέες σου. Ενώ τα πράγματα είναι απλά. Δηλαδή κοίτα εμένα. Σούρνω μια γενική δυσθυμία, μια νεύρωση, ένα ψυχομαλακομπούκωμα, μια αυταρέσκεια δυσνόητη και ακατανόητη. Δηλαδή γυρνώντας όλη την χώρα εκφράζω το γενικό κακόμοιρο παράπονο το οποίο δεν κορυφώνετε και σπαστικά περιφέρετε με την ξυνισμένη φάτσα. Εν ολίγοις κάτι έχω αλλά και δεν έχω και μια κατάρα σέρνετε δεξιά και αριστερά και σπάει τα νεύρα των δήθεν χαρούμενων.

-Κε Μπίλη αυτά κάνετε και είστε ο μέγιστος στην χώρα...

 _Άσε τις γαλιφιές... Το θέμα είναι ότι δεν υπάρχει μέτρο στο blog σας.

- Είμαι έτοιμος για διορθώσεις...

_Μα αγαπητέ μου ποιος σας είπε ότι η αγάπη, το μίσος, η ζωή είναι το παν ;   Ποιος σας είπε ότι μια θετική οπτική γυρνάει και βελτιώνει την ύπαρξη ;

- Ο συγχωρεμένος ο θείος μου...

_Χα χα... Ο θείος σας ήταν χαρούμενος. Εσείς τον ακολουθείτε. Ε και τι έγινε ; Κοίτα να δεις πως η περιρρέουσα κατάσταση της χώρας οδηγεί στον συνειδητό σνομπισμό και την απαξίωση του εγκεκριμένου μοντέλου.

- Μα ο Ελληνικός λαός σας ξέρει ότι μιλάτε στην ψυχή του.

_Ναι η επιτυχία μου εκεί συνίσταται. Μου αρέσει να τον απαξιώνω. Να του θυμίζω την ύπαρξή του δια μέσω του ετεροκαθορισμού του. Πχ όταν ταξιδεύω στο Παρίσι για να διαδώσω τις ιδέες στην αλλοδαπήν, αυτό ακριβώς του λέω.

-Ποιο ;

_ Όποιος κατάλαβε κατάλαβε. Φορώντας ένα Γαλλικό νάζι, μια Γαλλική τσαχπινιά, γυρίζοντας όλη μέρα εις τους Παρισίους απαξιώνω το Ελληνικό μοντέλο. Αυτό το κατηραμένο. Αυτό που μετράει είναι το εγώ μας. Δεν χρειάζονται πάθη, εντάσεις. Χρειάζονται μόνο υστερίες, κραυγές και να είναι κανείς μονίμως γκαντέμης, μουρτζούφλης, σιωπηλός, εγκρατής. Και όταν κάποιος πάει να σε ανακαλύψει να περνάς στην επίθεση. Βάρα στο ψαχνό... Πάρε τον αμπάριζα. Κλείστον στα καρέ του, κατέστρεψε του το γέλιο. Άσε τον να βράσει στις τύψεις και στις ενοχές....

- Κε Μπίλη... μιλήστε μας για την Πανελλήνια τουρνέ που ετοιμάζετε....

_Δεν χρειάζεται να πω πολλά. Όχι από μετριοφροσύνη. Αλλά γιατί με την σταθερή μου πορεία κατάφερα να είμαι πανταχού παρών. Μια στριγκλιά πλανάται πάνω από την χώρα...

- Κε Μπίλη. Σας ευχαριστώ. Είναι ιδιαίτερη τιμή....


                                ΛΊΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΠΙΛΗ

Ο κος Μπίλης έχει διαμορφώσει το σημερινό προφίλ του νεοέλληνα. Ευθύς, ανεπιτήδευτα προσηνής κορυφώνει τον παροξυσμό του ολημερίς σαν συναντήσει σκώληκες χαρούμενους... Υπάρχει πίσω από τα νεύρα, τα μίζερα προσωπάκια του απόλυτου μηδενικού...
Λέει τα πάντα και απολύτως τίποτα λατρεύοντας το Παρίσι και προσπαθώντας να μας κάνει άνθρωπους αλλά δεν καίγεται κιόλας. Και ζώα να μείνουμε το ίδιο του κάνει...

Ο Κος Μπίλης γεννήθηκε στις Δυτικές συνοικίες των Αθηνών. Όλες οι δυστυχίες του κόσμου συν της Γουαδελούπης του έπεσαν επί της κεφαλής του...

Ακολούθησε σπουδές στους Παρισίους και κατανάλωσε ένα αγκλέωρα γνώσεις.... Τώρα κατοικεί και μας πρίζει στις Γαλλικούρες...


Το blog μου είναι υπερήφανο που κατάφερε να πάρει αυτή την συνέντευξη. Η Μπιλίτηδα είναι η κατάστασή μας και μια πάρλα με τον υπεύθυνο μας γέμισε τιμή και περηφάνια.....


Ο ΑΚΡΑΤ.....
 

" ΈΦΥΓΕ Ο ΝΑΥΑΡΧΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ Ο ΚΟΥΜΙΟΤΗΣ Ο ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΠΑΣ....

Έφυγε ο ηρωικός ανεπανάληπτος κυβερνήτης του ΒΕΛΟΥΣ που εξευτίλησε την δικτατορία. Έφυγε ο μεγάλος Κουμιότης, ο φίλος του πατέρα μου. Η Κϋμη η Κύμη της ναυτεργασίας αλλά και που έδωσε πολλά παιδιά της στον στρατό τους θρηνεί.




Υπήρξε απόλυτα προσηλωμένος στα δημοκρατικά αστικά ιδεώδη, ενάντιος στην δικτατoρία και η ιστορία θα τον παρασημοφορήσει για την πίστη του στην αστική τους δημοκρατία. Όταν έπεισε το πλήρωμα του αντιτορπιλικού ΒΕΛΟΣ, του πλοίου κόσμημα για την ιστορία του αστικού τους ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ, έκανε πράξη το πρώτο και ακροτελεύτειο καθήκον κάθε Καπετάνιου σε οιοδήποτε πλοίο και οποιαδήποτε καθεστώς. Δηλαδή ήταν ο φυσικός ηγέτης, ο εμψυχωτής, ο τιμωρός όπου χρειάζετε, ο πατήρ ο ευλαβικός και ο συμβουλάτορας. Απέδειξε ότι το αστικό τους καθεστώς που πάνω του επένδυσε χρήματα, μόρφωση και κόπο δεν έπραξε καθόλου άσχημα.



Ο Νίκος Παππάς, ο κυβερνήτης την αστικής αντίστασης στην Ελλάδα μαζί με μια μεγάλη πλειάδα άξιων αξιωματικών έδωσε εξατάσεις και πέρασε στο πάνθεον των αθανάτων της αστικής δημοκρατίας τους.



ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΘΥΜΙΣΕΣ

Είχα την τύχη να συναναστραφώ εις την γειτονιά και το οίκημα που διαμένω με πολλούς άξιους ανθρώπους του Πολεμικού Ναυτικού. Να θυμιθώ Μηναίος, Ντεγιάννης, Λέκας αλλά και παλαιούς αεροπόρους του Ναυτικού όπως ο ήρωας του Ισπανιικού εμφυλίου ο κος Δελής..κλπ κλπ..... Διατηρώντας πλήρη αξιοπρέπεια ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΑ ΚΑΝΕΝΑ ΡΟΥΣΦΕΤΗ ΚΑΙ ΚΑΜΜΙΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ.... Θυμάμαι όταν ο Ναύαρχος Ντεγιάννης με είδε με την κορδέλα του Α-Τ ΑΕΤΟΣ αισθάνθηκα την μεγαλύτερη τιμή. Γιατί πήρα την χειρότερη μετάθεση που είχε το ΠΝ ενώ έμενα με τρεις ανωτάτους αξιωματικούς.......


Με τον κο Ν. Παππά δεν είχα ιδιαίτερες σχέσεις. Ήταν όμως μια ευχάριστη φυσιογνωμία, πράος, αξιοπρεπής, αυτάρκης, και προσήνης. Είχε όμως όλη την αντίληψη του κυβερνήτου στο παρουσιαστικό του. Ήταν η στόφα του κυβερνήτου. Αισθάνομαι ευτυχής που γνώρισα όλη αυτή την πλειάδα των αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού γιατί μου παρέδωσαν ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ πολλά ατομικά χαρακτηριστικά....

Πάνω από όλα η πίστη στο καθήκον, στην εξυπηρέτηση των ιδεών και την καρτερικότητα εμπρός στα ανυπέρβλητα προβλήματα των ιδεών και της ζωής.... Ιδίως ο κος Μηναίος που σαν γύρισε από τα βασανηστήρια ράκος κυριολεκτικά με το χαμόγελό του καθόρισε το υποσυνείδητό μου βαθιά... Είναι σπουδαίο ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ

Η Κύμη έχασε έναν άνδρα με Α κεφαλαίο. Η αστική δημοκρατία έχασε έναν υπερασπιστή της που με αυταπάρνηση την υπηρέτησε. Η αγάπη του για την Κύμη ήταν και μεγάλη. Η Κύμη όμως του χρωστά πάρα πολλά... Είμαι βέβαιος ότι στην Παναγιά την Λιαουτάνησα που θα κηδευτεί, όπως φαντάζομαι, θα ανοίξει όλα τα λουλούδια της και θα γεμίσει ανοιξιάτικη ευωδία της ψυχές των οικείων του και όλων όσων θα δώσουν το ύστατο ΦΟΡΟ ΤΙΜΗΣ στο άξιο τέκνο της αστικής τους δημοκρατίας....

Η "ΑΓΡΑΝΑΠΑΥΣΗ" ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ....

Το blog μου είναι καιρό χωρίς σχόλιο. Η απουσία μου από το διαδίκτυο δεν είναι μια τεμπελιά. Το Κυπριακό, η αγωνία για την κατάντια της Ελληνικής και Κυπριακής εργατικής τάξης... (δηλαδή κομμάτι του Ελληνισμού είναι και κει κάτω..). Τα εθνικά ζητήματα, η οικονομία, οι εξελίξεις στην Αλβανία που γίνετε το νέο εθνικό πλυντήριο της ελληνόφωνης αστικής τάξης.... Οι εξελίξεις στην Τουρκία και Συρία το συνέδριο της ΓΣΕΕ και του ΚΚΕ....


Όλα τούτα είναι κομμάτι μιας αλληλεπίδρασης, μιας βαθιάς διείσδυσης και επηρεασμού της σκέψης μου. Οι εξελίξεις είναι εν ριπή. Ήμουν προχθές στο σκοπευτήριο Βύρωνα και παρατηρούσα τους αθλητές που με πούλμαν ετοιμάζονταν να ταξιδεύσουν για αγώνες της εθνικής ομάδας. Είναι προφανές ότι χρειάστηκε μεγάλη περίοδος προπόνησης και άθλησης.

Έτσι και η αφεντομουτσουνάρα μου ευρίσκεται σε εσωτερική περισυλλογή. Την ίδια στιγμή η αρθρογραφία αλλού .... εκτονώνει το εσωτερικό δυναμικό... Τι θα βγει; Θα δούμε.... Η σκέψη η προσπάθεια να δεις το γενικό και να μην χαθείς στο μερικό είναι κομμάτι μιας σοβαρότητας...

Πολλές λοιπόν οι αναζητήσεις... Ο έρως επίσης ο μέγιστος έρως μας αφαιρεί ενέργεια γραφής αλλά γεμίζει αυτοπεποίθηση, κάνει την ψυχή ωραία... Είμαι ερωτευμένος λοιπόν με την γυναίκα μου, φυσικά, και με την εποχή... Ούτε μια στιγμή δεν παύω να σκέπτομαι... Ούτε μια στιγμή δεν παύω να αναζητώ το ωραίο το ουσιώδες το βέλτιστο προσωπικά και κοινωνικά...


Θα επανέλθω λοιπόν τάχιστα.... Ως τότε να μην με ξεχνάτε φίλτατοι....

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΤΗΠΗΣΕ .... Ο Θ. ΘΩΜΑΔΑΚΗΣ ΕΦΥΓΕ ΠΑΝΤΑ ΤΟΛΜΗΡΟΣ ΑΓΕΡΩΧΟΣ ΡΙΨΟΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ

Ο θάνατος είναι αμείλικτος. Κτυπά, αποφασιστικά εκεί που νομίζεις ότι θα πας μια βόλτα στην Κάνιγγος και θα βρεις τον άνθρωπο που σε βοήθησε στα νεανικά σου χρόνια και από αμόρφωτος εργάτης να μοφωθείς κοινωνικά....


Ο Θεοδόσης Θωμαδάκης έφυγε από την ζωή. Τον γνώρισα νέος στο βιβλιοπολείο ΚΑΝΙΓΓΟΣ 31, όπου ήταν οι εκδόσεις ΑΛΛΑΓΗ. Στους Αμπελοκήπους είχε παράρτημα μια οργάνωση που την έλεγαν ΕΔΕ. Είχα συμμαθητές και συζητάγαμε. Και για βιβλία με έστελναν στο κέντρο στο βιβλιοπωλείο τους. Εκεί γνώρισα τον Θεοδόση Θωμαδάκη. Ευγενικός πάντα, με ένα βιβλίο στο χέρι. Αυτό που μου έκανε την μέγιστη εντύπωση από τότε ήταν ότι σηκωνόταν κάθε φορά που έμπαινε ένας άνθρωπος να αγοράσει ένα βιβλίο. Εγώ δέχτηκα από τον άνθρωπο αυτό τον αγωνιστή Θ. Θωμαδάκη μεγάλη ιδεολογική βοήθεια. Χωρίς να θέλει να με καθοδηγήσει και να με στρατολογήσει στις ιδέες τους πάντα ευγενικά μου ξεδιάλυνε τις απορίες μου.

Διέθετε ένα ωραιότατο site στο οποίο κανείς μπορεί να εύρει πολλά χρήσιμα πράγματα και είναι το

http://www.marxistbooks.gr/books.htm
 

Με λίγα λόγια ήταν το αγαπημένο μου βιβλιοπωλείο. Βιβλιοπωλείο όπου σύχναζαν ποιητές άνθρωποι των τεχνών και εγώ ο κούτσικος.


(τον κο Μ. Κατσαρό τον παρουσιάζω γιατί σύχναζε στο εν λόγω μέρος).


Βρήκα την κάτωθι πολιτική νεκρολογία την οποία σπεύδω να αναδημοσιεύσω. Εγώ αν ήξευρα στοιχεία θα την έγραφα με τον δικό μου τρόπο... Αλλά αυτοί κρατούν το νήμα και πρέπει να το σεβαστούμε ούλοι αυτό....

Σάββατο, 9 Μαρτίου, 2013

Πέθανε σε ηλικία 83 ετών στον Αλίκαμπο Χανίων ο αγωνιστής του εργατικού και επαναστατικού κινήματος, σ. Θεοδόσης Θωμαδάκης. Προέρχονταν από φτωχή αγροτική οικογένεια και από πολύ μικρός μετανάστευσε στην Αθήνα και άρχισε να δουλεύει κυρίως σε μηχανουργεία της πρωτεύουσας και του Πειραιά. Εργάτης (μηχανουργός), ήρθε αμέσως σε επαφή με τις ιδέες του εργατικού και επαναστατικού κινήματος, στρατεύθηκε σ’ αυτές και έμεινε πιστός μέχρι το τέλος της ζωής του.
Ο σ. Θεοδόσης πάλεψε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μέσα από τις γραμμές του τροτσκιστικού κινήματος και ήταν μια από τις πιο σημαντικές, ηγετικές μορφές του. Έλαβε μέρος σ’ όλους τους αγώνες των εργαζομένων μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου. Στα χρόνια της δικτατορίας ανέπτυξε σημαντική δράση, μέσα από την οργάνωση «Εργατική Δημοκρατία», ενάντια στο τυραννικό καθεστώς, τον καπιταλισμό και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Για τη δράση του αυτή καταδικάστηκε σε ισόβια και 8 χρόνια φυλάκιση. Έμεινε στις φυλακές Αβέρωφ, Κορυδαλλού και Αίγινας για 5 χρόνια (όπου όπως και όλοι οι τροτσκιστές κρατούμενοι και φυλακισμένοι στις φυλακές και στις εξορίες, θα γνωρίσει, όπως είναι γνωστό από την ιστορία, και το καθεστώς απομόνωσης, συκοφαντίας και φυσικής βίας των σταλινικών) και βγήκε με την αμνηστία του δικτάτορα Παπαδόπουλου τον Αύγουστο του 1973.
Ο σ. Θεοδόσης ήταν ένας πραγματικός διεθνιστής, κάτι που δεν είναι πολύ γνωστό στο ελληνικό εργατικό και επαναστατικό κίνημα. Έλαβε μέρος σαν εθελοντής στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της Αλγερίας ενάντια στους γάλλους αποικιοκράτες. Σαν μηχανουργός που ήταν, κατασκεύαζε όπλα στο περίφημο μυστικό και κινούμενο εργοστάσιο. Μαζί με το σ. Μίμη Λιβιεράτο, ήταν τα δυο μέλη του ΚΔΚΕ, του ελλ. τμήματος της 4ης Διεθνούς (όπως και πολλοί άλλοι αγωνιστές από άλλες χώρες), που στάλθηκαν με εντολή της στην Αλγερία, κυρίως για προσφορά τεχνικών γνώσεων.
Ο σ. Θεοδόσης υπήρξε μελετητής και βαθύς γνώστης της μαρξιστικής θεωρίας και μεταφραστής πολλών έργων του Τρότσκι και άλλων σημαντικών μαρξιστών συγγραφέων. Οι μεταφράσεις του θεωρούνται από τις καλύτερες.
Ο θάνατός του είναι μια μεγάλη απώλεια για το εργατικό και επαναστατικό κίνημα, ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία. Οι νεότερες γενιές θα βρουν στη δράση και στο έργο του, στο ήθος και στην καλοσύνη του, στην αφοσίωση και στην πίστη του στην υπόθεση της εργατικής τάξης και της σοσιαλιστικής επανάστασης, μια πηγή έμπνευσης και θάρρους στην πάλη τους απέναντι στη χουντική συγκυβέρνηση, στη σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα. Η ΟΚΔΕ, στην οποία άφησε όλο το μεταφραστικό του έργο, αποτίει φόρο τιμής στο σ. Θεοδόση Θωμαδάκη και εκφράζει τα βαθιά συλλυπητήριά της στην οικογένειά, στους φίλους και τους συντρόφους του.


τέλος βάζω ένα video από μια επανάσταση που δεν ξέρω αλήθεια πολλά... Αλλά αφού ο Θ. Θωμαδάκης συμμετείχε βάζω το video αυτό..




ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ

ΚΑΡΥΣΤΟΣ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ OΘΩΜΑΝΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΒΑΝΙΤΙΑΣ...

Γεννήθηκα στην αγαπημένη επαρχία της Καρυστίας. Αγαπώ κάθε σημείο της. Από το Κάβο ντόρο ως τα πάνω. Ψάχνω εδώ και καιρό να βρω ιστορικά πράματα και καλούδια. Ο κος Ζάχος με έχει βοηθήσει. Τελευταία ψάχνω στοιχεία για τους Δερβίσες των Ταξιαρχών. Ας είναι....

Αναδημοσιεύω κομμάτι κειμένου του κου Βλάσση Αγτζίδη από το ωραιότατο

http://pontosandaristera.wordpress.com/.




Οι «Τούρκοι» της Καρύστου


Λίγα χρόνια μετά το 1461 και την κατάληψη της Τραπεζούντας, της πρωτεύουσας της τελευταίας ελληνικής Αυτοκρατορίας των Μεγάλων Κομνηνών του Πόντου, η ενετοκρατούμενη Εύβοια πέφτει στα χέρια του Πορθητή. Από το 1470 συστάθηκε το Σαντζάκ Εγριπόζ (Νομός Ευρίπου), το οποίο περιελάμβανε επίσης τη Βοιωτία και την Αττική και διοικούνταν από έναν Πασά. Οι Οθωμανοί αντικατέστησαν τους προηγούμενους Λατίνους φεουδάρχες και άσκησαν μεγάλη πίεση κατά του χριστιανικού πληθυσμού. Μόνο τα πιο άγονα χωριά έμειναν στα χέρια των χριστιανών. Την Κάρυστο με το περίφημο ενετικό κάστρο την ονόμαζαν Κιζίλ Χισάρ (Κόκκινη Πόλη), υιοθετώντας της ενετική ονομασία Καστέλο Ρόσο ή Κοκκινόκαστρο, όπως το αποκαλούσαν οι Έλληνες.
Η οθωμανική εποχή και στην Εύβοια, όπως και σε όλο τον οθωμανικό χώρο, χαρακτηρίστηκε από την προσηλυτική δράση των μουσουλμάνων ιεραποστόλων και τη μεγάλη οικονομική και πολιτική καταπίεση των χριστιανών. Ο προσηλυτισμός ευνοήθηκε από την εξουσία, εφόσον ο εξισλαμισμός των γηγενών πληθυσμών μεγάλωνε την κοινωνική βάση των νέων κυριάρχων. Το Κοράνι και η νομοθεσία, που βασίζεται πάνω σε αυτό, εισάγει έναν νέο διαχωρισμό των εθνών: οι πιστοί και οι άπιστοι. Όσοι εξισλαμίζονταν εντάσσονταν αυτόματα στο κυρίαρχο έθνος και γίνονταν «Τούρκοι», δηλαδή μουσουλμάνοι.
Οι πρώτοι εξισλαμισμοί γίνονται μέσω του γνωστού παιδομαζώματος, δηλαδή της υποχρεωτικής επιστράτευσης από τη μικρή ηλικία. Μεγάλο μέρος των γενιτσάρων (που θα πει «Νέοι πιστοί») είναι ελληνικής καταγωγής. Στο σώμα των γενιτσάρων υπάρχουν έντονες τάσεις κρυπτοχριστιανισμού. Ο καθηγητής Ι. Κ. Χασιώτης δημοσίευσε μία από τις εκκλήσεις των Ελλήνων προς τις χριστιανικές δυνάμεις της Δύσης που στάλθηκε το 1606: «Για βάλτε με το νου σας τι μεγάλη καλοσύνη θέλει γένει σε όλην την χριστιανιτά, πόση σκλαβιά θέλει ελευθερωθεί, χριστιανοί που είναι τη σήμερον εις τα χέρια τους (των Τούρκων), πόσες χιλιάδες Τούρκοι είναι όπου κάμνουν κρυφά χριστιανοί, και τότες θέλουν φανερωθεί τριάντα χιλιάδες γενίτσαροι, που είναι όλοι από χριστιανούς και κρυφά έρχονται στες εκκλησίες και προσκυνούν, και από στανιό τους στέκονται Τούρκοι».


Εξισλαμισμοί του ντόπιου χριστιανικού πληθυσμού στην Εύβοια και ειδικά στην Κάρυστο, εντοπίζονται στα τέλη του 17ου αιώνα. Είναι η εποχή των μαζικών εξισλαμισμών σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο. Οι πληθυσμοί αυτοί δημιουργούν το ουσιαστικό κοινωνικό σώμα, που πάνω του βασίστηκε η οθωμανική κυριαρχία. Οι εξισλαμισμένοι ή εξωμότες όπως καταγράφονται, υιοθετούν εξαιρετικά σκληρή συμπεριφορά κατά των χριστιανών. Ειδικά οι μουσουλμάνοι της Καρύστου φημίζονται για τη σκληρότητά τους. Παράλληλα όμως, μέσα στη μουσουλμανική κοινότητα εμφανίζονται και κρυπτοχριστιανοί, τους οποίους αποκαλούσαν σκωπτικά «Σαμπάνηδες» ή «Μουρτάτες».
Την εποχή της Επανάστασης του ´21, στην Εύβοια κατοικούσαν 50.000 κάτοικοι. Απ´ αυτούς, το ένα πέμπτο ήταν μουσουλμάνοι. Οι περισσότεροι έμεναν στην Χαλκίδα, όπου κατοικούσαν 1.500 ντόπιες μουσουλμανικές οικογένειες, άλλες 600 μουσουλμανικές που προέρχονταν από περιοχές εκτός Εύβοιας και αφορούσαν κυρίως τη στρατιωτική και διοικητική διάρθρωση. Στη Χαλκίδα ζούσαν και 200 περίπου χριστιανικές οικογένειες. Φαίνεται ότι γλωσσικά οι μουσουλμάνοι ήταν ελληνόφωνοι και αλβανόφωνοι. Αντίστοιχη κατάσταση επικρατούσε και στη χριστιανική κοινότητα.


Στην Κάρυστο κατοικούσαν 400 μουσουλμανικές οικογένειες στο Κάστρο, ενώ οι χριστιανοί έμεναν στις έξω περιοχές. Ο Ομέρ μπέης, τελευταίος διοικητής της Καρύστου που θεωρούνταν δίκαιος και η πολιτική του ανακούφισε το χριστιανικό πληθυσμό, ήταν γνώστης και της αλβανικής γλώσσας. Οι «Τούρκοι» πολεμιστές της περιφέρειας της Καρύστου, χίλιοι περίπου, ήταν όλοι ντόπιοι και θεωρούνταν εκλεκτοί και ικανοί για τακτικό και άτακτο πόλεμο. Ελάχιστοι από αυτούς μιλούσαν τα τουρκικά. Ένας από τους αξιωματικούς του καρυστινού τουρκικού σώματος που συγκρούστηκε σκληρά με τους χριστιανούς επαναστάτες το 1821 ήταν ο Μαχμούτ Ξυνός.

Την τρίτη χρονιά της επανάστασης, στην Εύβοια αποβιβάστηκε ο Χοσρέφ Πασάς με δέκα χιλιάδες γενίτσαρους, δηλαδή εξισλαμισμένους χριστιανούς, με στόχο την καταστολή της Επανάστασης. Απ´ ό,τι φαίνεται, ελάχιστοι πραγματικοί εθνικά Τούρκοι πήραν μέρος στις συγκρούσεις κατά τη διάρκεια των επαναστατικών γεγονότων.
Το 1826 η Επανάσταση έσβησε στην Εύβοια μετά από μια αποτυχημένη εκστρατεία του Φαβιέρου. Ο Ομέρ της Καρύστου, ο οποίος είχε προβιβαστεί από το 1823 σε γενικό διοικητή της Εύβοιας με τον τίτλο Εγριμπόζ Βαλεσί, ήταν πλέον ο απόλυτος κυρίαρχος. Τελικά όμως, με βάση το Πρωτόκολλο του Λονδίνου (3 Φεβρουαρίου 1830) η Εύβοια συμπεριελήφθη στα εδάφη που θα απάρτιζαν το νέο ελληνικό κράτος.

Όμως η παράδοση του νησιού στην Ελλάδα έγινε τρία χρόνια αργότερα, εξαιτίας της οικονομικής ανέχειας του νέου κράτους που αδυνατούσε να αποζημιώσει τους ιδιοκτήτες μουσουλμάνους. Στις 11 Απριλίου 1833 ο ελληνικός στρατός παρέλαβε τα κλειδιά του κάστρου της Καρύστου από τον Ισμαήλ, γιο του φρούραρχου. Αμέσως άρχισαν οι προετοιμασίες των μουσουλμάνων για αναχώρηση, αν και μερικοί απ´ αυτούς είχαν εγκαταλείψει νωρίτερα τα σπίτια από το φόβο των αντεκδικήσεων.

Οι περισσότεροι από τους μουσουλμάνους της Εύβοιας πούλησαν τα κτήματά τους σε χριστιανούς και αναχώρησαν για τη Θεσσαλία ή τη Μακεδονία που ακόμη βρισκόταν υπό οθωμανική κυριαρχία. Το μεγαλύτερο μέρος των Καρυστινών «Τούρκων» πρέπει να εγκαταστάθηκε στην Ιωνία, στη χερσόνησο της Ερυθραίας (Τσεσμές), «στ´ Αλάτσατα, το κάτου Σιβριτσάρι» (Σιβρί Χισάρ). Οι Καρυστινοί παρέμειναν σχεδόν μέχρι το ´ 22 ως διακριτή ομάδα μέσα στη μουσουλμανική κοινότητα της Ιωνίας, μιλώντας το χαρακτηριστικό τους καρυστινό ιδίωμα.


- Ο κ. Βλάσης Αγτζίδης είναι διδάκτωρ σύγχρονης ιστορίας
Ηλίας (Λιάκος) Μαυρομιχάλης, πρωτότοκος γιος του Πετρόμπεη. Σκοτώθηκε έξω από τα Στύρα τον Ιανουάριο του 1821 σε σύγκρουση με τον Ομέρ μπέη της Καρύστου.

---

Ο θρήνος των «Τούρκων»
Ο θρήνος των «Τούρκων» της Καρύστου για τη μοίρα τους διασώθηκε και δημοσιεύθηκε το 1947 από τον Δ.Κ. Χατζηκωνσταντή. Ο θρήνος είναι εξαιρετικά σημαντικός γιατί είναι στα ελληνικά, στο ιδιαίτερο καρυστινό ιδίωμα. Αυτό σημαίνει ότι οι μουσουλμάνοι που κατοικούσαν στο Κάστρο της Καρύστου ήταν ελληνόφωνοι. Επιπλέον, αναδεικνύει την αντίληψη που είχε η άλλη πλευρά για τη δική μας πετυχημένη Επανάσταση. Σύμφωνα λοιπόν με αυτή την αντίληψη οι ίδιοι ήταν ντόπιοι, ήταν Καρυστινοί. Η παράδοση της Εύβοιας στην Ελλάδα αποτελούσε πράξη προδοσίας. Η ίδια η Ελλάδα δεν αναφέρεται καθόλου, αντιθέτως θεωρούν ότι η Εύβοια εγκαταλείφθηκε στους Φράγκους και στους Ρώσους, με τους οποίους συνδέεται άμεσα η ρωμιοσύνη.


 Στο θρήνο φαίνεται και το αρνητικό εθνικό στερεότυπο. Αυτός που φέρνει την είδηση της παράδοσης δεν μπορεί να είναι άλλος από τον Τάταρο. Έτσι αποκαλούσαν, σχεδόν μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, όλους τους αυθεντικούς τουρκογενείς στο χώρο της Μαύρης Θάλασσας και του Καυκάσου. Ο θρήνος έχει ως εξής:



Κατακαημένη Κάρυστο με τα κρύα τα νερά σου,
φύγαν τα παληκάρια σου τσε καίγεται η καρδιά σου.
Κατακαημένη Κάρυστο, πούσουν μισό Μισίρι,
τσε τώρα εκατάντησες να γίνεις Ρωμιοσύνη.
Που σ´ έτρεμε μια Έγριπο, μια ζηλεμέν´ Αθήνα
τσε τώρα σ´ εδώσανε στο Φράγκο, στη Ρουσία.
Νάταν ο κάμπος θάλασσα, τσε τα βουνά ποτάμια,
να πνίγανε τον Τάταρο που ´ φερε το χαμπέρι,
να φύγουν οι Καρυστινοί τούτο το καλοτσαίρι.
Ομέρ Πασάς που τ´ άκουσε, μηνάει ένα χαμπέρι,
του μπέη μας του μήνυσε τσε του στραβιντζιντάρη.
Όντας αποδιαβάσανε το μαύρο το φερμάνι,
μικροί, μεγάλοι κλαίανε, τσ´ οι δυο μας ζαμπιτάδες,
τρέχουν τσε παν τα μάτια τους ωσάν τις αργαστάρες.
Δεν κλαίμε μεις τον τόπο μας, στο Φράγκο π´ απομένει,
μον´ κλαίμε το κρύο νερό που ´ μαστε μαθημένοι.
Τσε τον Μπεκήρ αγά πελάει στη Σμύρνη για καράβια,
στο μπούρτσι μας τ´ άραξε τα δώδεκα καράβια,
Καρυστινοί που τα ´ δανε, τριτσάνα τους τινάζει
μπαρκάραν οι Καρυστινοί και πήγαν στο μπογάζι.
Πήγανε στο Βενέτικο, τσε μια μπουνάτσα πιάνει.
τσε πήγανε στ´ Αλάτσατα, το κάτου Σιβρισάρι.
Αλλά, Αλλάχ, βρε βασιλιά, που θα σε πάη το κρίμα,
που χώρισες αντρόγενα, παιδιά απ´ τα σκαφίδια.
Σεμπέτι όποιος γένηκε να δώσ´ το Γριπονήσι,
όποιος ριτζάλι το´ καμε, σαν σκύλος να βαβίσει.


Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της Κυριακής, 25 Μαρτίου 2001

Like Φόρτωση...

ΣΤΟ ΧΑΡΤΟΥΜ ΟΙ ΔΕΡΒΙΣΗΔΕΣ ΣΦΑΖΟΥΝ ΚΑΙΝΕ ΚΑΙ ΡΗΜΑΖΟΥΝ .... Ο ΖΟΡΟ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΑΡΑΓΕΣ ΤΟΝ ΟΧΤΡΟ ; ΕΝΑ ΕΠΙΚΟ COPY PASTE....

Οι εμονές είναι απίστευτες... Η αγάπη για τον Ελληνισμό της Αφρικής ιδιαίτερα με σπρώχνει προς τους Έλληνες Αφρικής και Ασίας... Μετά η γνωστή εμονή με τους Δερβίσηδες και τέλος η νέα για τους εξωμότες Χριστιανούς ή Μουσουλμάνους με οδήγησαν στο κείμενο που θα δείτε από το site MNHMEΣ http://diasporic.org/mnimes/archives/sudan-ancient-nubia

Το αφιερώνω στον ιντερνετικό φίλο

http://apouro.blogspot.gr/

Το αφιερώνω στην θεία μου την Ελπινίκη, την ξαδέλφη μου την Καλλιόπη, τον εραστή της ξαδελφούλας μου τον Μήτσο τον δερβέναγα. Στην θεία μου την Κλεομένη και τον υδραυλικό της γειτονιάς τον Ευτύχη. Τέλος εύχομαι παγκόσμια ειρήνη, αδελφοσύνη και καλά κρασιά…….

H Eλληνική Παροικία του Σουδάν κατά την εξέγερση του Μάχντι και των Δερβίσηδων (1881 -1898). Έλληνες Νεομάρτυρες, θύματα των φανατικών μωαμεθανών του Μάχντι, αλλά και εξωμότες.

Παλαιότερα Νουβία ονομαζόταν η προς Νότο της Αιγύπτου χώρα, μετά το Ασσουάν μέχρι τη συμβολή των δύο Νείλων, όπου βρίσκεται το Χαρτούμ. Το Σουδάν θεωρείται η κοιτίδα των νειλωτικών νέγρων που η γενέτειρά τους εντοπίζεται πλησίον της Μεγάλης Λίμνης, απ’ όπου και διεσπάρησαν. Από τα αρχαιολογικά ευρήματα βεβαιώνεται η ύπαρξη ικανών εγκαταστάσεών τους στο ευρύτερο αιγυπτιακό πεδίο, ενώ δημιουργήθηκε και σειρά χριστιανικών πόλεων. Πρόκειται για τη γνωστή στους αρχαίους χώρα ως “Υπέρ Αίγυπτον”. Κατά τον 5ο μ.Χ. αιώνα οι Νούβιοι συνέστησαν το Βόρειο Βασίλειο με έδρα τη Δόγκολα και το Νότιο με έδρα τη Σόμπα, νότια του Χαρτούμ. Ασπάστηκαν το Χριστιανισμό γύρω στο 542 ή 543 μ.Χ. και υπάγονταν στην Ελληνική (Μελχιτική) Εκκλησία. Ωστόσο γύρω στο 700 μ.Χ. υπερίσχησε στη Νουβία ο Μονοφυσιτισμός και η περιοχή εισήλθε στη κυριαρχία της Κοπτικής Εκκλησίας.

Παρά τις συνεχείς διώξεις των Μουσουλμάνων οι Νούβιοι κράτησαν τη Χριστιανική πίστη μέχρι και το 17ο αιώνα. Όμως οι συχνές προσβολές και επιρροές από τις μουσουλμανικές φυλές της ερήμου στα βόρεια εξανάγκασαν τους Νούβιους του Βορρά να εξισλαμιστούν και να εξαραβιστούν στο μεγαλύτερο ποσοστό τους. Στα νότια του Σουδάν αντίθετα ο Χριστιανικός και νειλωτικός νέγρικος χαρακτήρας διασώζεται μέχρι σήμερα.  Ο εξισλαμισμός του Σουδάν ολοκληρώθηκε μεταξύ 1818 και 1823 όταν οι βασιλίσκοι των Νουβίων υποτάχθηκαν στον Πασά της Αιγύπτου Ισμαήλ.

Η Παροικία του Σουδάν

Στα μέσα του 18ου αιώνα εντοπίζονται Έλληνες στο Σουδάν με πρώτον τον καταγόμενο από την Ζάκυνθο Γιάννη Γαέτη που μαζί με τα δύο αδέρφια του πήγαν στην Αίγυπτο αρχικά, αλλαξοπίστησαν, και από τον ηγεμόνα της Αιγύπτου στάλθηκαν ως πρέσβεις στο βασίλειο του Νταρφούρ, στο δυτικό Σουδάν. Πάντως η πρώτη ομαδική παρουσία Ελλήνων εντοπίζεται στο Σουδάν το 1821 όταν τα τουρκο – αιγυπτιακά στρατεύματα εισέβαλαν στη χώρα. Αρχίατρος του Ισμαήλ-πασά, διοικητή των αιγυπτιακών στρατευμάτων, ήταν ο Δημήτριος Μπότσαρης, που σκοτώθηκε μαζί του από Σουδανούς το 1822.

Έλληνες γιατροί και φαρμακοποιοί εμφανίζονταν να υπηρετούν στον αιγυπτιακό στρατό σε όλη τη διάρκεια της κατοχής του Σουδάν που διήρκεσε από το 1821 έως 1885. Όταν το 1839 ο ηγεμόνας της Αιγύπτου Μωχάμετ  Άλυ επισκέφθηκε το Σουδάν στην ακολουθία του, μετείχε και ο παιδικός του φίλος Μιχάλης Τοσίτσας που ήταν μαζί του από την εποχή που ζούσαν και οι δύο στην Καβάλα. Ο Τοσίτσας είχε ακολουθήσει τον Άλυ στην Αίγυπτο όπου και απέκτησε μεγάλη περιουσία.

Μάχντι (1844 - 1885)

Η Εξέγερση του Μάχντι. Η αρχή ενός δράματος για την ελληνική παροικία.

Στα 1881, αίφνης ως θύελλα της ερήμου, θα εμφανιστεί στο προσκήνιο, ένας μυστηριώδης μυστικιστής Σουδανός ισλαμιστής πολέμαρχος, ο Ντανκαλαβί Μοχαμάτ Αχμάντ Μπεν Αμπνταλάχ, γνωστός στην Ιστορία ως ”Μάχντι”. Ο Μοχάματ Αχμάντ ήταν θρησκευτικός ηγέτης του Σουφικού Ισλαμικού Τάγματος Σαμανίγια στο Σουδάν, που ισχυριζόταν πως καταγόταν από τον ίδιο τον Προφήτη Μωάμεθ.

Στις 29 Ιουνίου 1881 αυτοανακηρύχθηκε ”Μάχντι”, δηλαδή ο μεσσιανικός λυτρωτής της ισλαμικής θρησκείας. Η ανακήρυξή του αυτή ήλθε σε μια εποχή καταπίεσης και γενικευμένης απογοήτευσης του σουδανικού λαού από τις Τουρκο – Αιγυπτιακές αρχές, κάτι που εκμεταλλεύτηκε ο Μάχντι, τιθέμενος επικεφαλής ενός εθνικού και θρησκευτικού κινήματος, που φιλοδοξούσε να φέρει την “κάθαρση” στον ισλαμικό κόσμο από την την επιβολή ευρωπαϊκών κανόνων και τρόπων ζωής που προωθούσε η “αμαρτωλή, άθεη και διεφθαρμένη” Τουρκο-αιγυπτιακή διακυβέρνηση, που είχε καταστεί προτεκτοράτο της Μεγάλης Βρετανίας. Κηρύσσοντας “Ιερό Πόλεμο” (Τζιχάντ) ο Μάχντι οδήγησε επιτυχώς τις τρισβάρβαρες, φανατικές φυλές της ερήμου του Σουδάν από νίκη σε νίκη κατά των Τουρκο – Αιγυπτίων, αυξάνοντας τον αριθμό των οπαδών του (τους δερβίσηδες*) και την έκταση της επικράτειας που ήλεγχε το φανατικό μουσουλμανικό καθεστώς του (Μαχντίγια) καταλαμβάνοντας διάφορες πόλεις και περιοχές του Σουδάν.

Το 1883 στην κορύφωση του πολέμου και των επιτυχιών του, ο Μάχντι θ’ αρχίσει ν’ απειλεί και την ίδια την πρωτεύουσα του Σουδάν, το Χαρτούμ, όπου και υπήρχε η ακμάζουσα Ελληνική Παροικία. Η Βρετανική Κυβέρνηση, τότε φοβούμενη την επικίνδυνη κλιμάκωση του πολέμου και την απειλή που διαφαινόταν για τα ζωτικά της συμφέροντα στη Διώρυγα του Σουέζ, διέταξε τους Αιγύπτιους το Δεκέμβριο του 1883, να εκκενώσουν στρατιωτικά το Σουδάν και το οπλοστάσιο του Χαρτούμ, αναθέτοντας το δύσκολο έργο αυτό στον έμπειρο γνώστη της περιοχής, Βρετανό Στρατηγό Τσαρλς Τζωρτζ Γκόρντον, τον οποίο ο Χεδίβης της Αιγύπτου διόρισε Γενικό Κυβερνήτη του Σουδάν. Ο Στρατηγός Γκόρντον ήταν γνωστός και ως ”Κινέζος Γκόρντον” γιατί στο παρελθόν είχε υπηρετήσει με επιτυχία ως στρατιωτικός σύμβουλος του Αυτοκράτορα της Κίνας, στον αιματηρό πόλεμο της “Εξέγερσης των Ταϊπίνγκ” (1850 – 1864). Στο παρελθόν μάλιστα χρημάτισε ξανά για ένα διάστημα Κυβερνήτης του Σουδάν, τερματίζοντας το δουλεμπόριο και λαμβάνοντας τον τίτλο του Πασά (“Γκόρντον Πασάς”) και τότε ήταν άλλωστε που ο (άγνωστος στην Ελλάδα δυστυχώς) Έλληνας εξερευνητής Παναγιώτης Ποταγός (1838-1904), ιατρός από την Βυτίνα της Αρκαδίας, (αδιαμφισβήτητα ο σημαντικότερος Έλληνας περιηγητής των νεωτέρων χρόνων και ο μόνος που δικαιούται τον χαρακτηρισμό του εξερευνητή) πραγματοποίησε εξερευνητικά ταξίδια στην κεντρο-ανατολική Αφρική, αναφέροντας στα 1877 τα ευρήματά του στον Κυβερνήτη Γκόρτντον Πασά, τα οποία και περιέλαβε στο μνημειώδες έργο του “Dix années de voyages dans l’Asie centrale et l’Afrique equatoriale” (Ernest Leroux Editeur, Paris 1885).

Ο Στρατηγός Τσαρλς Γκόρντον (1833 - 1885)

Εν τω μεταξύ τον Ιανουάριο του 1883 ο Μάχντι είχε καταλάβει μετά από πολιορκία την πόλη του Ελ Ομπεΐντ. Η αιγυπτιακή φρουρά σφαγιάστηκε ανηλεώς και οι Έλληνες της πόλης που συνελήφθησαν υποχρεώθηκαν να αλλαξοπιστήσουν, με απειλή θανάτου, ενώ το ίδιο συνέβη και με έξι Ιταλίδες καθολικές καλόγριες. Οι Έλληνες αυτοί που έγιναν δια της βίας Μωαμεθανοί θα υπηρετήσουν στο στρατό του Μάχντι κυρίως ως μηχανικοί του πυροβολικού. Ο Μάχντι μάλιστα τους υποχρέωσε να παντρευτούν Σουδανές ή τις εξισλαμισθείσες καθολικές Ιταλίδες!!! Ο Γκόρντον σχολιάζοντας ειρωνικά το γεγονός, θα γράψει αργότερα στην αναφορά του: “… ο Πάπας θα πει για τις καλόγριες που παντρεύτηκαν τους Έλληνες: Έγινε η Ένωση της Ελληνικής με τη Λατινική Εκκλησία…”!!!! Ένας από αυτούς τους εξισλαμισθέντες Έλληνες ήταν και ο εμπειρότατος μηχανικός και χειριστής του πυροβολικού ΠαναγιώτηςΤράμπας που κέρδισε την εμπιστοσύνη του Μάχντι, και στον οποίο μετά τη πτώση του Χαρτούμ, σε αντάλλαγμα για τις “υπηρεσίες” του, δώρισε μια μεγάλη έκταση κοντά στο κυβερνητικό ανάκτορο. Την έκταση αυτή η Ιταλίδα καλόγρια – γυναίκα του αργότερα την δώρισε στο Βατικανό, αφού επανήλθε στο καθολικισμό, και επ’ αυτής οικοδομήθηκε ο σημερινός εντυπωσιακός ρωμαιοκαθολικός καθεδρικός ναός του Χαρτούμ!!!

Τελικά στις 18 Μαρτίου 1884 οι δυνάμεις του Μάχντι ξεκινούν την πολιορκία του Χαρτούμ και ο Στρατηγός Γκόρτντον τίθεται επικεφαλής της αιγυπτιακής άμυνας της πόλης. Ο Γκόρντον όταν άρχισε να γίνεται απελπιστική η κατάσταση στην πολιορκημένη πόλη, έστειλε ένα ποταμόπλοιο στο Νείλο, το Abbas, για να φέρει βοήθεια με τον υπασπιστή του Σ/χη John Donald Hamill Stewart επικεφαλής. Εντός του ποταμόπλοιου επέβαιναν Αιγύπτιοι, Σύριοι και 19 Έλληνες. Όμως το πλοίο εξώκειλε και ο Stewart μαζί με τα περισσότερα μέλη του πληρώματος και τους επιβάτες που συνελήφθησαν από τους επαναστάτες, κατακρεουργήθηκαν. Ελάχιστοι Έλληνες γλίτωσαν τη σφαγή και μεταξύ αυτών ο Γεώργιος Καλαματιανός, που ασπάστηκε το Ισλάμ για να σωθεί, και έγινε ο αγγελιαφόρος του Μάχντι, ο οποίος και ήταν αυτός που εστάλη στο Χαρτούμ μεταφέροντας το περίφημο μήνυμα του Μάχντι στον Γκόρντον, να παραδοθεί και να αλλαξοπιστήσει για να σωθεί!! Ο Γκόρντον αρνήθηκε αξιοπρεπώς, προτιμώντας το θάνατο!

Τον Ιανουάριο του 1885, 56 Έλληνες (επί συνόλω 135 ξένων) βρέθηκαν εντός της πολιορκημένης πόλης, ενώ μαζί τους ήταν και ο εκεί επίτιμος πρόξενος της Ελλάδος, Νικόλαος Λεονταρίδης, που οργάνωσε την άμυνα του Χαρτούμ μαζί με τον Γκόρντον. Τα ξημερώματα της 26ης Ιανουαρίου 1885, 50.000 δερβίσηδες, επιτέθηκαν στην πόλη, εκμεταλλευόμενοι την πολύ χαμηλή στάθμη του Νείλου. Η άμυνα των 7.000 περίπου εξαντλημένων απ’ την πολιορκία και ηθικά καταρρακωμένων Αιγυπτίων κατέρρευσε σχεδόν αμέσως και η πόλη καταλήφθηκε από τους άνδρες του Μάχντι, που επιδόθηκαν σε μια άγρια σφαγή 4.000 κατοίκων, ενώ χιλιάδες άλλοι οδηγήθηκαν σε σκλαβοπάζαρα. Θύματα της σφαγής ήταν και ο καταγόμενος από τη Λέρο, Έλληνας Πρόξενος Λεονταρίδης, που πέθανε μαχόμενος ηρωικά, αλλά και ο ίδιος ο Στρατηγός Γκόρντον που πέθανε ηρωικά με το ξίφος στο χέρι. Οι δερβίσηδες μάλιστα του κόψανε το κεφάλι, το καρφώσανε σε ένα κοντάρι και το περιέφεραν στην πόλη για να το καρφώσουν εντέλει μπροστά στη σκηνή του Μάχντι ως τρόπαιο.

Η άλωση του Χαρτούμ και ο φόνος του Γκόρντον, σήμανε και την μοίρα των Ελλήνων της πόλης. Οι 54 διασωθέντες Έλληνες του Χαρτούμ, που συνελήφθησαν από τις δυνάμεις του Μάχντι, υποχρεώθηκαν να μεταστραφούν στον ισλαμισμό, αναγκαζόμενοι να υποστούν δημόσια περιτομή. Στους εξωμότες επιτράπηκε να έχουν έναν Έλληνα Εμίρη και εξελέγη ο Αμπντουλάχ, ο παλαιότερα ονομαζόμενος Δημήτριος, που αναγνωρίστηκε ως ο πολιτικός και θρησκευτικός εκπρόσωπος των Ελλήνων ομογενών του, υποκείμενος στο Μάχντι (και μετά στο Χαλίφη).

Ωστόσο 7 Έλληνες αρνήθηκαν ν’ αλλαξοπιστήσουν, προτιμώντας το θάνατο από το να προδώσουν την Χριστιανική Ορθόδοξη Πίστη. Οι αφηνιασμένοι δερβίσηδες τους μετέφεραν στον αυλόγυρο του Ελληνορθόδοξου Ναού του Χαρτούμ (που μετατράπηκε σε τέμενος) και τους αποκεφάλισαν. Αυτοί είναι οι Άγιοι Μάρτυρες του Χαρτούμ. Προς τιμή τους αργότερα ανεγέρθη μνημείο στον τόπο του Μαρτυρίου τους.

Οι ενισχύσεις που οι Βρετανοί και οι Αιγύπτιοι έστειλαν για να λύσουν την πολιορκία, έφτασαν εντέλει μόλις 2 ημέρες μετά την άλωση, και ενώ όλα είχαν τελειώσει. Ο τραγικός θάνατος του “Γκόρντον του Χαρτούμ” προκάλεσε παγκόσμια συγκίνηση αλλά και πολιτική αναταραχή στη Βρετανία, όπου ο φιλέλληνας Πρωθυπουργός Γουίλιαμ Γκλάντστοουν (ή Γλάνδστων) αναγκάστηκε να παραιτηθεί δεχόμενος έντονη κριτική για την αποτυχία της λύσης της πολιορκίας και της σωτηρίας του Γκόρντον. Ο Μάχντι πέθανε μυστηριωδώς μετά από 6 μήνες και τον διαδέχθηκε ο πρώτος του Χαλίφης Αμπντουλάχ Αλ – Τααίσσα. Η επικράτεια της Μαχντίγια ή του χαλιφάτου των δερβίσηδων εκυβερνάτο με την πιο αυστηρή γραμματική ερμηνεία της σαρία. Η τήρηση του ισλαμικού νόμου επιβαλλόταν με σιδηρά πυγμή και με εφαρμογή ανελέητων ποινών για τους παραβάτες, όπως ακρωτηριασμοί, μαστιγώματα και αποκεφαλισμοί. Καμία άλλη λατρεία δεν επιτρεπόταν να εξασκείται εντός του χαλιφάτου πλην της μουσουλμανικής, επί ποινή θανάτου. Η Μ.Βρετανία για να καταστείλει την εξέγερση ξεκίνησε έναν δωδεκαετή αιματηρότατο και δαπανηρότατο πόλεμο εναντίον των οπαδών του Μάχντι για την ανακατάληψη του Σουδάν.

Το 1896 επικεφαλής της εκστρατείας των αγγλο-αιγυπτιακών στρατευμάτων τέθηκε ο Βρετανός Στρατηγός Κίτσενερ που εντέλει και νίκησε τον Χαλίφη και τους Δερβίσηδες στη μάχη του Ομντουρμάν το 1898 (στην οποία συμμετείχε και ο νεαρός τότε Ουίνστον Τσόρτσιλ). Το Χαρτούμ ανακαταλήφθηκε από τον Κίτσενερ και πολλές γαίες δόθηκαν στην Ελληνική Κοινότητα σε αντάλλαγμα των υπηρεσιών πολλών Ελλήνων που υπηρέτησαν στον αγγλο-αιγυπτιακό στρατό ως μηχανικοί και οδηγοί ποταμοπλοίων, αλλά και σε αναγνώριση της θυσίας των Ελλήνων πεσόντων και Μαρτύρων κατά την άλωση του Χαρτούμ. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ένας από τους πρώτους Έλληνες που πήγαν την περίοδο εκείνη στην περιοχή, ήταν ο Κυπριακής καταγωγής Νικόλαος Λοΐζος, στον οποίο ο στρατηγός Κίτσενεραναγνωρίζοντας τις υπηρεσίες του, πρόσφερε πολύτιμη καρφίτσα.

Επίσης αξιοσημείωτη είναι η περίπτωση του Έλληνα εμπόρου συγκέντρωσης γόμμας στη δυτική όχθη του Λευκού Νείλου, του Πελοποννήσιου Κωστή Μουρίνη, τον οποίο συνάντησε και στρατολόγησε ως πληροφοριοδότη ο Κίτσενερ προχωρώντας στην εκστρατεία του και προς τιμήν του οποίου πήρε το χωριό Κωστή (απέχει σιδηροδρομικώς 237 μίλια από το Χαρτούμ) το όνομά του. Απ’ όσους εξωμότησαν, σχεδόν όλοι ξαναβαπτίστηκαν Χριστιανοί Ορθόδοξοι, όντες κρυπτοχριστιανοί καθόλη τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Σουδάν από τους δερβίσηδες, εκτός από ελάχιστους που είχαν νυμφευθεί Σουδανές και προτίμησαν να ζήσουν στο Ομντουρμάν.

Νίκος Στεφανίδης,
Δικηγόρος,  Δ.Μ.Σ. στην Ιστορία,
Φιλοσοφία και Κοινωνιολογία του Δικαίου ΑΠΘ,
Υπ. Διδάκτωρ στην Κοινωνιολογία του Δικαίου.

ΘΕΛΩ ΦΟΥΓΑΡΑ ΘΕΛΩ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ ΤΑ ΘΕΛΩ ΟΛΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ.....

Θέλω, φουγάρα, γύρω μου. Παντού ντουμάνια. Να σκίζουν τους αιθέρες.

Θέλω, μηχανές, παλίνδρομες, ατμοκίνητες, τουρμπίνες να στροβιλίζονται.

Θέλω, την κίνηση της βιομηχανίας, να καταστρέφει την ακινησία των μικρο ιδιοκτητών.

Θέλω, να σταματήσει το ανατολίτικο ραχάτι, η τεμπελιά και η ραστώνη.

Θέλω, να βάλω του οικολόγους, σε φάμπρικα με αμμωνίες, τοξικά απόβλητα, με οξυγονοκολήσεις. Να τους βαπτίσω στο τάγμα των εξαρτημένων εργατών βαριάς βιομηχανίας.

Θέλω, να πάψω να ακούω το πλατς πλατς μιας φύσης νεκρικής. ΜΙας φύσης που στοίχιωσε στου έθνους την ψυχή.

Θέλω, τα προιόντα να ίπτανται παντού. Φάμπρικες δίπλα από το χωράφι. Λάδι, ελιά, κρασί, δίπλα στο εργοστάσιο επίπλων, ρητίνης...

Θέλω να τα έχουμε ΌΛΑ ΕΜΕΙΣ.

Έχω, τέλος ένα όνειρο... Να είμαστε περήφανοι γιατί παράγουμε... Και όχι γεροφύλακες, καμπουριασμένοι κακομοίρηδες τεμπελχανάδες, ενός απόλυτου ΤΙΠΟΤΑ... Μικροί ιδιοκτήτες, μιας γης που κάθε πεπτωκώς, τυχάρπαστος τουρίστας, θέλει να μας βιάσει....